چاپارخانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

چاپارخانه عبارتی فارسی است که به معنای پیک خانه است و در آن چاپار به معنی پیک می باشد. چاپارخانه اشاره به خدمات پستی در زمان هخامنشیان اشاره دارد. این سیستم توسط کوروش کبیر بنیانگذار امپراطوری پارس بنیان نهاده و بعدها توسط داریوش کبیر برای ارتباطات درون امپراطوری توسعه داده شد. هر چاپارخانه یک ایستگاه بوده که عمدتا در امتداد راه شاهی، یک بزرگراه باستانی با طول 2500 کیلومتر، که از سارد به شوش کشیده بود، بسیاری از شهرهای اصلی امپراطوری را به هم وصل می کرد.[۱][۲]

پانویس[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

در زمان داریوش جاده‌های بسیاری نوسازی شد ومحل‌هایی به وجود آمدکه یک از آنها چاپارخانه بود.ازجمله چاپارخانه های بجای مانده درمسیر کرمان-ری،چاپارخانه شهر میبد می باشد.