شورای ملی ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو


شورای ملی ایران
سخنگو رضا پهلوی
بنیانگذاری آوریل ۲۰۱۳
مرام سکولاریسم
کشور

{{country data ایران پرچم شاهنشاهی ایران (پیش از انقلاب ۱۳۵۷ خورشیدی) | country flag2 | name = ایران پرچم شاهنشاهی ایران (پیش از انقلاب ۱۳۵۷ خورشیدی) | variant = | size =

}}
وبگاه
http://www.irannc.org/

شورای ملی ایران یک ائتلاف از سازمان‌ها، گروه‌ها و شخصیت‌های ایرانی است که برای برگزاری انتخاباتی آزاد در ایران تلاش می کنند و برای ایجاد یک آلترناتیو سکولار دموکراتیک و آینده‌ای مبتنی بر موازین اعلامیه جهانی حقوق بشر تاکید دارند.[۱]

شاهزاده رضا پهلوی در مجمع موسس این شورا که در ۲۷ و ۲۸ آوریل ۲۰۱۳ در پاریس بر‌گزار شد، به عنوان سخنگوی این شورا برگزیده شد.[۲]

در منشور شورای ملی ایران آمده است: ماامضاء کنندگان این منشور، همگام با نیروهای سیاسی – مدنی درون مرز، با پایبندی و ایمان به باورهای زیر، برای رسیدن به حاکمیت مردم از طریق صندوق‌های رای، دست در دست یکدیگر برای تشکیل این نهاد ملی و دموکراتیک اقدام می‌نمایند. اعلامیه جهانی حقوق بشر (مصوبه ۱۰ دسامبر ۱۹۴۸)، کنوانسیون‌ها و میثاق‌های آن، حفظ تمامیت ارضی، یکپارچگی ایران و همبستگی ملی ایرانیان، کشور ایران متشکل از اقوام مختلفی است که ملت یگانه ایران را تشکیل می‌دهند. ما به برابری حقوقی کامل شهروندان ایران، صرف نظر از قوم، نژاد، رنگ، اعتقادات مذهبی و سیاسی و فرهنگی اعتقاد داریم، مخالفت با هرگونه حمله نظامی خارجی علیه ایران، آشتی ملی به معنای طرد خشونت و انتقام جویی و تاکید بر اجرای عدالت از مجرای قانونی با رعایت موازین حقوق بشر، جدایی دین از حکومت همراه با تضمین آزادی همه ادیان و باورها، لغو مجازات اعدام و منع هر نوع شکنجه، آزادی اندیشه و بیان، آزادی مطبوعات و رسانه‌ها در سراسر ایران، آزادی تشکل احزاب، اتحادیه‌های صنفی کارگران وصنعتگران مستقل و همچنین به رسمیت شناختن سندیکای کارگری مستقل و حق اعتصاب کارگران و کارمندان، برابری حقوق زنان با مردان در تمام عرصه‌ها همانند سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی، تحقق و اجرای حقوق و منافع کودکان بر اساس پیمان نامه بین‌المللی حقوق کودک ۲۰ نوامبر ۱۹۸۹، پذیرش اصل ساختار حکومت غیرمتمرکز مبتنی بر تقسیم قدرت میان بخش‌های مختلف کشور، با فراهم نمودن زمینه مشارکت مستقیم مردم مناطق مختلف ایران از طریق ایجاد ـ نهادهای دمکراتیک محلی ـ جهت اداره امور سیاسی (انتخاب مسئولین محلی)، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی محلی خود، مسئولیت‌های اصلی دولت مرکزی از جمله شامل امور زیر خواهد بود: سیاست اقتصادی کلان کشور همانند تقسیم عادلانه درآمد ملی، مدیریت منابع زیرزمینی، چاپ و ضرب پول واحد ملی کشور، پدافند ملی (حفاظت از مرزها و تمامیت ارضی توسط نیروهای نظامی)، تعیین خط مشی‌های کلان در سیاست خارجی، امضای عهدنامه‌ها و قراردادهای بین‌المللی که بر عهده قوه قانون گزاری ملی است. تعیین حداقل استانداردهای بهداشتی و آموزشی در سطح ملی، تفکیک و استقلال کامل قوای مقننه، مجریه و قضاییه، فراهم آوردن فضای آزاد و امن برای شالوده ریزی یک اقتصاد سالم با هدف افزایش توانایی‌های علمی و تکنولوژی کشور و ارتقای جایگاه اقتصادی ایران بر اساس توزیع عادلانه ثروت به منظور استقرار عدالت اجتماعی و بالابردن سطح رفاه عمومی بکارگیری تجربه‌های اقتصادی ایران و جهان در خدمت تامین توسعه پایدار، حفظ و حراست از میراث تاریخی و فرهنگی و محیط زیست ایران، ایجاد فضای آموزشی سالم با پرهیز از هر نوع تبعیض‌های ایدئولوژیکی و برقراری عدالت آموزشی، تسهیلات آموزشی، پژوهشی و رفاهی بطور یکسان برای همه دانش آموزان، دانشجویان و دانشگاهیان در سراسر کشور، پیگیری سیاست خارجی مسالمت آمیز و عادلانه با در نظر گرفتن منافع ملی و تعهد به حفظ صلح و امنیت در منطقه و سراسر جهان و پایبندی به پروتکل عدم گسترش سلاح‌های هسته‌ای، لازم به ذکر است که قانونمندی اصول و باورهای فوق از وظایف مجلس موسسان منتخب مردم ایران می‌باشد.

