دوگانهانگاری
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
دوگانهانگاری یا دوالیسم یک دیدگاه فلسفی در مباحث فلسفه ذهن است.
اشاعهٔ عمومی این دیدگاه اغلب به رنه دکارت نسبت داده میشود. با اینحال این گرایش ریشه و قدمتی فراوان دارد که از افلاطون آغاز میگردد. در فلسفه جدید، دکارت با طرحی نو از دوگانهانگاری آن را احیا کرد. دوگانهانگاری دکارتی را جوهری مینامند زیرا او قائل به وجود ِ دو جوهر مستقل نفس و بدن است. نفس جوهری مجرد و غیرمادی است.
در عصر اخیر انشعابات دیگری از دل دوگانهانگاری پدید آمدهاند مانند: دوگانهانگاری وصفی یا خاصهای که تنها به وجود یک جوهر یا همان یگانهانگاری غیر تحویلی قائل است اما معتقد است که جوهر فیزیکی دو نوع ویژگی دارد: ذهنی و فیزیکی.
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع و پیوند به خارج [ویرایش]
|
|||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
