کریستوفر هیچنز

کریستوفر هیچنز
هیچنز در یک سخنرانی در سال ۲۰۰۷
زادروز	۱۳ آوریل ۱۹۴۹(۱۹۴۹-04-۱۳) پورتسموث، انگلستان
مرگ	۱۵ دسامبر ۲۰۱۱ (۶۲ سال) هیوستون، تگزاس، ایالات متحده سرطان مری
ملیت	بریتانیایی-آمریکایی
پیشه	نویسنده، روزنامه‌نگار
کتاب‌ها	خدا بزرگ نیست
همسر(ها)	النی ملیگرو (۱۹۸۹-۱۹۸۱) کارول بلو (۲۰۱۱-۱۹۸۹)
فرزندان	الکساندر و سوفیا (همسر اول) آنتونیا (همسر دوم)
حوزه	بی‌خدایی نو

کریستوفر اریک هیچنز (به انگلیسی: Christopher Eric Hitchens)‏ (زاده ۱۳ آوریل ۱۹۴۹- درگذشته ۱۵ دسامبر ۲۰۱۱) نویسنده، منتقد و روزنامه نگار انگلیسی -آمریکایی و از صاحب نظران مکتب ضدخدایی بود.

اعتقادات و اظهار نظرهای بی پروا و خاص او سبب شهرتش شد؛ همچون اعتقاد به دخالت نظامی آمریکا در کشورهای دیگر برای پیشگیری از گسترش تروریسم و یا انتشار مقالات و کتب ضدخدا و مذهب که شدیداللحن بودند و دیدگاه بسیاری از میانه‌روهای بیخدا را نیز معتدل جلوه می‌دادند.

او دانش آموخته دانشگاه اکسفورد بود. انگلیسی الاصل بود و از نظر سیاسی با محافظه کاران آمریکایی اغلب در یک گروه قرار داشت. هیچنز برای مجلاتی چون آتلانتیک، ونیتی فر، سلیت، ورلد افرز و نیشن مقاله می‌نوشت. او از تحسین گران افرادی چون جورج اورول، تامس پین، و تامس جفرسن و از منتقدان بنام مادر ترزا، بیل کلینتن و هنری کیسینجر محسوب می‌گشت. گرایشهای چپ گرایانه هیچنز پس از فتوای خمینی درباره نویسنده انگلیسی، سلمان رشدی و آن چه وی موضع گیری ملایم اروپا در رویارویی با آن فتوا نامید، رو به سردی گذاشت و همانگونه که اشاره شد، پس از حمله تروریستی یازدهم سپتامبر سال ۲۰۰۱ میلادی، نیز او به شکلی آشکار سیاست خارجی مداخله جویانه در مقابل آن چه او «فاشیسم با چهره‌ای اسلامی» نامید را پذیرا گشت. وی حدود یک سال با نوآم چامسکی به مناظره قلمی در این ارتباط پرداخت تا در نهایت از روزنامه «د ِ نیشن» بیرون رفت و آنان را به ناآگاهی از وضعیت متهم نمود.

هیچنز خود را ضدخدا می‌نامید و می‌گفت: «فرد می‌تواند بی خدا باشد و در همان حال آرزو کند که ای کاش باور به خدا راست بود، حال آن که یک ضد خدا کسی است که بسیار از این موضوع که شاهدی بر وجود خدا وجود ندارد خرسند است.» او معتقد بود که موضوع خدا یا یک وجود برتر اعتقادی تمامیت خواهانه و ویرانگر آزادی‌های فردی است. او باور داشت که آزادی بیان و یافته‌های علمی باید جایگزین مذهب به عنوان تشریح کننده اخلاق و تمدن بشری گردند.

کتاب مشهور وی «خداوند بزرگ‌مرتبه نیست: چگونه دین و مذهب همه چیز را مسموم می‌کند» (God is not Great: How Religion Poisons Everything) می‌باشد. درآن کتاب، وی به شکلی فراگیر به موضوع بی خدایی و ریشه و طبیعت مذهب پرداخته‌است. عنوان فرعی این کتاب «دین چگونه همه چیز را مسموم می‌کند؟» بود.

او در یک گفتگوی تلویزیونی در این‌باره گفت: «من عنوان این کتاب را برای خوشامد ناشرها اتنخاب نکردم. به معنی کامل کلمه بر این باورم که دین زندگی ما را آلوده می‌کند. دین می‌خواهد به ما بگوید که نمی‌توانیم بدون یک آقابالاسر، آدم‌هایی اخلاقی باشیم. بدون او نمی‌توانیم با هم خوب باشیم و باید بترسیم.»

