تولیت آستان قدس رضوی در دوره صفوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

تولیت آستان قدس رضوی همگام با رویکار آمدن صفویه، رسمی شدن مذهب تشیع و بیرون راندن ازبکان از مشهد و خراسان از اهمیت ویژه‌ای برخورد دار شد.[۱]

اسامی تولیت‌های دوره صفویه عبارتند از:

  1. خواجه عتیق منشی (۹۱۶): وقف بیست رقبه و مزرعه بزرگ از جمله مزرعه کنه‌بیست، چاه خاصه، تنزل‌آباد و حمام آغچه و... بر اطعام فقرا و زوار
  2. غیاث الدین محمد صدر خراسان.
  3. خلیفه اسدالله اصفهانی (۹۶۲-۹۷۰)
  4. امیر عبدالله شوشتری (۹۷۰-۹۷۱)
  5. سیدعلی رضوی (۹۷۱-۹۷۴)
  6. ابوالولی انجوی و میرزا عبدالله به اتفاق یکدیگر به تولیت واجبی و سنتی انتخاب شدند (۹۷۴-۹۸۱)
  7. می‌رسیدعلی مفضل استرآبادی (۹۸۱)
  8. سیدکمال‌الدین استرآبادی و ابوالقاسم اصفهانی - به تولیت واجبی و سنتی انتخاب شدند
  9. می‌رسیدعلی متولی (۹۶۶)
  10. عبدالکریم متولی (۹۹۷)
  11. قاضی سلطان متولی (۱۰۰۸-۱۰۲۶)
  12. میرزا محسن رضوی (۱۰۲۶-۱۰۳۰)
  13. ابوطالب رضوی (۱۰۳۱-۱۰۳۵)
  14. محمد مؤمن حسینی الموسوی (۱۰۳۷-۱۰۳۸)
  15. محسن رضوی (۱۰۵۵)
  16. محمدباقر رضوی (۱۰۵۵-۱۰۷۳)
  17. میرزا بدیع رضوی (۱۰۷۳-۱۰۷۷)
  18. تقی‌الدین محمد رضوی (۱۰۷۷-۱۰۹۳)
  19. محمدابراهیم رضوی (۱۰۹۴-۱۱۰۰)
  20. میرزا عبدالمؤمن شهرستانی (۱۱۰۱)
  21. میرزا داود متولی (۱۱۰۸-۱۱۳۳)
  22. میرزا عبدالله، حسینی نائب التولیه میرزا داود متولی (۱۱۲۲-۱۱۲۸)
  23. میرزا محمدعلی حسینی، فرزند میرزا داود متولی (۱۱۲۸-۱۱۳۳)
  24. شمس‌الدین محمد رضوی (۱۱۳۵)

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «تولیت در زمان صفویه»، وبگاه آستان قدس رضوی بازیابی‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۰۹.