فهرست احزاب در ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از فهرست احزاب ایرانی)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

این فهرست احزاب سیاسی سرشناس در ایران یا اپوزیسیون ایران است.

درون حاکمیت[ویرایش]

احزاب اصلاح‌طلب[ویرایش]

احزاب اصلاح‌طلبان ایران (یا اپوزیسیون غیر حکومتی) شامل دو جریان اصلی اصلاح طلب یعنی، احزاب اصلاح‌طلب راست گرا و احزاب اصلاح‌طلب چپ گرا می‌باشد.[۱][۲][۳]

احزاب اصلی اصلاح طلب راستگرا[ویرایش]

احزاب اصلی اصلاح‌طلب چپ گرا[ویرایش]

احزاب اصولگرا[ویرایش]

در دوره‌های مختلف سیاسی ایران از این احزاب تحت عناوین «راست، محافظه کار، بنیادگرا، پایبند به اصول انقلاب، اسلام گرای سنتی» نیز یاد شده‌است.

احزاب اصولگرایان ایران:

احزاب نزدیک میانه‌رو موسوم به اعتدالگرایان[ویرایش]

تشکلهای دانشجویی[ویرایش]

احزاب اپوزیسیون نظام جمهوری اسلامی[ویرایش]

احزابی هستند که در داخل مناسبات و کارزارهای‌های دولت و حکومت نه فعالیت دارند و نه اجازه فعالیت رسمی و قانونی به آن‌ها داده می‌شود. برخی از این احزاب در داخل و برخی در خارج از کشور هستند.

طیف احزاب ملی‌گرا-جمهوری‌خواه[ویرایش]

پادشاهی - سلطنت طلب[ویرایش]

احزاب چپ (کمونیست، مارکسیست-لنینیست، مائوئیست، سوسیالیست)[ویرایش]

اسلام‌گرای دموکرات (سوسیال اسلامی - لیبرال اسلامی)[ویرایش]

احزاب اپوزیسیون مسلح[ویرایش]

احزاب و سازمان‌های منطقه‌ای[ویرایش]

احزاب و سازمانهای منطقه‌ای تجزیه طلب (تروریستی)[ویرایش]

حزب‌ها و گروه‌های منحل و تاریخی[ویرایش]

دوران مشروطه[ویرایش]

دوران پهلوی[ویرایش]

پس از انقلاب ۱۳۵۷[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. اطلاعاتی دربارهٔ احزاب و جناح‌های سیاسی ایران امروز- عباس شاملو-نشر وزرا- ویرایش دوم-۱۳۸۷
  2. احزاب و گروه‌های سیاسی ایران- دانشکده و پژوهشکده اطلاعات و امین -رضا عاصف -۱۳۸۷
  3. احزاب دولتی -مرکز اسناد انقلاب اسلامی -اصغر صارمی شهاب-۱۳۷۸
  4. ملک الشعرابهار. تاریخ مختصر احزاب سیاسی ایران. چاپ چهارم. تهران: امیرکبیر، ۱۳۵۷ تا ۱۳۷۱. ۸. 
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ملک الشعرابهار. تاریخ مختصر احزاب سیاسی ایران. چاپ چهارم. تهران: امیرکبیر، ۱۳۵۷ تا ۱۳۷۱. ۹. 
  6. یرواند آبراهامیان. ایران بین دو انقلاب. چاپ دوم. تهران: مرکز، ۱۳۷۸. ۱۰۹. 
  • آبراهامیان، یرواند. ایران بین دو انقلاب: از مشروطه تا انقلاب اسلامی. ترجمهٔ کاظم فیروزمند، حسن شمس آوری، محسن مدیر شانه‌چی. چاپ دوم. نشر مرکز، ۱۳۷۸. ص. ۱۰۷ تا ۱۱۵. 

پیوند به بیرون[ویرایش]