آخرین کتاب هیچنز «هیچ-۲۲ یک شرح حال» در ماه ژوئن سال ۲۰۱۰ منتشر گردید. تور تبلیغاتی کتاب در همان ماه به دلیل وضع بدنی هیچنز نا تمام ماند. در ژوئیهٔ سال ۲۰۱۰، هیچنز در وبسایت خود اعلام کرد که او اخیراً مبتلا به بیماری سرطان مری شده‌است.

کریستوفر هیچنز در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۱ در سن ۶۲ سالگی به دلیل ابتلا به سرطان مری در گذشت.

دیدگاه‌ها

همنشینی با دوستش ریچارد داوکینز

افراد خاص

یکی از ویژگی‌های شناخته شده هیچنز انتقادات تند و تیز وی از افراد معروف بود. او سه کتاب مجزا در انتقاد از بیل کلینتون، هنری کیسینجر و مادر ترزا نگاشت. از سوی دیگر وی مقالاتی طولانی و مثبت دربارهٔ اورول، پین و جفرسن نوشت. با این حال بیشتر انتقادات هیچنز به صورت ابراز عقیده‌های کوتاه می‌باشند. از افرادی که مورد انتقاد وی قرار گرفته‌اند می‌توان به جورج گالووی، مل گیبسن، مایکل مور، تنزین گیاتسو(دالایی لامای چهاردهم) و رانلد ریگن اشاره کرد. در ابتدای کتاب خدا بزرگ نیست یک رباعی از خیام می آورد و در یکی از مناظره ها خیام را به عنوان مبارز علیه عقاید قدیمی آن دوران میستاید.

مذهب

هیچنز انتقادات خود را به شکلی بی پرده در مورد ادیان ابراهیمی یا آن چه خود” سه یکتاپرستی بزرگ “می نامد بیان می‌کند. او انتقادات خود را در کتابش بنام خدا بزرگ مرتبه نیست به سایر ادیان همچون هندوئیسم گسترش داد. کتاب وی بازتابی گسترده داشت و طیفی از ستایش (نیویورک تایمز وی را به جهت «غنای منطقی و پیچیدگی» ستود) تا انتقاد شدید (فایننشال تایمز او را «دونمایه از جنبه ذهنی و اخلاقی» نامید) را در بر گرفت. هیچنز مذاهب سازمان یافته را «سرچشمه تنفر در جهان» می‌شناسد. کتاب وی او را در زمرهٔ صاحبنظران و مدافعین اصلی بی‌خدایی نوین قرار داده‌است. او کتاب خدا بزرگ مرتبه نیست را با ترجمه یکی از رباعیات عمر خیام نیشابوری آغاز کرده‌است. او در کتابش ذکر می‌کند که مذهب یکی از عوامل قتل‌عام است و در پاسخ به پرسش دنیس پراگر هنگامی که پرسید «فرض کنید که شب هنگام در یک شهر غریب، تنها در حال پرسه زدن در خیابان باشید و گروهی به شما نزدیک شوند. آیا دانستن این نکته که آن گروه از مراسمی مذهبی برمی گردند سبب می‌شود که شما بیشتر احساس امنیت کنید یا برعکس، سبب می‌شود که بیشتر احساس خطر کنید؟» چنین پاسخ می‌دهد: «اگر گزینه را تنها به شهرهایی که با حرف ب آغاز می‌گردند محدود کنیم، باید بگویم که من چنین تجربه‌ای را در شهرهای بلفاست، بیروت، بمبئی، بلگراد، بیت اللحم و بغداد داشته‌ام و در تمامی موارد آگاهی از این که گروه مردانی که در گرگ و میش غروب در حال نزدیک شدن به من بودند از مراسم مذهبی خود بر می‌گشتند، موجب احساس ناامنی شدید من می‌شد.»

از دیدگاه هچینز هیچ سندی برای هیچ یک از دعاوی مربوط به معجزات نسبت داده شده به محمد پیامبر اسلام و منشاء مافوق طبیعی قرآن وجود ندارد. او اسلام را مذهبی ساختگی از سوی محمد و یا پیروانش می‌داند و حدیث را برگرفته از حکمت موجود در آن روزگار که در سراسر کشورهای عربی و ایران گسترش داشته‌است در نظر می‌گیرد.

