پرش به محتوا

سرخوشی (مجموعه تلویزیونی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
سرخوشی
ژانر
سازندهسام لوینسون
بر پایهٔسرخوشی
اثر رون لشم
شورانرسام لوینسون
نویسندهسام لوینسون
کارگردان
بازیگران
راویزندایا
آهنگسازان
کشور سازندهایالات متحده
زبان اصلیانگلیسی
شمار فصل‌ها۳
شمار قسمت‌ها۲۶
تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی
  • سام لوینسون
  • کوین تورن
  • راوی ناندن
  • دریک
  • عادل «فیوچر» نور
  • رون لشم
  • دافنا لوین
  • هادس مودز لیکتنستاین
  • گری لنون
  • میریت تویی
  • تیمیرا یاردنی
  • یورام موکادی
  • جیم کلورویس
  • زندایا
  • ویل گرینفیلد
  • اشلی لوینسون
  • هانتر شیفر
  • سارا پی. وایت
تهیه‌کننده‌ها
  • تایلر روماری
  • فیلیپ ای. بارنت
  • جیمی فلدمن
  • کنت یو
  • هریسون کریس
  • ایمی جی اشمیت
فیلم‌برداری
  • مارتسل ریو
  • آندره کمتوف
  • درو دنیلز
  • آدام نیوپورت-برا
  • رینا یانگ
تدوین‌گران
مدت۴۹–۹۳ دقیقه
شرکت‌های تولیدکننده
بودجه۱۱۰–۱۶۵ میلیون دلار
پخش اولیه
شبکهٔ اصلیاچ‌بی‌او
انتشار۱۶ ژوئن ۲۰۱۹ (۲۰۱۹-0۶-۱۶) –
۳۱ مه ۲۰۲۶ (۲۰۲۶-05-۳۱)
مرتبط
آیدل

سرخوشی (انگلیسی: Euphoria) مجموعهٔ تلویزیونی درام نوجوانانهٔ روان‌شناختی آمریکایی است که به‌دست سام لوینسون برای شبکهٔ اچ‌بی‌او نوشته و ساخته شده است. این مجموعه بر پایهٔ مینی‌سریال تلویزیونی اسرائیلی به همین نام ساخته شده است. این سریال دربارهٔ گروهی از دانش‌آموزان دبیرستانی است و به تجربیاتشان از هویت، آسیب، مواد مخدر، دوستی، عشق و رابطه جنسی می‌پردازد. زندایا نقش اصلی این مجموعه را ایفا می‌کند و مود آپاتو، انگوس کلود، اریک دین، الکسا دمی، جیکوب الوردی، باربی فریرا، نیکا کینگ، استورم رید، هانتر شیفر، آلجی اسمیت، سیدنی سوئینی، کولمن دومینگو، جیوون والتون، آستین آبرامز و دومینیک فیک از گروه بازیگران هستند.

تهیه‌کنندگان اجرایی سرخوشی شامل سم لوینسون، زندایا، رون لشم، دریک و گری لنون هستند. فیلم‌برداری این مجموعه در لس آنجلس انجام شده و داستان آن گروهی از دانش‌آموزان دبیرستانی را در شهر خیالی ایست هایلند در ایالت کالیفرنیا دنبال می‌کند. فصل نخست این مجموعه که شامل هشت قسمت بود، در ۱۶ ژوئن ۲۰۱۹ پخش شد و در ۴ اوت همان سال به پایان رسید. همچنین دو قسمت ویژه در دسامبر ۲۰۲۰ و ژانویه ۲۰۲۱ پخش شدند. فصل دوم، متشکل از هشت قسمت، در ۹ ژانویه ۲۰۲۲ آغاز شد و در ۲۷ فوریه همان سال به پایان رسید. فصل سوم و پایانی مجموعه نیز که هشت قسمت داشت، در ۱۲ آوریل ۲۰۲۶ پخش شد و در ۳۱ مه همان سال خاتمه یافت. داستان این فصل پنج سال پس از رویدادهای پیشین جریان دارد و برخلاف دو فصل نخست، دیگر در فضای دبیرستانی روایت نمی‌شود.

