فاطمه حقیقت‌جو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
فاطمه حقیقت‌جو
نماینده دوره ششم مجلس شورای اسلامی
مشغول به کار
۱۳۷۹ – ۱۳۸۲
حوزه انتخاباتیتهران
اطلاعات شخصی
زاده۸ دی ۱۳۴۷ (۵۲ سال)
جنوب تهران،
ملیت ایران
حزب سیاسیجبهه مشارکت ایران اسلامی
اقامتگاهآمریکا
محل تحصیلدانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران
پیشهسیاستمدار
تخصصفعال سیاسی
دیناسلام

فاطمه حقیقت‌جو (زادهٔ ‎۸ دی ۱۳۴۷ در جنوب تهران) فعال سیاسی و نمایندهٔ اصلاح‌طلب دوره ششم مجلس شورای اسلامی، عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت ایران اسلامی و اولین رئیس شاخه جوانان این حزب اصلاح طلب بود. او دارای دکترای مشاوره، پژوهشگر و مدرس دانشگاه‌های تهران و مراکز آموزش عالی فرهنگیان، نایب رئیس انجمن مشاوره ایران، ۱۰ سال سابقه در پست‌های امور تربیتی و مشاوره آموزش و پرورش، عضو انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تربیت معلم تهران و دو دوره عضو شورای مرکزی اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان (دفتر تحکیم وحدت) بوده‌است.

مجلس ششم

حقیقت‌جو اولین نماینده مجلس ششم بود که در جریان تحصن و استعفای جمعی از نمایندگان مجلس ششم در اعتراض به مواردی ازجمله ردصلاحیت‌های گسترده به‌وسیله شورای نگهبان در انتخابات مجلس هفتم (اسفند ۸۲)، استعفایش توسط اعضای این مجلس در تاریخ ۴ اسفند ۱۳۸۲ پذیرفته شد.[۱] نماینده تهران در دفاع از استعفای خود گفت:

چون دیگر امکان تداوم عمل به قسم نمایندگی برای اینجانب وجود ندارد حضور در خانه ملت دیگر برایم افتخاری محسوب نمی‌شود لذا با استعفا اعتراض خود را نسبت به روند ناصواب نهادهای انتصابی و روند برگزاری انتخابات اسفند ۸۲ اعلام می‌دارم.

حقیقت‌جو در سال ۱۳۸۰ در دادگاهی به ریاست سعید مرتضوی به ۲۰ ماه زندان محکوم شد که در دادگاه تجدیدنظر به ریاست احمد زرگر به ۱۷ ماه کاهش یافت.[۲]

پانویس

منابع

پیوند به بیرون