برهان حدوث
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
برهان حدوث یا راه خلقت، یکی از براهین اثبات وجود خداست.
محتویات |
[ویرایش] پیشینه
برهان حدوث در کلام اسلامی از اهمیت بسیاری برخوردار است؛ تا جایی که به عنوان طریق ویژه متکلمان در اثبات خدا نامیده شده است.
[ویرایش] مضمون برهان
- جهان متغیر و متحول است.(مشاهدات ما از جهان)
- آنچه متغیر و متحول است، حادث است.(بدیهی)
- نتیجه اول: جهان حادث است.
- جهان حادث است.(بر اساس نتیجه اول)
- هر چه حادث است به پدید آورنده نیاز دارد.(بدیهی)
- نتیجه نهایی: جهان به پدید آورنده نیاز دارد.[۱]
[ویرایش] نقد برهان
حدوث به همان عوارض و اوصاف اجرام مادی مربوط است؛ از این رو نیاز به محدث نیز در محور همان اوصاف و عوارض اثبات می شود.
حدوث در محدوده تغییر است و اگر تغییر به برخی عوارض جسم محدود باشد، نیاز به محدث نیز در همان محدوده خواهد بود.[۲]
[ویرایش] جستارهای وابسته
- مادهباوری
- حرکت جوهری
- فارابی
- نیکولا مالبرانش
- فخرالدین محمد سماکی استرآبادی
- معتزله
- التوحید (کتاب)
- علم کلام
- برهان حرکت
- تناسخ در اسلام
[ویرایش] پانویس
[ویرایش] پیوند به بیرون
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
| این یک نوشتار خُرد فلسفه است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |