رنگ روغن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ناصرالدین شاه در جوانی (نقاشی رنگ روغن)

رنگ روغن یکی از مواد به‌کار رفته در نقاشی و همچنین نام دسته‌ای از تکنیک‌های نقاشی است که از این ماده استفاده می‌کنند.

روغن به کار رفته در رنگ روغن با روش‌های مختلف تولید می‌شود که رایج‌ترین آنها، جوشاندن بذر گیاه کتان و گرفتن روغن آن است. سپس این روغن را با مواد رنگی مخلوط می‌کنند. رنگ‌دانه‌ها نیز معمولاً با پایه سرب و کادمیوم یا سنتتیک و پلیمری هستند[۱].

برای پاک کردن رنگ روغن از تینر استفاده می‌شود[۱].

تاریخچه[ویرایش]

نقاشیِ رنگِ روغن از حدود 1400 م به بعد به نقاشي اي مستقل از ديوار بر مي خوريم كه آن را تابلوی رنگ روغن مي ناميم. كشيشي به نام گوت فيلد با بهره گيري از آثار هنر شرقي ( چين ) كه توسط شرق شناسان به اروپاي شمالي رسيده بود كه در آن نقاشان چيني روي نقاشي اي را كه رنگ شده بود، لاك ( صمغ عربي ) مي كشيدند تا جلاي نقاشي از بين نرود. گوت فيلد براي اولين بار به جای تركيب رنگ ( پيگمنت پودر ) با آب و زردة تخم مرغ از روغن بزرك Linseed Oil استفاده كرد. سپس برادران وان آيكEyck ( یان و هوبرت) با تاثير از استاد فلاماندري رنگ روغن با با تأسي از گوت فيلد رواج دادند. وان آيك با تابلوي رنگ روغن خود به نام جواني آرنولفيني و نوعروسش در سال 1434م مشهوريتي بهم زد. از اين مقطع به بعد ما به جای ديوار يا تختة چوبي به عنوان ساپورت يا تكيه گاه، بوم ساخته شده با متقال را داريم كه به آن كانواس Canvas گويند. آنتونلو و جوواني بليني Bellini ( 1516. 1430 م، بنيانگذار مكتب ونيز) دو نقاش ونيزي، روش رنگ روغن را از اروپاي شمالي به ايتاليا مي آورند كه روش كارشان كاربرد صمغ در رنگ روغن است. بوم به شكل امروزي خود به سال 1520 م در ونيز عموميت كامل يافته و به جای حرفة تختة نقاشي سازي، حرفه اي به نام بوم سازي رايج شد. ( هوبرت و يان وان آيك، ستايش برة مقدس، محراب گان، 1432 م ) ( استاد شهر فلمال، محراب مه رود، بشارت جبرئيل به مريم، 1425 م ) [6]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «انواع روغن کدامند؟». وب‌گاه مهندسان شیمی ایران. بازبینی‌شده در ۲ اوت ۲۰۰۸.