کلودهانری سن سیمون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
کلودهانری سن سیمون
Claude Henri de Saint-Simon.jpg
زاده۱۷ اکتبر ۱۷۶۰
پاریس، پادشاهی فرانسه
درگذشته۱۹ مهٔ ۱۸۲۵ (۶۴ سال)
Paris, بازگشت بوربون‌ها به سلطنت فرانسه
دورهفلسفه سده نوزدهم
منطقهفلسفه غربی
مکتبسوسیالیسم تخیلی
Saint-Simonianism
مهمترین علایقفلسفه سیاسی
ایده‌های اصلیThe industrial class/idling class distinction

کلودهانری سن سیمون (۱۷۶۰–۱۸۲۵ م) فیلسوف و عالم اجتماعی و سیاسی و از پایه‌گذاران نهضت سوسیالیستی بود.

او از نجیب‌زادگان فرانسوی بود و نسل وی به شارلمانی می‌رسد. در ۱۷۷۹ در جنگ‌های استقلال آمریکا شرکت داشت و در این جنگ مصدوم شد.[۱] وی از فیلسوفان و علمای اجتماعی و سیاسی و از پایه‌گذاران نهضت سوسیالیستی بشمار می‌رود، وی به آزادی کارگران و تأثیر مسیحیت جدید در افکار عمومی پای بند بود، وی معتقد به حکومت مدیران و دانشمندان بود و طبقه مولد را طبقه برتر می‌دانست.[۲] افکار او مدتها مورد بحث دانشجویان دانشگاه‌های فرانسه گردید. سن سیمون راه اصلاح جامعه را در توزیع عادلانه ثروت می‌دانست. او با آشنایی با روسو، ایده‌های اصلی فیلسوف‌های دوران روشنگری فرانسه را فرا گرفت. نظریات سوسیالیستی وی در اگوست کنت و کارل مارکس تأثیر بسزایی بخشید بطوریکه کارل مارکس با تکمیل و توسعه این نظریات مکتب مارکسیسم را پایه گذاشت.

پیوستن به ارتش[ویرایش]

سیمون در سال ۱۷۷۶ به ارتش پیوست و پس از سه سال درجه سروانی گرفت. در انقلاب آمریکا، داوطلب خدمت در جبهه مستعمره‌نشینان شد و به رهبری جورج واشینگتن در یورک‌تاون جنگید. او همراه با نیروهای فرانسوی در جنگی مستعمراتی در جزایر هند غربی جنگید و در سال ۱۷۸۹ اسیر نیروهای انگلیسی شد و برای چند ماه به زندان افتاد. در سال ۱۷۸۳ به مکزیک رفت و طرح ساخت کانالی در پاناما را ارائه کرد و یک سال بعد به فرانسه بازگشت. اون در انقلاب فرانسه شرکت نکرد، چرا که باور داشت رژیم سیاسی موجود آنقدر ضعیف شده بود که برای سرنگونی آن نیازی به جنگ نبود.[۳]

مرگ و میراث[ویرایش]

در سال ۱۸۲۳، سن سیمون که از عدم تاثیر نوشته‌هایش بر جامعه سرخورده شده بود، دست به خودکشی زد. او شش گلوله به سر خود شلیک کرد، ولی به شکل عجیبی جان سالم بدر برد و تنها دید یکی از چشم‌هایش را از دست داد.[۴][۵]

سن سیمون به سال ۱۸۲۵ در پاریس درگذشت و در گورستان پر-لاشز دفن شد.

روش‌شناسی[ویرایش]

سین سیمون، در کتاب جستاری درعلم بشر(۱۸۱۳) روش‌شناسی زیر را برای پدید آمدن یک علم اجتماعی ارائه کرده‌است:

  1. بررسی «روال تمدن» و جستجوی قواعد، الگوها و فرایندهای تغییر.
  2. الگوها یا «قوانین حاکم بر سازمان‌دهی اجتماعی» به کمک مشاهدات آشکار می‌شوند و روند کلی تاریخ، خطوط کلی تاریخ تحول اجتماعی را ترسیم می‌کند.
  3. با کشف این قوانین می‌توان طبق طرح، از آن‌ها برای تغییر ساختار جامعه استفاده کرد.

در نتیجه از نظر سن سیمون، بررسی جامعه باید مبتنی بر علم، مشتمل بر بهره‌گیری از تاریخ و مشاهده و در جستجوی قواعد باشد.[۶]

پانویس[ویرایش]

  1. دانشنامه بریتانیکا/قسمت تاریخ/صفحهٔ ۱۷۷
  2. کتاب اطلاعات عمومی پیام صفحهٔ ۲۸۴
  3. دیلینی، تیم (۱۳۸۷). نظریه‌های کلاسیک جامعه‌شناشی. ترجمهٔ بهرنگ صدیقی و وحید طلوعی. تهران: نشر نی. صص. ۳۳. شابک ۹۷۸۹۶۴۳۱۲۹۸۳۵. از پارامتر ناشناخته |شماره کتابشناسی ملی= صرف‌نظر شد (کمک); از پارامتر ناشناخته |رده‌بندی کنگره= صرف‌نظر شد (کمک); از پارامتر ناشناخته |رده‌بندی دیویی= صرف‌نظر شد (کمک)
  4. Hewett, Caspar. "Henri de Saint-Simon: The Great Synthesist". The Great Debate. Retrieved 2019-05-25.
  5. Burke, J. (2009). Circles: Fifty Round Trips Through History Technology Scien. Simon & Schuster. p. 1-PA40. ISBN 978-1-4391-2795-7. Retrieved 2019-05-25.
  6. دیلینی، تیم. نظریه‌های کلاسیک جامعه‌شناسی. ترجمهٔ بهرنگ صدیقی و وحید طلوعی. تهران: نشر نی. صص. ۳۴. شابک ۹۷۸۹۶۴۳۱۲۹۸۳۵.

منابع[ویرایش]

  • برگرفته شده از کتاب اطلاعات عمومی پیام و سایت‌های اینترنتی و دانشنامه بریتانیکا