مجلس خبرگان قانون اساسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مجلس خبرگان قانون اساسی
پرچم موقت جمهوری اسلامی ایران
نظام
نظام تک‌مجلسی
تاریخچه
بنیادگذاری ۲۸ مرداد ۱۳۵۸
انحلال ۲۴ آبان ۱۳۵۸
پیشین مجلس موسسان سوم (۱۳۴۶)
پسین شورای بازنگری قانون اساسی
سران
رئیس حسینعلی منتظری
از انتخابات خبرگان قانون‌اساسی
نایب‌رییس سید محمد بهشتی، حزب جمهوری اسلامی
از انتخابات خبرگان قانون‌اساسی
دبیر سید حسن آیت، حزب جمهوری اسلامی
از انتخابات خبرگان قانون‌اساسی
منشی حسن عضدی
از انتخابات خبرگان قانون‌اساسی
منشی محمود روحانی
از انتخابات خبرگان قانون‌اساسی
ساختار
کرسی‌ها ۷۳
گروه‌های سیاسی حزب جمهوری اسلامی (اکثریت)
کارگروه‌ها ۱) اصول کلی، اهداف قانون‌اساسی
۲) دین، تاریخ، زبان و خط، پرچم، حق حاکمیت ملی، شوراهای منطقه‌ای، شوراهای دیگر
۳) حقوق ملت، نظارت عمومی (امر به معروف و نهی از منکر)
۴) قوهٔ مقننه
۵) قوهٔ مجریه
۶) قوهٔ قضائیه
۷) مسائل اقتصادی و امور مالی
اختیارات تدوین پیش‌نویس قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
انتخابات‌ها
نظام رای‌گیری چندبرنده‌ای اکثریتی
آخرین انتخابات انتخابات مجلس خبرگان قانون‌اساسی (۱۳۵۸)
انتخابات سراسری آینده همه‌پرسی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران (۱۳۵۸)
پی‌نوشت
بندهای قانون‌اساسی بایست با حضور و رای اکثریت قاطع دو سوم اعضا (۴۹ نفر) تصویب شود

مجلس بررسی نهایی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران یا همان مجلس خبرگان قانون اساسی پس از پیروزی انقلاب در پی انتخابات تاریخ ۱۲ مرداد ۱۳۵۸، در روز ۲۸ مرداد ۱۳۵۸ با ۷۵ نماینده تشکیل شد. ریاست آن بر عهده آیت الله حسینعلی منتظری بود . وظیفهٔ آن بررسی نهایی قانون اساسی، برای تصویب توسط مردم بود. درابتدا قرار نبود مجلس خبرگان قانون اساسی تشکیل شود و قرار بر این شده بود که تکلیف قانون اساسی با همه‌پرسی مشخص شود، اما پس از صحبت‌های فراوان تصمیم بر این شد که این قانون در مجلسی با نام موسسان طرح و پس از بررسی تصویب شود.

پیشینه و عملکرد[ویرایش]

با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، در نخستین انتخابات پس از آن که در سال ۱۳۵۸ که منجر به انتخاب حکومت جمهوری اسلامی گشت، بحث‌ها درباره قانون اساسی نظام گسترش یافت.[۱]

پیش‌نویس قانون اساسی که پیش‌تر به فرمان آیت الله روح الله خمینی، توسط گروهی از حقوقدانان به سرپرستی حسن حبیبی به نگارش در آمده بود، توسط شورای انقلاب و دولت موقت بحث و بررسی شد، و در تاریخ ۲۴ خرداد ۱۳۵۸ در روزنامه‌های پرشمارگان منتشر گشت.[۱]


پس از تهیه پیش نویس قانون اساسی، گروهی از اعضای شورای انقلاب نظیر آقایان آیت‌الله طالقانی، بهشتی، هاشمی رفسنجانی، مهدوی کنی، باهنر، علی خامنه‌ای، عزت‌الله سحابی و مصطفی کتیرایی اصرار داشتند که این پیش نویس مستقیماً به همه پرسی گذاشته شود.[نیازمند منبع]

گروهی دیگری از اعضای شورای انقلاب نظیر؛ مهندس بازرگان، ابوالحسن بنی صدر، هاشم صباغیان، ابراهیم یزدی و احمد صدر حاج سیدجوادی با استناد به وعده‌های آیت‌الله خمینی مبنی بر تشکیل مجلس موسسان، اصرار داشتند که تدوین قانون اساسی روال دموکراتیک را پشت سر نهاده و در مجلسی مرکب از نمایندگان ملت مورد بررسی قرار گیرد و آنگاه جهت تصویب نهایی مورد همه پرسی قرار گیرد.[نیازمند منبع]

با وجود اینکه آیت‌الله خمینی ابتدا مخالف تشکیل مجلس موسسان بود و مایل بود که طرح پیش نویس قانون اساسی مصوب شورای انقلاب مستقیماً به همه پرسی گذاشته شود، لیکن با پیشنهاد آیت‌الله طالقانی مقرر گردید تا مجلس خبرگان تشکیل و پس از بررسی نهایی پیش نویس قانون اساسی، حداکثر ظرف یکماه همه پرسی قانون اساسی برگزار شود.[نیازمند منبع]

