امیرعباس فخرآور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
امیر عباس فخرآور
Amir Annie Taylor.jpg
زادروز ۱۵ تیر ۱۳۵۴
۶ ژوئیهٔ ۱۹۷۵(۱۹۷۵-07-0۶) ‏(۴۱ سال)

تهران
محل زندگی واشینگتن دی سی
نهاد انستیتوی آزادی ایرانیان
وبگاه
www.fakhravar.com


امیر عباس فخرآور (زاده ۱۵ تیر ۱۳۵۴- تهران) بنا بر ادعای خودش که مورد تأیید دیگران نیست، از پایه‌گذاران جنبش مستقل دانشجویی ایران بوده و در خارج از کشور گروهی بنام کنفدراسیون دانشجویان ایرانی را ایجاد کرد. وی از نافرمانی‌های مدنی برای رسیدن به یک نظام سکولار و آزاد و سرنگونی کامل جمهوری اسلامی حمایت می کند.[۱] وی از حامیان جنبش سبز ایران می باشد.[۲] کتاب وی «رفیق آیت الله» به دلیل داده های غیرواقعی آن، زیر سؤال رفته‌است. [۲]

زندگی‌نامه[ویرایش]

سال ۱۳۷۳ مبارزات دانشجویی وی با سخنرانی در دانشگاه ارومیه ارومیه علیه آیت الله خامنه‌ای و نظام ولایت فقیه آغاز شد.[۳] در سال ۱۳۷۵ خورشیدی (۱۹۹۶ میلادی) از جمله به خاطر شکایت خانواده یکی از دانشجویان (دختر)، توسط شعبه چهار دادگاه انقلاب ارومیه به ریاست قاضی حاج حسنلو محکوم و (به دلایل غیرسیاسی) زندانی شد.[۳] در همین سال توسط کمیته انضباطی مرکزی وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی ابتدا دو ترم تعلیق و سپس به دانشکده بوشهر تبعید و یکسال بعد از ادامه تحصیل ممنوع شد.[۳] امیر عباس فخرآور دانشجوی کاردانی اتاق عمل در دانشگاه ارومیه بوده‌است.

در دی ماه سال ۱۳۷۶ فخر آور نخستین کتاب خود با نام سبزترین چشم زمین را در ایران منتشر کرد. وی پس از آن به خبرنگاری روی آورد که بگفته خودش در این زمینه از دوران نوجوانی تجربه داشت. نامبرده مدعی است که سال ۱۳۶۶ در مسابقات استانی تهران تیم روزنامه نگاران جوانی را هدایت می‌کرد که به مقام نخست دست یافتند و سپس رتبه دوم کشور را کسب کردند.[نیازمند منبع] در فاصله سالهای ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۱ در روزنامه‌های خرداد و مشارکت و هفته نامه آذر خبرنگار بود. گفته می‌شود در روزنامه مشارکت فخر آور با کمک عباس عبدی ستون ثابتی به نام کی بدونه از مردم بهتر، داشت. این ادعا را عباس عبدی تأیید نکرده‌است.

سال ۱۳۷۹ به دنبال تعطیلی روزنامه‌ها، فخر آور به زندان افتاد و بنا بر ادعای خودش سال ۱۳۸۱ خورشیدی (۲۰۰۱ میلادی) توسط حسن زارع دهنوی (مشهور به قاضی حداد) در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به اتهام اقدام علیه امنیت جمهوری اسلامی به ۸ سال زندان محکوم شد. در دوران زندان دو کتاب دیگر از امیر عباس فخرآور در آمریکا به چاپ رسید. یکی اینجا چاه نیست که کاندیدای «جایزه ادبی پائولو کوئیلو» شد.[۴] پس از آن هم کتاب هنوز هم، ورق‌پاره‌های زندان را نوشت که در لس‌آنجلس به چاپ رسید.[۵]

فخر آور بیش از ۵ سال در زندانهای قصر، اوین، عشرت آباد سپاه، اطلاعات شیراز و اطلاعات ارومیه زندانی بوده‌است که در زندان همبند تعدادی از زندانیان سیاسی سرشناس از جمله اکبر محمدی، بوده‌است.

