زبان روسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سرمه‌ای: کشورهایی که در آنها روسی رسمی است. سبز تیره: کشورهایی که در آنها روسی هم صحبت می‌شود.

زبان روسی (به روسی: русский язык، تلفظ: روسکیی ییزیک) پرگوینده‌ترین زبان اروپا است و از میان زبان‌های اسلاوی دارای بیشترین پراکندگی متکلمین است.

این زبان در اروپای شرقی و شمال شرق آسیا و به ویژه در روسیه و سایر کشورهای تشکیل دهنده شوروی سابق صحبت می‌گردد.

روسی زبان مادری حدود ۱۴۵ میلیون نفر است و ۱۱۰ میلیون نفر آن را به عنوان زبان دوم می‌دانند. با این حساب این زبان هشتمین زبان پرمتکلم جهان است.

روسی زبان رسمی کشور روسیه و یکی از زبان‌های رسمی کشورهای بلاروس، قزاقستان، قرقیزستان، و جمهوری خودمختار کریمه، و همچنین یکی از شش زبان رسمی سازمان ملل متحد است.
زبان روسی با خط سیریلیک نوشته و خوانده می‌شود.

پیشینه[ویرایش]

زبان روسی از شاخه اسلاوی زبان‌های هندواروپایی است. زبان‌های اسلاوی بیشتر از دیگر زبان‌های هندواروپایی، به زبان‌های بالتیکی نزدیک هستند. زبان اولیه اسلاوی در تاریخ طولانی خود، به‌ویژه در سده‌های ۴ تا ۶ میلادی دچار دگرگونی زیادی شد. از سدهٔ ششم بود که زبان‌های جداگانه اسلاوی پدید آمدند. زبان روسی باستانی نیای زبان‌های روسی و بلاروسی و اوکرائینی معاصر بود. شاخه‌شاخه شدن روسی باستان و پدید آمدن این زبان‌ها در سدهٔ ۱۶ رخ داد.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. رادیوی روسیه: درس زبان روسی. بازدید: ژانویه ۲۰۱۰.

پیوند به بیرون[ویرایش]