تحدی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تَحَدّی به معنای به مبارزه طلبیدن و تعجیز کردن مردم است که مانند این را نمی‌تواند بیاورد و هرکس می‌تواند بیاورد.

یکی از نمونه ها و مصادیق تحدی قرآن، کتاب مقدس مسلمانان است که مخالفان اسلام در صدر اسلام و دوره‌های بعد را برانگیخت که مِثلش را بسازند و با تمام کوششی که داشته‌اند، نتوانسته‌اند. این یک امر تقریباً مسلم و قطعی است.[۱]

قرآن، کتاب و معجزه محمد پیامبر اسلام، خودش را این گونه معرفی کرده که سخنی بی مانند است و برای بشر به هیچ وجه مقدور نیست مانند او را بیاورد: «قل لئن اجتمعت الانس و الجن علی ان یأتوا بمثل هذا القران لایأتون بمثله و لو کان بعضهم لبعض ظهیرا»؛ بگو اگر همه انس و جن فراهم آیند که نظیر این قرآن را بیاورند نمی‌توانند مانند آن را بیاورند، هر چند آنها پشتیبان یکدیگر باشند.[۲]. در جای دیگر می‌گوید: «فاتوأ بعشر سورة مثله مفتریات» شما هم ده تا سوره مثل این قرآن بیاورید.[۳]. همینطور در دو جای دیگر می‌گوید: «فأتوا بسورة من مثله» یک سوره هم شما بیاورید. [۴] و می‌توان گفت این دیگر اقلّ آن چیزی است که به آن تحدی می‌شده است.

به سبب تحدی خداوند در قرآن و دعوت از منکران نبوت برای اثبات اعجاز بودن کتاب مقدس مسلمانان،[۵] در طول تاریخ، تمسک به بلاغت و زیبایی‌های لفظی و معنایی قرآن و استخراج و اثبات آنها به عنوان یکی از وجوه تمایز و تباین آیات با نمونه‌های بشری، دست‌آویز بسیاری از مفسران بوده است.

منابع [ویرایش]

  1. کتاب نبوت،مرتضی مطهری، صفحه۲۲۰—۲۱۸.
  2. سوره اسراء ، آیه۸۸
  3. سوره هود، آیه۱۳
  4. سوره بقره، آیه۲۳
  5. برای نمونه نگاه کنید به قرآن: سوره اسراء آیه ۸۸؛ و سوره یونس، آیه ۳۸.

پیوند به بیرون [ویرایش]

  • دائرةالمعارف بزرگ اسلامی [۱]