دو فصل نخست مجموعه عموماً نقدهای مثبتی دریافت کردند و فیلم‌برداری، موسیقی متن، بازی بازیگران و شیوه پرداخت آن به موضوعات بزرگسالانه مورد تحسین منتقدان قرار گرفت.[۵] با این حال، برخی منتقدان به دلیل سن شخصیت‌ها، برهنگی و محتوای جنسی مجموعه را بیش از حد دانستند. فصل سوم با واکنش‌های متفاوتی از سوی منتقدان روبه‌رو شد. در میان همهٔ سریال‌های شبکه اچ‌بی‌او که از سال ۲۰۰۴ به بعد پخش شده‌اند، سرخوشی چهارمین مجموعه پربیننده شبکه به‌شمار می‌رود. این مجموعه جوایز و نامزدی‌های متعددی کسب کرده است که از جمله آن‌ها می‌توان به ۲۵ نامزدی و ۹ جایزه در جوایز امی ساعات پربیننده اشاره کرد. زندایا برای بازی در دو فصل نخست، در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۲ جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن در مجموعه درام را دریافت کرد.[۶] این مجموعه همچنین نامزد جایزه بهترین مجموعه درام شد و در سال ۲۰۲۰ نیز برای دریافت جایزه رسانه‌ای گلد در بخش بهترین مجموعه درام، به‌پاس بازنمایی رسانه‌ای افراد و موضوعات ال‌جی‌بی‌تی‌کیو، نامزد شد.

داستان

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

سریال «Euphoria» روایتگر زندگی گروهی از نوجوانان دبیرستانی در شهر خیالی ایست هایلند در ایالت کالیفرنیاست؛ جایی که آن‌ها در میان آشفتگی‌های زندگی، به دنبال روزنه‌ای از امید هستند. این نوجوانان با چالش‌هایی چون عشق، فقدان، رابطه جنسی و اعتیاد روبه‌رو هستند و تلاش می‌کنند تعادل خود را حفظ کنند.

در طول سریال، موضوعات مهم و چالش‌برانگیزی به تصویر کشیده می‌شود؛ ازجمله کودک‌آزاری، مصرف و قاچاق مواد مخدر، روابط ناسالم و وابستگی‌های سمی، خیانت، سقط جنین، بازگشت به اعتیاد، خشونت خانگی، تجاوز، آسیب‌زدن به خود، مردسالاری سمی، اختلالات روانی، افسردگی، خشم کنترل‌نشده، توهم، دزدی، اقدام به قتل، الکلیسم و سوگواری. همچنین مسائلی مانند تغییر جنسیت، همجنس‌گرایی سرکوب‌شده، فرهنگ روابط گذرا، باج‌گیری، انتقام‌گیری جنسی و فشارهای اجتماعی ناشی از مثبت‌نمایی افراطی نیز در بستر داستان مطرح می‌شوند.