احزاب و شخصیت‌های حامی[ویرایش]

برخی از احزاب و گروه‌هایی که به این مجموعه پیوسته‌اند عبارتند از:[۳][۴]

  1. جنبش آذربایجان برای دمکراسی و یکپارچگی ایران
  2. حزب مشروطه ایران
  3. حزب پان ایرانیست[۵]
  4. کمپین سفارت سبز
  5. اتحادیه ملی برای دمکراسی در ایران
  6. جبههٔ آزادی خواهان مردم ایران
  7. جنبش بختیاری
  8. جنبش کورش
  9. جنبش فرزندان رستم، سیستان و بلوچستان
  10. جنبش آزادی خواهان صنعت نفت ایران
  11. سازمان دمکراتیک یارسان
  12. سازمان پرچمداران انقلاب مشروطیت ایران
  13. کارزار ائتلاف ایرانیان و سوری‌ها برای محاکمه خامنه‌ای
  14. طرفداران آقای کاظمینی بروجردی
  15. کنگره دمکراسی خواهان سبز ایران
  16. نهاد مردمی
  17. سازمان اتحاد ملی ایرانیان هیوستون تگزاس
  18. سازمان مشروطه خواهان ایران خط مقدم
  19. سازمان زنان ایران مقیم آمریکا
  20. پشتیبانان راه شاهزاده رضاپهلوی
  21. جنبش ما هستیم
  22. جبهه متحد جنبش سبز
  23. سازمان آشتی ملی
  24. سکولاریسم و دمکراسی و حقوق بشر برای ایران
  25. کانون همبستگی ایرانیان برای رسیدن به دمکراسی
  26. سازمان همگامان
  27. کنفدراسیون دانشجویان ایرانی
  28. انجمن پادشاهی ایران[۶][۷]

انجمن‌های مدنی[نیازمند منبع][ویرایش]

  1. انجمن پژوهشی تاریخ و فرهنگ پشته ایران زمین اسلو نروژ
  2. انجمن رسمی غیر انتفاعی برای دفاع از حقوق بشر «زندگی کن و بگذار زندگی کنند» در آلمان
  3. انستیتو کانادایی مطالعات ایران
  4. برنامه یاران
  5. سایت خبری تحلیلی پارس دیلی نیوز
  6. شورای رنسانس فرهنگی ایرانیان
  7. کانون نخبگان ایران
  8. نشریه فضول محله

رسانه‌ها[نیازمند منبع][ویرایش]

  1. تلویزیون ایران آریایی
  2. تلویزیون اندیشه
  3. رادیو آزادگان

منشور پیشنهادی[ویرایش]

در منشور پیشنهادی این شورا آمده است: [۸]

امضاء کنندگان این منشور، همگام با نیروهای سیاسی – مدنی درون مرز، با پایبندی و ایمان به باورهای زیر، برای رسیدن به حاکمیت مردم از طریق صندوق‌های رای، دست در دست یکدیگر برای تشکیل این نهاد ملی و دموکراتیک اقدام می‌نمایند.

