موسیقی الکترونیک
موسیقی الکترونیک گونهای از موسیقی است که در مراحل تهیهٔ آن از سازهای موسیقی الکترونیک و فناوری موسیقی الکترونیک استفاده میشود. به طور کلی فرق عمدهٔ آن با انواع دیگر موسیقی در نوع صدای ساخته شده توسط ابزار الکترونیکی است. نمونههایی از دستگاههای تولید صدای الکترومکانیکی شامل تلهارمونیوم، ارگ هاموند و گیتار الکتریک میباشد. همچنین برای تهیه صدای کاملا خالص الکترونیک میتوان از دستگاههای ترمین، سینثسایزر و رایانه بهره جست.
موسیقی الکترونیک در ابتدا منحصر به استفاده در موسیقی هنری میبود اما در اواخر دههٔ ۶۰ میلادی، با در دسترس قرارگرفتن تکنولوژی موسیقی مقرون به صرفه، موسیقی تهیه شده با استفاده از شیوههای الکترونیک تهیهٔ صدا به صورت فزاینده در قلمرو عمومی رو به رشد نهاد.
امروزه موسیقی الکترونیک شامل انواع و زیر سبکهای فراوانی میباشد، محدودهای از هنر موسیقی تجربی گرفته تا سبک متداول موسیقی رقص الکترونیک.
محتویات |
[ویرایش] تاریخچه
اواخر قرن نوزدهم تا اوایل قرن بیستم
قابلیت ضبط صدا اغلب مرتبط با تهیهٔ موسیقی الکترونیک بوده است ولی برای آن کاملا ضروری نیست. اولین دستگاه شناخته شدهٔ ضبط صدا فوناتو گراف بوده است، که در سال ۱۸۵۷ توسط ادوارد لئون اسکات دومارتین به ثبت رسیده است، دستگاه فوق می توانست صدا را به صورت بصری ضبط کند ولی نمی شد اطمینانی از بازپخش آن حاصل نمود.
در سال ۱۸۷۸ توماس ادیسون فوناتوگراف رابه ثبت رسانید، که از سیلندرهای مشابه دستگاه ادواردز استفاده می کرد، گرچه استفاده از سیلندرها برای مدتی ادامه پیدا کرد، در نهایت امیل برلینر درسال ۱۸۸۷ صفحهٔ امروزی گرامافون را توسعه بخشید. اختراعی قابل توجه، که در آینده نزدیک اثر عمیقی در موسیقی الکترونیک ایجاد کرد؛ چیزی نبود جز لامپ۳ قطبی لی دی فارستز. این اولین سوپاپ گرمایی یا لامپ خلاء می بود که در سال ۱۹۰۶ اختراع شد تا منجر به تولیدوتقویت سیگنالهای الکتریکی، پخش رادیویی و محاسبات کامپیوتری در خلال بقیه چیزها شود.
قبل از پا به عرصه گذاشتن موسیقی الکترونیک، تمایل رو به رشدی برای آهنگسازان مبنی بر استفاده از فنآوریهای نوظهور برای استفاده در مصارف موسیقیایی، وجود داشت.ابزارهای بیشماری که برای بکارگیری طراحیهای الکترومکانیکی استفاده می شد، ساخته شدند و راه برای الزام ظهور سازهای الکترونیکی آینده هموارشد.
دستگاه الکترومکانیکی به نام تل هارمونیوم (همچنین مشهور به دایناموفون) توسط تادیوس کاهیل در خلال سالهای ۱۸۹۸-۱۹۱۲ توسعه یافت.با این حال ناخوشایندیهای ساده ای مانع از تصویب شدن آن گردید، مانند اندازه غول پیگر آن.این در حالی است که اولین ساز الکترونیکی معمولاً ترمین تصور میشود. دستگاه ترمین توسط پروفسور لئون ترمین در سالهای ۱۹۱۹-۱۹۲۰ اختراع شد.
[ویرایش] پانویس
[ویرایش] منابع
[ویرایش] پیوند به بیرون
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ موسیقی الکترونیک موجود است. |
