تحدی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تَحَدّی به معنای به مبارزه طلبیدن و تعجیز کردن مردم در امری است به این عنوان که مانند آنرا نمی‌توان آورد و هرکس می‌تواند بیاورد.

بارزترین نمونه و مصداق تحدی در زمینه قرآن، کتاب مقدس مسلمانان است که مسلمانان را عقیده بر اینست که قرآن خود، مخالفان اسلام در صدر اسلام و دوره‌های بعد را برانگیخت که مِثلش را بسازند و با تمام کوششی که داشته‌اند، نتوانسته‌اند. این امر نزد همه مسلمانان مسلم و قطعی است.[۱]

قرآن، کتاب و معجزه محمد پیامبر اسلام، خودش را این گونه معرفی کرده که سخنی بی مانند است و برای بشر به هیچ وجه مقدور نیست مانند او را بیاورد: «قل لئن اجتمعت الانس والجن علی ان یأتوا بمثل هذا القران لایأتون بمثله ولو کان بعضهم لبعض ظهیرا»، ترجمه؛ «بگو اگر همه انس و جن فراهم آیند که نظیر این قرآن را بیاورند نمی‌توانند مانند آن را بیاورند، هر چند آنها پشتیبان یکدیگر باشند.»[۲]. در جای دیگر می‌گوید: «فاتوأ بعشر سورة مثله مفتریات»، ترجمه؛ «شما هم ده تا سوره مثل این قرآن بیاورید.»[۳]. همچنین در دو جای دیگر می‌گوید: «فأتوا بسورة من مثله»، ترجمه؛ «یک سوره هم شما بیاورید.»[۴] و می‌توان گفت این دیگر اقلّ آن چیزی است که به آن تحدی می‌شده است.

به سبب تحدی در قرآن و دعوت از منکران نبوت[۵] در طول تاریخ، تمسک به بلاغت و زیبایی‌های لفظی و معنایی قرآن و استخراج و اثبات آنها به عنوان یکی از وجوه تمایز و تباین آیات با نمونه‌های بشری، دست‌آویز بسیاری از مفسران برای اثبات اعجاز ادبی کتاب مقدس بوده است.

منابع[ویرایش]

  1. کتاب نبوت،مرتضی مطهری، صفحه۲۲۰—۲۱۸.
  2. سوره اسراء، آیه۸۸
  3. سوره هود، آیه۱۳
  4. سوره بقره، آیه۲۳
  5. برای نمونه نگاه کنید به قرآن: سوره اسراء آیه ۸۸؛ و سوره یونس، آیه ۳۸.

پیوند به بیرون[ویرایش]

  • تحدی دائرةالمعارف بزرگ اسلامی