محرک بی‌حرکت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو


محرک بی‌حرکت (به یونانی باستان: ὃ οὐ κινούμενον κινεῖ [۱]، هُو او کینومِنٌن کینِی، «آنچه حرکت می‌دهد بی‌آنکه حرکت داده‌شود» ) یا محرک نخستین، یک مفهوم فلسفی است که توسط ارسطو به عنوان علت اصلی همه حرکت‌ها در جهان توصیف شد. [۲] آنطور که از نام آن بر‌می‌آید، محرک بی‌حرکت چیزهای دیگر را حرکت می‌دهد اما هیچ عملی که باعث حرکت آن بشود رخ نمی‌دهد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]