قیام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

قیام معمولاً یک حرکت مردمی است که به صورت امتناع کردن از انجام دستورهای یک مقام مستقر، مقاومت در برابر او و با هدف نفی حاکمیت یا در اعتراض به موضوعی خاص انجام می‌پذیرد. قیام می‌تواند ناشی از احساس خشم و عدم پذیرش اوضاع باشد و سپس با امتناع از تسلیم یا اطاعت از مقام مسئول این وضعیت آشکار شود. همچنین ممکن است فردی یا جمعی، صلح آمیز (نافرمانی مدنی، مقاومت مدنی و مقاومت غیر خشونت‌آمیز) یا خشونت‌آمیز (تروریسم، خرابکاری و جنگ چریکی) باشد.

قیام در ایران[ویرایش]

قیام ۱۵ خرداد[ویرایش]

قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ مجموعه وقایعی بود که در خرداد ۱۳۴۲ خورشیدی به دنبال بازداشت روح‌الله خمینی در انتقاد به لایحهٔ انجمن‌های ایالتی و ولایتی و انقلاب سفید رخ داد. تظاهرات در شهرهای تهران و قم علیه دولت اسدالله علم برگزار شد. این تظاهرات به زد و خورد بین مأموران شهربانی و تظاهرکنندگان انجامید. برخی تحلیل‌گران و نیز روح‌الله خمینی و هوادارانش معتقدند: قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ نقطه عطفی در آغاز انقلاب اسلامی به‌شمار می‌آید.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]


پیوند به بیرون[ویرایش]