سازمان انقلابیون کمونیست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سازمان انقلابیون کمونیست (م-ل)
رهبرحمید کوثری، سیامک ضعیم و فریدون علی‌آبادی
بنیانگذاری۱۹۶۹
انحلال و برچینش۱۹۷۶
ادغاماتحادیه کمونیست‌های ایران
مرام
موضع سیاسیچپ تندرو
کشور ایران
سیاست در ایران
حزب‌های سیاسی
انتخابات

سازمان انقلابیون کمونیست (م-ل) سازمان مائوئیستی بود که در جنبش دانشجویی خارج از ایران علیه رژیم سلطنتی پهلوی فعالیت می‌کرد. (م-ل) در اسم این سازمان اشاره به «مارکسیسم-لنینیسم» دارد.

این سازمان رسماً در سال ۱۳۴۹ اعلام موجودیت کرد و شدیداً با سیاست‌های شوروی به رهبری خروشچف یا به قول خود «رویزیونیسم خروشچفی» و «بیراهه‌های سازش طبقاتی و مسالمت جویی» مخالف بود و در عوض طرفدار مائو تسه تونگ و استراتژی جنگ خلق وی بود و از انقلاب فرهنگی چین پشتیبانی می‌کرد. این سازمان در برنامهٔ خود ایدئولوژی طبقه کارگر را «مارکسیسم-لنینیسم-اندیشه مائوتسه دون» اعلام کرد.

سازمان انقلابیون کمونیست (م-ل) بعدها و در سال ۱۳۵۵ شمسی به "گروه پویا" پیوست و نتیجتاً "اتحادیه کمونیست‌های ایران (سربداران)" بنیان گذاشته شد.

این سازمان را می‌توان هستهٔ اولیه جریانی دانست که امروز حزب کمونیست ایران(مارکسیست-لنینیست-مائوئیست) آن را نمایندگی می‌کند.

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی

پرنده نوپرواز، منتشر شده از: حزب کمونیست ایران (م ل م)[۱]