مجلس خبرگان قانون اساسی، که پیش از این قرار بود مجلس مؤسسان نامیده شود، برای بررسی نهایی قانون اساسی طی انتخاباتی که در ۱۲ مرداد ۱۳۵۸ برگزار شد، تشکیل شد و ۷۵ نفر به نمایندگی آن برگزیده شدند.[۱]

در روز ۲۸ مرداد ۱۳۵۸، مجلس خبرگان قانون اساسی، با پیام روح الله خمینی گشایش یافت. با تلاش‌های آیت الله منتظری (رئیس) و آیت الله بهشتی (نائب رئیس) پس از سه ماه ، کار تدوین آن در ۲۴ آبان ۱۳۵۸ به پایان رسید. این قانون اساسی شامل ۱۲ فصل و ۱۷۵ اصل و یک مقدمه و موخره بود که در تاریخ ۱۲ آذر ۱۳۵۸ به تصویب نهایی ملت ایران رسید.[۱]

رئیس و اعضای مجلس خبرگان قانون اساسی[ویرایش]

رئیس مجلس خبرگان قانون اساسی
# رئیس تصویر از تا
۱ حسینعلی منتظری[نیازمند منبع] ۲۸ مرداد ۱۳۵۸[نیازمند منبع] ۲۴ آبان ۱۳۵۸[نیازمند منبع]


همه افراد تدوینگر قانون اساسی ۷۲ نفر شامل یک نفر زن (منیره گرجی) و بقیه مرد بودند. حزب جمهوری اسلامی، نهضت آزادی، جبهه ملی ایران و حزب خلق مسلمان لیست هایی برای انتخابات ارائه کرده بودند که در نهایت افراد زیر منتخب شدند[۲]:

  1. حسینعلی منتظری (ریاست مجلس خبرگان قانون اساسی)
  2. سید محمد بهشتی نایب رییس مجلس بود
  3. سید محمود طالقانی
  4. میرزا محمدعلی انگجی
  5. میرزا محمد انواری
  6. علی‌محمد عرب
  7. میر عبدالکریم موسوی اردبیلی
  8. سید حسن آیت
  9. حسن عضدی
  10. محمد جواد باهنر
  11. ابوالحسن بنی‌صدر
  12. هادی باریک‌بین
  13. محمدتقی بشارت
  14. سرگن بیت اوشانا کوگ‌تپه
  15. عزیز دانش‌راد (کیائی)
  16. سید عبدالحسین دستغیب
  17. جعفر افروغ (اشراقی)
  18. میرزا علی فلسفی (تنکابنی)
  19. جلال‌الدین فارسی
  20. جواد فاتحی
  21. محمد فوزی
  22. علی قائمی امیری
  23. سید موسی موسوی قهدریجانی
  24. سید علی‌اکبر قریشی
  25. علی گلزاده غفوری
  26. منیره گرجی‌فرد
  27. مرتضی حائری یزدی
  28. سید عبدالکریم هاشمی نژاد
  29. عبدالرحمن حیدری
  30. محمدجواد حجتی کرمانی
  31. سید منیرالدین حسینی الهاشمی
  32. عبدالله جوادی آملی
  33. سید محمدعلی موسوی جزایری
  34. محمد کرمی
  35. سید جعفر کریمی دیوکلایی
  36. حسین خادمی
  37. هرایر خالاتیان
  38. سید محمد خامنه‌ای
  39. ابوالقاسم خزعلی
  40. سید حسن طاهری خرم‌آبادی
  41. سید محمد کیاوش
  42. میر اسدالله مدنی دهخوارقانی
  43. ناصر مکارم شیرازی
  44. علی‌اکبر مشکینی
  45. رحمت‌الله مقدم مراغه‌ای
  46. عبدالعزیز ملازاده
  47. سید کاظم اکرمی
  48. حمیدالله میرمرادزهی
  49. سید محمدحسن نبوی
  50. سید احمد نوربخش
  51. سید اکبر پرورش
  52. محمدمهدی ربانی املشی
  53. عبدالرحیم ربانی شیرازی
  54. حسینعلی رحمانی
  55. محمد رشیدیان
  56. محمود روحانی
  57. محمد صدوقی
  58. لطف الله صافی
  59. عزت‌الله سحابی
  60. رستم شهزادی
  61. عباس شیبانی
  62. ابوالحسن شیرازی
  63. جعفر سبحانی
  64. سید محمدباقر سلطانی
  65. میر ابوالفضل موسوی تبریزی
  66. حبیب‌الله طاهری
  67. سید جلال طاهری اصفهانی
  68. میرزا جوادآقا تهرانی (حاجی ترخانی)
  69. شیخ علی تهرانی (علی‌مراد خانی ارنگه)
  70. محمد یزدی
  71. سید اسماعیل موسوی زنجانی
  72. سید عبدالله ضیائی‌نیا

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ «تشکیل مجلس خبرگان قانون اساسی»(فارسی)‎. مرکز اسناد انقلاب اسلامی. بازبینی‌شده در ۳ تیر ۱۳۸۸. 
  2. سایت مجلس خبرگان
  3. JameJamOnline.ir

منابع[ویرایش]