بازیگران و شخصیت‌ها

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
زندیا در نقش «رو» بنت ایفای نقش می‌کند، او قهرمان سریال و شخصیت اصلی داستان است.
  • زندایا در نقش روبی «رو» بنت، یک نوجوان معتاد به مواد مخدر که تازه از دوره بازپروری خارج شده و در تلاش برای یافتن جایگاه خود در جهان است. او همچنین به‌عنوان راوی سریال نیز فعالیت می‌کند.[۷]
  • مود آپاتو در نقش لکسی هاوارد، بهترین دوست دوران کودکی «رو» و خواهر کوچکتر کیسی
  • انگوس کلود در نقش فزکو، یک فروشندهٔ مواد مخدر محلی که رابطه نزدیکی با «رو» دارد
  • اریک دین در نقش کال جیکوبز، پدر نیت که به او سخت می‌گیرد
  • الکسا دمی در نقش مدی پرز، دوست‌دختر همیشگی نیت و بعداً دوست‌دختر سابق
  • جیکوب الوردی در نقش نیت جیکوبز، یک ورزشکار دبیرستانی که مسائل خشم ناامنی جنسی خود را پنهان می‌کند
  • باربی فریرا در نقش کت هرناندز، دختری که برای مثبت‌نگری بدن می‌جنگد درحالی که تمایلات جنسی خود را انجام می‌دهد
  • نیکا کینگ در نقش لزلی بنت، مادر «رو» و جیا
  • استورم رید در نقش جیا بنت، خواهر کوچکتر «رو»
  • هانتر شیفر در نقش ژولز وان، یک دختر تراجنسیتی که پس از نقل‌مکان به شهر، وارد یک رابطهٔ آشفته با «رو» می‌شود
  • آلجی اسمیت در نقش کریستوفر مک‌کی، یک بازیکن جوان فوتبال و دوست‌پسر سابق کیسی که برای هم‌رنگ شدن با دانشگاه با مشکل مواجه می‌شود
  • سیدنی سوئینی در نقش کیسی هاوارد، خواهر بزرگتر لکسی و دوست‌دختر سابق مک‌کی با گذشتهٔ جنسی بدنام که همچنان او را آزار می‌دهد
  • کولمن دومینگو در نقش علی‌محمد («مشکل همیشه دوام نمی‌آورد»؛ دوره‌ای در فصل‌های ۱–۲)، مردی درحال بهبودی از اعتیاد به مواد مخدر که اغلب در جلسات معتادان گمنام «رو» صحبت می‌کند و در نهایت اسپانسر او می‌شود
  • جیوون «وانا» والتون در نقش اشتری (فصل ۲; دوره‌ای در فصل ۱)، فروشندهٔ مواد مخدر و فز او را «برادر کوچک» می‌داند
  • آستین آبرامز در نقش ایتان دیلی (فصل ۲؛ دوره‌ای در فصل ۱), علاقه‌مند به عشق ورزیدن به کت
  • دومینیک فیک در نقش الیوت (فصل ۲)، دوست جدید «رو»

تولید

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در سال ۲۰۰۶، سام لوینسون نگارش نسخه‌های مختلفی از اثری را آغاز کرد که در نهایت به سرخوشی تبدیل شد. این اثر بر پایه تجربه‌های شخصی او در دوران نوجوانی و مبارزه‌اش با اضطراب، افسردگی و اعتیاد به مواد مخدر شکل گرفت.[۸][۹][۱۰] در ژوئن ۲۰۱۷، او برای نشستی با فرانچسکا اورسی، رئیس بخش درام شبکه اچ‌بی‌او، دعوت شد تا دربارهٔ اقتباسی از مجموعه تلویزیونی اسرائیلی سرخوشی محصول ۲۰۱۲ گفت‌وگو کند؛ مجموعه‌ای که توسط رون لشم، دفنه لوین و تمیرا یاردنی خلق شده بود.[۱۱][۱۲] لوینسون دربارهٔ آن دیدار گفت: «فقط دربارهٔ زندگی، زندگی او و زندگی من و مشکلات مختلفی که پشت سر گذاشته بودیم صحبت کردیم. سپس او گفت 'عالی است، حالا برو و همان را بنویس' و من گفتم 'چی؟' و او گفت 'همه چیزهایی که همین حالا درباره‌شان صحبت کردیم'».[۱۲] اورسی از تصویر «بی‌پرده و صادقانه» مجموعه اسرائیلی دربارهٔ مصرف مواد مخدر و دیگر مشکلات نوجوانان خوشش آمده بود.[۱۳] او در یک بیانیه مطبوعاتی، نسخه آمریکایی را ترکیبی از فیلم‌های بچه‌ها و رگ‌یابی توصیف کرد که در آن نظارت والدین تقریباً وجود ندارد.[۱۴] این پروژه در ۱۳ مارس ۲۰۱۸ سفارش تولید قسمت آزمایشی (پایلوت) دریافت کرد[۱۵] و در ۳۰ ژوئیه همان سال اعلام شد که اچ‌بی‌او سفارش تولید کامل مجموعه را صادر کرده است.[۱۶]

