وزارت تعاون
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
فعالیت تعاونی در ایران سابقه دیرپایی ندارد. اولین شرکت تعاونی در ایران در سال ۱۳۱۴ تاسیس شد. در دوران پهلوی دوم کمک های فراوانی توسط اصل ۴ جهت توسعه بخش تعاون در ایران صورت گرفت. رویداد اصلاحات ارضی زمینه فعالیت های تعاونی در ایران را گسترش داد.
پس از انقلاب ۵۷ همزمان با رویگردانی انقلابیون از سرمایه داری گرایش به فعالیت تعاونی افزایش یافت. قانون اساسی ایران در اصل ۴۳ و ۴۴ به لزوم گسترش تعاونی ها اشاره کرده است.
مجلس سوم قانون تعاون مصوب ۱۳ شهریور ۱۳۷۰ در ۱۲ فصل و ۷۰ ماده تدوین تدوین کرد و وزرات تعاون بر اساس این قانون فعالیت خود را آغاز کرد.
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] پانویس