او همچنین مذهب را مضر برای کودکان می‌داند و از شیوهٔ بزرگسالان برای ایجاد وحشت در کودکان بوسیله مذهب انتقاد می‌نماید.

آثار

• مقام میسیونری: مادر ترزا در نظر و عمل
• محاکمه هنری کسینجر
• عشق، فقر و جنگ
• توماس جفرسون، مولف آمریکا
• خدا بزرگ نیست
• هیچ-۲۲ یک شرح حال

زندگی شخصی

هیچنز در سال ۲۰۱۰، پس از آغاز شیمی‌درمانی برای درمان سرطان مری

همسران و فرزندان

در سال ۱۹۸۱ وی با النی ملیگرو ازدواج کرد و حاصل آن ازدواج دو فرزند به نامهای الکساندر و سوفیا است. در سال ۱۹۸۹ وی همسر نخستش را ترک کرد. همسر او تا زمان مرگ، نویسنده‌ای آمریکایی بنام کارول بلو است. هیچنز و بلو دختری به نام آنتونیا دارند.

روابط با برادر

برادر وی پیتر هیچنز نیز نویسنده و روزنامه نگار و بر خلاف کریستوفر فردی مذهبی است. دو برادر در سال ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ در تلویزیون بی بی سی حضور یافته و پیرامون موضوعاتی همچون وجود خداوند و حمله به عراق به مباحثه پرداختند. پیتر هیچنز درباره خود و برادرش می‌گوید: «ما در دو دنیای متفاوت زندگی می‌کنیم»

مصرف الکل و سیگار

کریستوفر هیچنز علاقه و گرایش زیادی به استعمال سیگار و مصرف الکل داشت تا جایی که خودش می‌گفت میزان الکلی که وی روزانه مصرف می‌کند می‌تواند یک گاو را از پای درآورد!

سرطان

همچنز در تاریخ ۳۰ ژوئن سال ۲۰۱۰ در مجله ونیتی فر اعلام کرد که به توصیه پزشکان به دلیل سرطان مری خود تحت شیمی درمانی قرار خواهد گرفت و از ناتمام گذاشتن بسیاری از فعالیت‌هایش پوزش خواست. هیچنز در آگوست سال ۲۰۱۰ میلادی در مصاحبه تلویزیونی با شبکه سی ان ان در باره سرطان گسترش یافته مری خود اعلام کرد که پیش آگهی طولانی مدت افرادی که سرطان مری دارند به هیچ روی مثبت نیست.

در مقاله‌ای با موضوع سرطان در شماره سپتامبر ۲۰۱۰ در مجله ونیتی فر، او نوشته‌است: «در مسابقه زندگی (هر گونه مسابقه‌ای که باشد) من به سرعت به جمع فینالیست‌ها پیوستم.» هیچنز اعلام کرد که او باید خیلی خوش‌شانس باشد تا «۵ سال دیگر به زندگی ادامه دهد.»

مرگ

کریستوفر هیچنز در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۱ در سن ۶۲ سالگی به علت ابتلا به سرطان مری در مرکز سرطان ام. دی. اندرسون دانشگاه تگزاس آمریکا درگذشت.

هیچنز پیش از این در بخشی از خودزندگی‌نامه‌اش نوشته بود: «من شخصاً می‌خواهم مرگ را «انجام بدهم»؛ به شکل فاعلی و نه منفعلانه. می‌خواهم که وقتی مرگ به سراغم می‌آید، آنجا باشم و به چشمش نگاه کنم و در حال انجام دادن کاری باشم.» هیچنز وصیت کرد بدنش برای تحقیقات پزشکی وقف شود.

سلمان رشدی پس از مرگ هیچنز، در توییتر خود نوشت: «بدرود، دوست عزیز من. صدای بزرگی ساکت شد. قلب بزرگی از تپش ایستاد.»

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کریستوفر هیچنز موجود است.

• وبگاه کریستوفر هیچنز
• مقاله خاطرات هیچنز از ایران
• نظر و پاسخ نوام چومسکی در مورد حمله هیچنز به وی

منابع

Wikipedia contributors, «Christopher Hitchens,» Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Christopher_Hitchens&oldid=380339520 (accessed August 22, 2010).

• کریستوفر هیچینز، نویسنده «خدا بزرگ نیست» درگذشت, رادیو فردا