جنجال‌ها

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

برخی مفسران و سازمان‌ها از محتوای صریح این مجموعه، از جمله خودزنی، مصرف افراطی مواد مخدر و محتوای جنسی میان شخصیت‌های نوجوان آن انتقاد کرده‌اند؛[۱۷] محتوایی که در دیگر مجموعه‌های اچ‌بی‌او مانند دروغ‌های کوچک بزرگ، بازی تاج‌وتخت، دختران، لاک و وست‌ورلد نیز دیده می‌شود.[۱۸] گروه محافظه‌کار حامی رسانه‌ها، شورای تلویزیون و رسانه والدین، این مجموعه را «تاریک، فاسد، منحط و پوچ‌گرا» توصیف کرد و از اچ‌بی‌او و ای‌تی‌اندتی خواست پخش آن را متوقف کنند.[۱۹] همچنین کامن سنس مدیا، که دربارهٔ مناسب‌بودن آثار رسانه‌ای برای کودکان اطلاعات ارائه می‌کند، به مضامین شدیداً بزرگسالانه مجموعه اشاره کرد و تماشای آن را برای نوجوانان توصیه نکرد.[۲۰] روزنامه گاردین نیز نوشت که نویسندگان و تهیه‌کنندگان باید راه‌های تازه و متفاوتی برای شوکه‌کردن مخاطبان بیابند.[۲۱]

در سال ۲۰۲۲، مینکا کلی اظهار کرد که از تعداد صحنه‌های برهنگی در مجموعه احساس ناراحتی می‌کرد.[۲۲] سازمان آموزش مقاومت در برابر سوءمصرف مواد مخدر نیز نحوه نمایش مصرف مواد مخدر در مجموعه را مورد انتقاد قرار داد و گفت که این اثر «به‌اشتباه مصرف مواد مخدر و اعتیاد در میان دانش‌آموزان دبیرستانی و دیگر رفتارهای مخرب را به‌عنوان امری رایج در دنیای امروز جلوه می‌دهد».[۲۳] همچنین ساموئل گتاچو در مقاله‌ای برای مجله ووگ نوشت که مجموعه آسیب‌های روانی را به شکلی زیبایی‌شناسانه به تصویر می‌کشد که نسل او به‌ویژه در برابر آن آسیب‌پذیر است.[۲۴]

واکنش‌ها

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

سم لوینسون با اذعان به جنجال‌های پیرامون محتوای مجموعه گفت که برخی والدین «کاملاً شوکه خواهند شد».[۲۵] جنیفر موریسون فریزل نیز اظهار داشت که محتوای صریح مجموعه می‌تواند زمینه‌ساز گفت‌وگو میان والدین و نوجوانان باشد.[۲۶] لوینسون همچنین گفت امیدوار است این مجموعه، به دلیل «شکاف میان والدین و نوجوانان»، باب گفت‌وگو را بگشاید.[۱۳]

زندایا پیش از آغاز پخش مجموعه و همچنین پیش از پخش فصل دوم، دربارهٔ «مضامین عمیقاً احساسی» آن هشدار داد.[۲۷] اچ‌بی‌او به برخی صحنه‌های بسیار صریح جنسی اعتراض کرده بود، اما اعلام کرد که در «فرایند خلاقانه» مجموعه دخالت نخواهد کرد.[۲۵] این مجموعه دارای هشدارهای محتوایی برای بینندگان است و همچنین وب‌سایتی را برای دسترسی به منابع سلامت روان و گروه‌های حمایتی معرفی می‌کند.[۲۸][۲۹]

