عملیات فرصت برجسته

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
عملیات فرصت برجسته
بخشی از جنگ ایران و عراق
PrimeChanceWimbrown7PatrolBoat.jpg
یکی از افراد نیروی دریایی ایالات متحده ایستاده بر کابین قایق گشتی مارک ۳
در زمان پهلوگیری در کنار سکوی شناور در شمال خلیج فارس، از پایین با بالادست راست
قایق مجهز به آتشبار ام-۲ کالیبر ۵۰ میلیمتر، یک مسلسل مارک ۲ کالیبر ۸۱ میلیمتر و خمپاره‌انداز مارک ۱۹ می‌باشد
زمان (اوت ۱۹۸۷ - ژوئن ۱۹۸۹)
مکان خلیج فارس
نتیجه عملیات آخوندک
علت جنگ برخورد اولین مین با اولین نفتکش
بعد از شروع عملیات اراده جدی
جنگندگان
Flag of the United States (1912-1959).svg نیروی دریایی آمریکا ایراننیروی دریایی ایران
تلفات
بدون خسارت ۵ کشته، ۲۶ اسیر

عملیات فرصت برجسته (به انگلیسی: Operation Prime chance) عملیات اختصاصی ایالات متحده جهت حمایت از تانکرهای با پرچم آمریکا از حمله ایران در جریان جنگ ایران و عراق بود ٫ این عملیات در میانه عملیات اراده جدی (به انگلیسی: Operation Ernest Will) (ژوئیه ۱۹۸۷ - دسامبر ۱۹۸۸) قرار داشت و بزرگ‌ترین تلاش نیروی دریایی آمریکا برای اسکورت تانکرها در خلیج فارس بود.

کلیات[ویرایش]

در عملیات بالگردهای ارتش آمریکا در هنگام شب با فرمان جستجو کن و نابود کن از ناوچه ها و ناوشکن های نیروی دریایی و دو سکوی اجاره‌ای در شمال خلیج فارس استفاده می‌کردند . ولی در حالی که عملیات اراده جدی یک واکنش آشکار به درخواست کمک دولت کویت بود. عملیات فرصت برجسته کاملاً مخفیانه بود . هلیکوپترهای در پناه تاریکی مطلق شب با پرواز اغلب تا ارتفاع ۳۰ فوتی (۹ متری) به سطح دریا نزدیک می‌شدند و به عنوان اولین اشخاصی درآمدند که از دستگاههای مخصوص دید در شب و دید فروسرخ در جنگ استفاده می‌کردند .

تاکتیک شامل استفاده از MH-6ها به عنوان جستجوگر و AH-6ها با آتشبار سنگین تر و استفاده از رادار کشتیهای جنگی و هلیکوپترهای SH-60 Sea Hawk برای بعضی از اهداف بود.

برنامه ریزی[ویرایش]

برنامه ریزی و آماده سازی برای عملیات فرصت برجسته بلافاصله بعد از برخورد یک تانکر با مین دریایی در روزهای نخست شروع عملیات ارنست ویل آغاز شد ٫ اتفاقی که این مسئله را روشن کرد که برای در امان بودن کشتیهای تجاری از حملات نبروهای ایرانی باید اقدامات مهم‌تری صورت پذیرد ٫ گروهی از فرماندهان شروع به جستجو برای یافتن خلبانانی کردند که توانایی پرواز و نشستن بر روی کشتیهای نیروی دریایی در هنگام شب را داشته باشند ٫ سپس مقدمات آموزش مهارتهای خاص برای این عملیات را آغاز کردند ٫ هلیکوپترها از واحد ۱۶۰ ام مخصوص عملیات هواناو ارتش Airborne با حرکت از کشتی فرماندهی لاسل (به انگلیسی: USS La Salle)در منطقه در ۵ اوت ۱۹۸۷ ٫ با تقسیم به دو تیم ٫ با علامت SEABAT هر یک شامل یک فروند MH-6 و دو فروند AH-6 ٫ خدمه پرواز و پشتیبانی ٫ در ۸ آگوست شروع به اسکورت یکی از عرشه لاسل و دیگری از عرشه کلاکرینک (به انگلیسی: USS Klakring) برای حفاظت از قایقهای مین جمع کن در تنگه باریک غرب جزیره فارسی کردند .روز بعد تیم اول به جرت (به انگلیسی: USS Jarrett) منتقل شد و یک گروه کشتیهای بازرگانی را به خلیج عمان اسکورت کرد.

تصویر هوایی از سکوی هرکولس به همراه سه قایق مارک ۳ و یک یدک کش در شمال خلیج فارس

اجرا[ویرایش]

بزودی عملیات بطور کل از روی سکوهای شناور ادامه یافت ٫ کلیت عملیات توقف واحدهای ایرانی از مین گذاری و یا حمله به کشتیهای تجاری بود . هر سکوی شناور دارای دو قایق گشتی مارک ۳ (به انگلیسی: Mark III)، یک جوخه سیل (به انگلیسی: SEAL) ٫ تفنگدار برای تامین امنیت ٫ هلیکوپترهای توپدار ارتش و هلیکوپتر نجات و کنترل کنندهای عملیات هوایی نیروی هوایی بود . سکوی متحرک هرکولس (به انگلیسی: Hercules) و سکوی متحرک ویمبرون ۷ (به انگلیسی: Wimbrown VII)هرکدام به ترتیب شامل ۲ و ۴ قایق گشتی بودند مهم‌ترین قسمت عملیات در ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۷ اتفاق افتاد که شامل حمله به ایران ارج بود، کشتی ایرانی که برای مصارف مین گذاری تغییر داده شده بود ٫ با استفاده از وسایل دید در شب ٫ خدمه هلیکوپتر توپدار ارتش متوجه شدند که کشتی ایرانی چندین مین را در دریا رها کرد٫بلافاصله با پرتاب چند راکت و استفاده از آتشبار به سمت آن حمله کردند ٫ نیروهای ویژه بسرعت بر عرشه فرود آمدند و کشتی را مصادره کردند ٫ تعدادی از ملوانان و خدمه که بعد از حمله به دریا پریده بودند نیز نجات داده شدند ٫ روز بعد نیز کشتی در آبهای آزاد غرق شد .

عملیات ارنست ویل به فاصله پنج ماه پس از آتش بس ایران و عراق در ژوئیه ۱۹۸۸ پایان یافت ولی عملیات فرصت برجسته از سکوی هرکولس تا ژوئن ۱۹۸۸ ادامه یافت

منابع[ویرایش]

در این ارتباط[ویرایش]