امیرعباس فخر آور که پیش از زندان دانشجوی کاردانی اتاق عمل در دانشگاه ارومیه بوده است،[۳] در زندان به همراه منوچهر محمدی در کنکور دانشگاه پیام نور نیز شرکت کرد و دانشجوی رشته حقوق شد.[۳] فخرآور در سال ۱۳۸۵ از یک مرخصی کوتاه دوران زندان برای شرکت در امتحانات دانشگاهی اش استفاده کرد و در حالی که ۴ سال از دوران زندانش باقی‌مانده بود با پاسپورت جمهوری اسلامی از فرودگاه امام خمینی به دبی و سپس آمریکا رفت.[۶] فخر آور در ماه می‌سال ۲۰۰۶ از ایران خارج شد و به کمک امثال ریچارد پرل به آمریکا رفت. وی در طی دوران حضور خود در آمریکا، بارها خواستار براندازی کامل حکومت جمهوری اسلامی شده. در ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۶ وی نخستین دانشجوی ایرانی بود که پس از انقلاب اسلامی در صحن سنای آمریکا سخنرانی کرد[۷] و علیه سران جمهوری اسلامی شهادت داد.[۸][۹]

وی مدعی است که در حال حاضر در واشینگتن دی سی کنفدراسیون دانشجویان ایرانی و انستیتوی ایرانیان انترپرایز یا انستیتوی آزادی ایرانیان را راه اندازی کرده‌است.

ادعای حضور سید علی خامنه ای در مسکو از سال ۴۳ به بعد و تحصیل در دانشکده پاتریس لومومبا و دخالت نامبرده در انفجار ۷ تیر و ۸ شهریور ۱۳۶۰، ادعاهای دیگر وی را هم زیر سؤال برده است.

همچنین تأیید سابقه فعالیت و مبارزات دانشجویی فخرآور در ایران، توسط فعالین مطرح دانشجویی از جمله علی افشاری و احمد باطبی به شدت مورد تردید قرار گرفته است.[۱۰][۱۱][۱۲]

جوایز بین‌المللی[ویرایش]

  • جایزه بین‌المللی آنی تیلور در سال ۲۰۰۷ میلادی، برای «شجاعت در خبرنگاری و استقامت در مبارزه با دیکتاتوری مذهبی، کمونیسم و فاشیسم» به امیرعباس فخرآور اهدا شد.[۱۳]
  • عضویت افتخاری انجمن قلم کانادا در سال ۲۰۰۳ به فخر آور اعطا شد.[۱۴]
  • عضویت افتخاری انجمن قلم انگلستان در سال ۲۰۰۴ به فخر آور اعطا شد.[۱۵]

منابع[ویرایش]

  1. http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/middleeast/iran/1522892/Ex-student-hailed-as-Irans-hope.html
  2. http://www.washingtontimes.com/news/2010/jan/01/iranian-opposition-grows-beneath-surface/?page=all
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ۳٫۴ Jacob Laksin. One Day in the Life of Amir Abbas Fakhravar, Front Page Magazine, November 12, 2007.
  4. [۱], انجمن جهانی قلم، November 15, 2004.
  5. Still, the scraps of prison by Amir Abbas Fakhravar, July 6, 2005.
  6. "Further Information on UA 88/03 (MDE 13/009/2003, 31 March 2003) Legal concern/fear for safety/medical concern and new concerns: fear of torture/ill-treatment/ Prisoner of conscience". Amnesty International. 13 February 2004. Archived from the original on 24 August 2012. Retrieved 24 August 2012. 
  7. Eli Lake. Iran Dissident Plots Escape to Freedom From the Mullahs, The New York Sun, October 3, 2005. Retrieved on March 10, 2007.
  8. Iran's Nuclear Impasse: Next Steps Senate Committee on Homeland Security and Governmental Affairs
  9. Fakhravar's testimonyپی‌دی‌اف (23.3 KiB) at the United States Senate Committee on Homeland Security and Governmental Affairs, July, 2006. Retrieved on March 10, 2007.
  10. http://www.ahmadbatebi.com/article/99-abbassfakhravar
  11. http://www.youtube.com/watch?v=G4Pg9BRlKxY
  12. http://www.ahmadbatebi.com/article/174-know-more-abass-fakhravar-2
  13. فیلم دریافت جایزه بین‌المللی آنی تیلور توسط امیرعباس فخرآور (یوتوب)
  14. http://pencanada.ca/wp-content/uploads/2012/08/These-Are-OUr-Crimes-PEN_AR.pdf
  15. http://www.englishpen.org/writersinprison/prisoners/amirabbasfakhravar/ Prisoner of the month: February 2004 Amir Abbas Fakhravar - English Pen

پیوند به بیرون[ویرایش]