مسیلمه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مُسَیْلِمه یا مسیلمه کذاب، لقب ابن کثیر بن حبیب بن الحارث بن عبدالحارث، ملقب به رحمن الیمامه بود. او از قوم بنی حنیفه قبیله‌ای در یمامه بود. در سال دهم هجری قمری ادعای پیامبری کرد. مسیلمه با زنی به نام سجاح که وی نیز ادعای پیامبری داشت ازدواج کرد و متحد شد. ابوبکر حبیب بن عبدالله انصاری را برای جلوگیری از ارتداد بنی حنیفه به یمامه فرستاد که به دست مسیلمه کشته شد. پس از آن به دستور ابوبکر سپاه خالد بن ولید به یمامه رفت و در جنگی به نام نبرد یمامه که در سال یازدهم هجری قمری رخ داد مسیلمه شکست خورد و کشته شد.[۱] به قولی قاتل او وحشی (قاتل حمزه) بود.

وی آیاتی شبیه قرآن می‌سرود: «الفیل و ما الفیل، له خرطوم طویل، و له ذنب وبیل» یعنی «چه می دانید فیل چیست؟ برای او خرطوم دراز و دم کوتاهی است».[۲]

معجزات واژگونه[ویرایش]

نقل است که وی معجزات پیامبر اسلام را می‌کرد اما باژگونه می‌شد. از جمله اینکه از راوندی و طبرسی روایت است که کودکی را نزد رسول خدا آوردند تا برایش دعا کند و چون سرش را کچل دید دست بر سرش کشید و در ساعت مو برآورد و شفا یافت. چون خبر به مردم یمن رسید، کودکی را نزد مسیلمه بردند تا برایش دعا کند و چون دست بر سرش کشید کودک کچل شد و به فرزندانش نیز سرایت کرد.[نیازمند منبع]

همچنین آب دهان خود را در چاهی افکند و آبش شور شد. دلوی از آب را دهان زد و در چاه ریخت که آبش بسیار شود ولی آب خودش هم خشک شد. آب وضویش را در بستانی افشاندند و دیگر گیاه از او نرُست. کسی نزد او آمد و خواست برای دو پسرش دعا کند و چون به خانه رفت دید یکی را گرگ دریده و دیگری در چاه افتاده و کسی را که چشم‌درد داشت دست بر چشم کشید و او نابینا شد.[نیازمند منبع]

هنگامی که از او پرسیدند چرا معجزه‌های تو واژگونه می‌شود ادعا کرد که هرکه در حق من شک داشته‌باشد معجزهٔ من بر وی واژگونه آید.[۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • محدث قمی، [باب اول: در تاریخ زندگانی حضرت رسول (ص) «در ذکر پاره‌ای از معجزات آن حضرت»]، در منتهی الآمال، ج. 1، انتشارات هلال, 1376