عبدالحسین حجازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ارتشبد عبدالحسین حجازی (۱۲۸۳–۱۳۴۸) ریاست ستاد بزرگ‌ارتشتاران را بر عهده داشت.[۱]

تحصیلات[ویرایش]

حجازی از دومین دوره دانشکده افسری در سال ۱۳۰۲ فارغ‌التحصیل شد و دوره عالی نظامی را در مدرسه نظامی سن-سیر و دانشگاه جنگ فرانسه گذراند.

خدمت[ویرایش]

تیمسار حجازی در ابتدا خدمت خود را از ژاندارمری آغاز کرد و سپس به ارتش ملحق شد. او بعد از شهریور ۱۳۲۰ مراتب پیشرفت را در ارتش طی کرده و به مناسبی مانند: فرماندهی لشکر خوزستان - فرماندهی لشکر کرمان- فرمانداری نظامی تهران - فرمانده دانشکده افسری- معاونت ستاد کل دست یافت و در سال ۱۳۳۰ با درجهٔ سرلشکری به ریاست کل شهربانی و فرمانداری نظامی تهران گمارده شد. در دولت ملی محمد مصدق او از مناصب خود اخراج و به دلیل شرکت در اقدام علیه دولت بازداشت و تحت تعقیب قرار گرفت.[۲]

بعد از کودتای ۲۸ مرداد به مقاماتی مانند: فرماندهی سپاه فارس- سفارت کبرای ایران در پاکستان گمارده شد. او در سال ۱۳۳۷ با درجهٔ سپهبدی به معاونت ستاد بزرگ‌ارتشتاران و فرماندهی نیروی زمینی گمارده و در سال ۱۳۴۱ بعد از برکناری ارتشبد عبدالله هدایت با درجهٔ ارتشبدی به ریاست ستاد بزرگ‌ارتشتاران منصوب شد.[۳]

او بعد از مدتی به دلیل بیماری فراموشی در سال ۱۳۴۴ از سمتش عزل شد[۴] و در سال ۱۳۴۸ خودکشی کرد.[۵]

سپهبد عزیزالله پالیزبان بر این عقیده است که وی در زمان تیمسار حاج‌علی رزم‌آرا و زمان ترور محمدرضا پهلوی قصد کودتا و تسلط بر کشور را داشته‌است.[۶]

منابع[ویرایش]

  1. https://article.tebyan.net/59916/ناگهان-بازنشسته-
  2. گذشته چراغ راه آینده- جامی
  3. http://rasekhoon.net/mashahir/show/596431/عبدالحسین-حجازی/
  4. آخرین سقوط آریاها- سرهنگ توکلی- ص339
  5. https://donya-e-eqtesad.com/بخش-تاریخ-اقتصاد-31/417513-امروز-در-تاریخ-ایران-شهریور
  6. خاطرات سپهبد پالیزبان- عزیز پالیزبان ص56-58