گزارش شده است که سرخوشی به‌دلیل محتوای جنسی یا خشونت‌آمیز در کشورهایی مانند مالزی،[۳۰] فیلیپین[۳۱] و سنگاپور[۳۲] مشمول سانسور شده است. در سال ۲۰۲۳، کلمن دومینگو اظهار داشت که به نظر او اتهام‌های مطرح‌شده از سوی برخی بازیگران مجموعه دربارهٔ وجود محیط کاری سمی، طولانی‌بودن فیلم‌برداری‌ها، بدرفتاری ادعایی با بازیگران و همچنین آشفتگی‌های پشت صحنه در جریان تولید فصل دوم، اغراق‌آمیز بوده‌اند.[۳۳]

منابع

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. ↑ Moss, Molly (April 12, 2026). "Euphoria gave us TV's darkest teen drama yet but just how true is it?". ریدیو تایمز. Retrieved May 22, 2026.
  2. ↑ Griffin, Dominic (April 11, 2026). "Euphoria Season 3 Review: Zendaya's Hit HBO Series Has Lost Itself". Looper. Retrieved June 2, 2026.
  3. ↑ Revelle, Chris (April 15, 2026). "Euphoria Does Breaking Bad in Season 3". Pajiba. Retrieved June 2, 2026.
  4. ↑ Ahlgrim, Callie (May 26, 2026). "Euphoria just killed a main character for the first time. Here's what the showrunner said about the 'horrific' scene". بیزنس اینسایدر. Retrieved June 2, 2026.
  5. ↑ "Euphoria: Season 1". Rotten Tomatoes. December 7, 2020. Archived from the original on August 23, 2020.
  6. ↑ "Emmy Nominations 2020: Full List of Nominees for TV's Big Night". Archived from the original on July 28, 2020. Retrieved July 28, 2020.
  7. ↑ کنت، کلارکیشا (۳ ژوئیه ۲۰۱۹). «آیا شخصیت اصلی سرخوشی در تمام زمان مرده است؟». انترتینمنت ویکلی. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۱۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. ↑ "TX Festival Q&A: Euphoria presented by HBO (2019)". YouTube. ATX Festival. June 26, 2020. Archived from the original on June 26, 2020. Retrieved August 11, 2020.
  9. ↑ Nissen, Dano (June 5, 2019). "'Euphoria' Creator Sam Levinson Opens Up About Drug Addiction At Premiere". Variety. Archived from the original on January 3, 2021. Retrieved January 11, 2022.
  10. ↑ Zoller Seitz, Matt (August 13, 2019). "Why Euphoria Feels So Real, Even When It Isn't Realistic". Vulture. Archived from the original on February 27, 2021. Retrieved January 2, 2022.
  11. ↑ Andreeva, Nellie (June 1, 2017). "'Euphoria' Provocative Teen Drama Based On Israeli Format In Works At HBO". Deadline Hollywood. Archived from the original on August 23, 2020. Retrieved July 30, 2018.
  12. 1 2 Wilson Hunt, Stacey (November 15, 2019). Conversations with Zendaya & Sam Levinson of Euphoria (Q&A). SAG-AFTRA Foundation. Archived from the original on March 26, 2022. Retrieved March 26, 2022.
  13. 1 2 Stack, Tim (June 16, 2019). "Euphoria creator Sam Levinson on his controversial show: 'I hope it opens up a dialogue'". Entertainment Weekly. Archived from the original on May 10, 2021. Retrieved January 11, 2022.
  14. ↑ Porter, Rick (July 30, 2018). "HBO Orders 'Euphoria' to Series, Drake Joins as Executive Producer". The Hollywood Reporter. Archived from the original on January 10, 2022. Retrieved January 12, 2022.
  15. ↑ White, Peter (March 13, 2018). "HBO Hands 'Kids'-Meets-'Trainspotting' Teen Drama 'Euphoria' Pilot Order Based On Israeli Thriller". Deadline Hollywood. Archived from the original on July 30, 2018. Retrieved July 30, 2018.
  16. ↑ Andreeva, Nellie (July 30, 2018). "'Euphoria' Pilot Starring Zendaya Picked Up To Series By HBO, Drake & Future the Prince Join As Executive Producers". Deadline Hollywood. Archived from the original on March 27, 2019. Retrieved July 30, 2018.
