جعفرقلی صدری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جعفرقلی صدری
محل تولد اصفهان
تاریخ تولد ۱۲۹۰ خورشیدی
محل درگذشت زندان قصر
تاریخ درگذشت ۱۷ اسفند ۱۳۵۷
محل دفن بهشت زهرا
تابعیت  ایران
نیرو Imperial Iranian Ministry of War.svg ارتش شاهنشاهی ایران
درجه IIArmy-Sepahbod.png تیمسار سپهبد
فرماندهی Iran Imperial Shahrbani.svg رییس شهربانی کل کشور (۱۳۵۳-۱۳۴۹)
والدین فرج الله


تیمسار سپهبد جعفر قلی صدری (۱۲۹۰ شمسی اصفهان - ۱۷ اسفند ۱۳۵۷ زندان قصر) رئیس شهربانی کل کشور از سال ۱۳۴۹ تا سال ۱۳۵۳

زندگینامه[ویرایش]

جعفر قلی صدری فرزند فرج الله در سال ۱۲۹۰ خورشیدی در اصفهان به دنیا آمد. او فارغ التحصیل دانشگاه جنگ و مسلط به زبان‌های انگلیسی و فرانسوی بود. از سال ۱۳۳۶ تا ۱۳۴۳ فرماندهی منطقه نفت خانه مرزی عراق را بر عهده داشت و در مهر ماه سال ۱۳۴۳ به درجه سرلشکری رسیده و به ژنرال آجودانی شاه منتقل شد. او که عضو لژ بزرگ فراماسونری ایران بود[نیازمند منبع]، در دوران خدمت، نشان‌های لیاقت درجه ۱ و ۲ و ۳ و همچنین نشان‌های افتخار ۱ و ۲ و ۳ و نشان رستاخیز، آذرآبادگان و پاس را دریافت نمود.

از سال ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۱ به مدت دو سال ریاست شهربانی را به عهده داشت در ۴ بهمن ماه ۱۳۵۰ توسط شاه همزمان به ریاست کمیته مشترک ضد خرابکاری ساواک و شهربانی منصوب شد. بر اثر اختلافات شدیدش با پرویز ثابتی رئیس ستاد کمیته مشترک که از ساواک بود، در اردیبهشت ۱۳۵۲ از سمت ریاست کمیته مشترک برکنار گردید. وی در ۱ آذر ۱۳۵۲ پس از سی و هشت سال خدمت بازنشسته شد و پس از آن با موافقت شاه یک شرکت حمل و نقل را با مشارکت یکی از کمپانی‌های بزرگ تأسیس نمود.

در آبان ماه سال ۱۳۵۷ شاه برای فرونشاندن خشم انقلابی مردم، در یک اقدام نمایشی وی را به همراه سیزده نفر دیگر، از جمله نصیری، توسط ارتشبد اویسی فرماندار نظامی تهران دستگیر و روانه زندان نمود. او تا پیروزی انقلاب ایران (۱۳۵۷) در زندان بود.

جعفرقلی صدری پس از انقلاب توسط دادگاه انقلاب اسلامی محاکمه شد. اتهام‌های واردشده بر او در کیفرخواست، شامل مواردی چون فساد در ارض، محاربه با خدا و نایب امام، اقدام و قیام علیه حکومت ملی، قتل و کشتار مردم بی گناه، صدور دستور قتل آزادیخواهان، تشکیل کمیته مشترک ضدخرابکاری، برای سرکوب مجاهدین سیاهکل، متزلزل کردن اساس حکومت ملی و شرعی، صدور اعلامیه‌های مکرر مبنی بر دستگیری و کشتار آنان که جز آزادی چیزی نمی‌خواستند، تعقیب مبارزان و کشتار آنان، ریاست بر شهربانی کشور دو سال ( از ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۱) در رژیم استبدادی[نیازمند منبع]، بود.

او در ۱۷ اسفند ۱۳۵۷ در زندان قصر اعدام شد و در بهشت زهرا به خاک سپرده شد.

منابع[ویرایش]