فهرست کشورهای با رسمیت محدود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Limited recognition.png

فهرست کشورهای با رسمیت محدود شامل دولت‌هایی می‌شود که از سوی همه دولت‌ها به رسمیت شناخته نمی‌شوند.

کشورهای عضو سازمان ملل متحد که حداقل توسط یکی از اعضای سازمان ملل به رسمیت شناخته نمی‌شود[ویرایش]

سرزمین رسمیت
 ارمنستان پاکستان برای حمایت از جمهوری آذربایجان پس از جنگ قره‌باغ
 چین توسط جمهوری چین که بعدها به تایوان تغییرنام یافت و بین سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۷۱ میلادی عضور رسمی سازمان ملل متحد بوده است به رسمیت شناخته نمی‌شود.
 قبرس قبرس که سال ۱۹۶۰ به استقلال رسیده است توسط ترکیه و جمهوری ترک قبرس شمالی به‌رسمیت شناخته نمی‌شود.
 اسرائیل توسط ۳۲ عضو سازمان ملل به رسمیت شناخته نمی‌شود.
 کره شمالی به وسیله کره جنوبی و ژاپن به رسمیت شناخته نمی‌شود.[۱][۲]
 کره جنوبی کره شمالی این کشور را به رسمیت نمی‌شناسد.

کشورهای غیر عضو سازمان ملل متحد که حداقل توسط یکی از اعضای سازمان ملل به رسمیت شناخته نمی‌شود[ویرایش]

سرزمین رسمیت
 آبخاز تنها توسط شش کشور عضو سازمان ملل (روسیه، نیکاراگوئه، ونزوئلا، نائورو، تووالو و وانواتو) به رسمیت شناخته می‌شود.
 جمهوری چین توسط جمهوری خلق چین به رسمیت شناخته نمی‌شود.[۳]
 کوزوو توسط ۱۰۸ عضو سازمان ملل متحد و همینطور تایوان به رسمیت شناخته می‌شود.
 جمهوری ترک قبرس شمالی تنها توسط ترکیه به رسمیت شناخته می‌شود.
 فلسطین توسط ۱۳۵ عضو سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته می‌شود.
 جمهوری دموکراتیک صحرای غربی توسط ۸۴ عضو سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته می‌شود.
 اوستیای جنوبی توسط ۵ عضو سازمان ملل متحد (روسیه، نیکاراگوئه، نائورو، تووالو و وانواتو) به رسمیت شناخته می‌شود.

کشورهای غیر عضو سازمان ملل متحد که تنها توسط یک دولت غیر عضو سازمان ملل به رسمیت شناخته می‌شود[ویرایش]

سرزمین رسمیت
 جمهوری آرتساخ تنها توسط سه دولت آبخازیا، اوستیای جنوبی و ترانس‌نیستریا به رسمیت شناخته می‌شود.
 ترانسنیستریا تنها توسط سه دولت آبخازیا، جمهوری قره‌باغ و اوستیای جنوبی به رسمیت شناخته می‌شود.

کشور (های) غیر عضو سازمان ملل متحد که توسط هیچ دولتی به رسمیت شناخته نمی‌شوند[ویرایش]

سرزمین رسمیت
 سومالی‌لند در ۱۹۹۱ دولت خودمختاری در سومالی تشکیل شد که از سوی هیچ دولتی به رسمیت شناخته نشده است.[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Declaration of Independence". Time (magazine). 19 August 1966. Retrieved 29 February 2008. 
  2. Scofield, David (4 January 2005). "Seoul's double-talk on reunification". Asia Times. Retrieved 29 February 2008. 
  3. Global Investment and Business Center, Inc. Staff Taiwan Foreign Policy and National Security Yearbook 2011 Second Edition International Business Publications, USA ISBN 0-7397-3660-4 Online version available at Google Books
  4. BBC Country Profiles: Regions and territories: Somaliland. Retrieved 2009-09-14.