وزارتخانه‌های ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دولت ایران شامل ۱۸ وزارتخانه‌است. دولت جمهوری اسلامی ایران تا سال ۱۳۹۰ دارای ۲۱ وزیر و وزارتخانه بود اما از آن سال پس از ادغام چند وزارتخانه و تأسیس وزارت ورزش و جوانان، تعداد وزارتخانه‌هایش به عدد ۱۸ رسید. نام آنها به ترتیب الفبایی به همراه نام وزیر و پیوند تارنما (به روز شده تا ۱۰ بهمن ۹۱)

نام وزارتخانه نام وزیر کنونی پیوند تارنما
وزارت آموزش و پرورش ایران علی اصغر فانی www.medu.ir
وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات محمود واعظی ict.gov.ir
وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران سید محمود علوی www.vaja.ir
وزارت امور اقتصادی و دارایی علی طیب نیا www.mefa.gov.ir
وزارت امور خارجه محمدجواد ظریف www.mfa.gov.ir
وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی سیدحسن قاضی زاده هاشمی www.mohme.gov.ir
وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی علی ربیعی www.refah.gov.ir، www.icm.gov.ir
وزارت جهاد کشاورزی محمود حجتی www.agri-jahad.ir
وزارت دادگستری جمهوری اسلامی ایران مصطفی پورمحمدی www.justice.ir
وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح حسین دهقان www.mod.ir
وزارت راه و شهرسازی عباس آخوندی www.mrud.ir
وزارت صنعت، معدن و تجارت محمدرضا نعمت‌زاده www.mimt.gov.ir
وزارت علوم، تحقیقات و فناوری محمد فرهادی www.msrt.ir
وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی علی جنتی www.ershad.gov.ir
وزارت کشور جمهوری اسلامی ایران عبدالرضا رحمانی فضلی www.moi.ir
وزارت نفت بیژن نامدار زنگنه www.mop.ir
وزارت نیروی ایران حمید چیت چیان www.moe.gov.ir
وزارت ورزش و جوانان محمود گودرزی www.msy.gov.ir

پیدایش[ویرایش]

نخستین وزارتخانه‌های ایران، در زمان ناصرالدین‌شاه رسمیت یافتند. پس از عزل و تبعید میرزا آقاخان نوری در سال ۱۲۷۵ هجری قمری به دست ناصرالدین‌شاه، وی از تعیین صدراعظم خودداری کرد و صدراعظم، ۱۰ وزارتخانه را مسئول اداره کشور ساخت که عبارت بودند از: ۱-وزارت مالیه، ۲-وزارت جنگ، ۳-وزارت امورخارجه، ۴-وزارت داخله، ۵-وزارت دیوان عدالت، ۶-وزارت صنایع و علوم، ۷-وزارت وظایف و موقوفات، ۸-وزارت مشورت خانه، ۹-وزارت تحریر فرامین و احکامات، ۱۰-وزارت تجار ممالک محروسه. ناصرالدین شاه به مدت ۶ سال، ایران را از طریق وزارتخانه‌های دهگانه، اداره کرد و بعد از آن، میرزا محمدخان سپهسالار را به عنوان وزیر اعظم/صدراعظم، منسوب کرد.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]