میرزا عبدالباقی منجم‌باشی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

میرزا عبدالباقی منجم‌باشی از رجال عصر قاجار، داماد فتحعلی شاه قاجار و تولیت آستان قدس رضوی در آن دوره بود.

میرزا عبدالباقی پسر میرزا بزرگ منجم‌باشی و از خاندان منجم‌باشی بود که نزدیک به یک قرن حکومت گیلان را در دست داشتند.[۱] او در لنگرود و مشهد تحصیل کرد و علوم عقلی و ریاضیات آموخت، همچنین در مورد نجوم و کیمیاگری مطالعاتی انجام داد.[۲] در سال ۱۲۵۰ هجری قمری با شاه جهان خانم دختر سی و چهارم فتحعلی شاه قاجار ازدواج کرد. در جمادی‌الاول ۱۲۶۷ هجری قمری به تولیت آستان قدس رضوی منصوب شد و تا رمضان ۱۲۷۰ در این مقام بود.[۲] پس از آن به تهران رفت و مقیم آن شهر گردید. او در حدود سال ۱۲۷۵ هجری قمری در تهران درگذشت و در گورستان ابن بابویه به خاک سپرده شد.[۱]

منابع[ویرایش]