  17. ↑ Smith, Neil (August 7, 2019). "Euphoria: Why all the fuss over HBO teen drama?". BBC News. Archived from the original on August 13, 2019. Retrieved January 13, 2022.
  18. ↑ Payeur, Jordan (February 22, 2023). "10 Most Controversial HBO Shows". CBR. Archived from the original on February 23, 2023. Retrieved June 19, 2023.
  19. ↑ Deggans, Eric (January 10, 2022). "HBO's 'Euphoria' is more than a parent's worst nightmare. It's a creative triumph". NPR. Archived from the original on January 11, 2022. Retrieved January 15, 2022.
  20. ↑ Slaton, Joyce (June 13, 2019). "Euphoria TV Reviews". Common Sense Media. Archived from the original on January 15, 2022.
  21. ↑ Hayes, Martha (August 3, 2019). "'It triggered mass panic!' – is Euphoria the most shocking teen show ever?". The Guardian. Archived from the original on January 14, 2022. Retrieved January 15, 2022.
  22. ↑ At least four actresses have queried "excessive" nude scenes in 'Euphoria' بایگانی‌شده در فوریه ۱۷, ۲۰۲۲ توسط Wayback Machine. Jade Kennedy, The Brag, February 17, 2022. Retrieved February 17, 2022.
  23. ↑ D.A.R.E. says HBO's Euphoria glamorizes drug use, sex and violence بایگانی‌شده در دسامبر ۷, ۲۰۲۲ توسط Wayback Machine. Kalhan Rosenblatt, NBC News, January 27, 2022.
  24. ↑ Getachew, Samuel (January 7, 2022). "The Problem With Euphoria". Vogue. Archived from the original on April 2, 2022. Retrieved April 2, 2022.
  25. 1 2 Sandberg, Bryn (June 12, 2019). "HBO's Explicit 'Euphoria' Courts Controversy: How Much Teen Sex and Drugs Is Too Much?". The Hollywood Reporter. Archived from the original on December 29, 2021. Retrieved January 15, 2022.
  26. ↑ Ryan, Patrick (June 20, 2019). "Are YA shows too explicit? Euphoria director defends depictions of graphic teen sex". USA Today. Archived from the original on December 15, 2019. Retrieved January 15, 2022.
  27. ↑ Sanchez, Chelsey (January 10, 2022). "Zendaya Warns Fans About Euphoria Season 2". Harper's Bazaar. Archived from the original on January 12, 2022. Retrieved January 15, 2022.
  28. ↑ Ferguson, LaToya (October 10, 2019). "HBO Adds Mental Health Awareness Disclaimers Before 'Euphoria,' 'Barry,' and 'Sopranos'". IndieWire. Archived from the original on January 23, 2021. Retrieved January 15, 2022.
  29. ↑ Kennedy, Mark (July 1, 2019). "Creator of HBO's 'Euphoria' says it tries to be 'empathic'". Associated Press. Archived from the original on February 23, 2021. Retrieved January 15, 2022.
  30. ↑ "Is Euphoria in Game of Thrones territory when it comes to viewership?". Malay Mail. March 2, 2022. Archived from the original on January 8, 2023. Retrieved January 30, 2023.
  31. ↑ Asilo, Rito P. (February 27, 2022). "Euphoria's fabulous femmes on sex, drugs, booze and violence". Philippine Daily Inquirer. Archived from the original on January 8, 2023. Retrieved January 30, 2023.
  32. ↑ de Souza, Alison (January 10, 2022). "Actress Zendaya says Euphoria not glamorising sex and drug use". The Straits Times (in English). Archived from the original on January 8, 2023. Retrieved January 30, 2023.
  33. ↑ Jones, Marcus (November 27, 2023). "Colman Domingo Put His 'Mind, Body, and Soul' Into 'Rustin'". IndieWire. Archived from the original on November 28, 2023. Retrieved November 28, 2023.

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=سرخوشی_(مجموعه_تلویزیونی)&oldid=43844434»