  1. اعلامیه جهانی حقوق بشر (مصوبه ۱۰ دسامبر ۱۹۴۸)، کنوانسیون‌ها و میثاق‌های آن،
  2. حفظ تمامیت ارضی، یکپارچگی ایران و همبستگی ملی ایرانیان،
  3. کشور ایران متشکل از اقوام مختلفی است که ملت یگانه ایران را تشکیل می‌دهند. ما به برابری حقوقی کامل شهروندان ایران، صرف نظر از قوم، نژاد، رنگ، اعتقادات مذهبی و سیاسی و فرهنگی اعتقاد داریم،
  4. مخالفت با هرگونه حمله نظامی خارجی علیه ایران،
  5. آشتی ملی به معنای طرد خشونت و انتقام جویی و تاکید بر اجرای عدالت از مجرای قانونی با رعایت موازین حقوق بشر،
  6. جدایی دین از حکومت همراه با تضمین آزادی همه ادیان و باورها،
  7. لغو مجازات اعدام و منع هر نوع شکنجه،
  8. آزادی اندیشه و بیان، آزادی مطبوعات و رسانه‌ها در سراسر ایران، آزادی تشکل احزاب، اتحادیه‌های صنفی کارگران وصنعتگران مستقل و همچنین به رسمیت شناختن سندیکای کارگری مستقل و حق اعتصاب کارگران و کارمندان،
  9. برابری حقوق زنان با مردان در تمام عرصه‌ها همانند سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی،
  10. تحقق و اجرای حقوق و منافع کودکان بر اساس پیمان نامه بین‌المللی حقوق کودک ۲۰ نوامبر ۱۹۸۹،
  11. پذیرش اصل ساختار حکومت غیرمتمرکز مبتنی بر تقسیم قدرت میان بخش‌های مختلف کشور، با فراهم نمودن زمینه مشارکت مستقیم مردم مناطق مختلف ایران از طریق ایجاد ـ نهادهای دمکراتیک محلی ـ جهت اداره امور سیاسی (انتخاب مسئولین محلی)، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی محلی خود،

مسئولیت‌های اصلی دولت مرکزی از جمله شامل امور زیر خواهد بود:

  1. سیاست اقتصادی کلان کشور همانند تقسیم عادلانه درآمد ملی، مدیریت منابع زیرزمینی، چاپ و ضرب پول واحد ملی کشور،
  2. پدافند ملی (حفاظت از مرزها و تمامیت ارضی توسط نیروهای نظامی)،
  3. تعیین خط مشی‌های کلان در سیاست خارجی، امضای عهدنامه‌ها و قراردادهای بین‌المللی که بر عهده قوه قانون گزاری ملی است.
  4. تعیین حداقل استانداردهای بهداشتی و آموزشی در سطح ملی،
  5. تفکیک و استقلال کامل قوای مقننه، مجریه و قضاییه،
  6. فراهم آوردن فضای آزاد و امن برای شالوده ریزی یک اقتصاد سالم با هدف افزایش توانایی‌های علمی و تکنولوژی کشور و ارتقای جایگاه اقتصادی ایران بر اساس توزیع عادلانه ثروت به منظور استقرار عدالت اجتماعی و بالابردن سطح رفاه عمومی بکارگیری تجربه‌های اقتصادی ایران و جهان در خدمت تامین توسعه پایدار،
  7. حفظ و حراست از میراث تاریخی و فرهنگی و محیط زیست ایران،
  8. ایجاد فضای آموزشی سالم با پرهیز از هر نوع تبعیض‌های ایدئولوژیکی و برقراری عدالت آموزشی، تسهیلات آموزشی، پژوهشی و رفاهی بطور یکسان برای همه دانش آموزان، دانشجویان و دانشگاهیان در سراسر کشور،
  9. پیگیری سیاست خارجی مسالمت آمیز و عادلانه با در نظر گرفتن منافع ملی و تعهد به حفظ صلح و امنیت در منطقه و سراسر جهان و پایبندی به پروتکل عدم گسترش سلاح‌های هسته‌ای،
  10. لازم به ذکر است که قانونمندی اصول و باورهای فوق از وظایف مجلس موسسان منتخب مردم ایران می‌باشد.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]