لئوپولد سدار سنگور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
لئوپولد سدار سنگور
Léopold Sédar Senghor.jpg
نخستین رئیس‌جمهور سنگال
مشغول به کار
۶ سپتامبر ۱۹۶۰ – ۳۱ دسامبر ۱۹۸۰
نخست‌وزیرعبدو دیوف
پس ازتشکیل پست
پیش ازعبدو دیوف
اطلاعات شخصی
زاده۹ اکتبر ۱۹۰۶
جوآل، آفریقای غربی فرانسه
درگذشت۲۰ دسامبر ۲۰۰۱ (۹۵ سال)
نورماندی، فرانسه
ملیت سنگال
حزب سیاسیحزب سوسیالیست سنگال
شغلشاعر، سیاستمدار، فیلسوف و مدافع حقوق بشر در آفریقا
مذهبکاتولیک رومی
جایزه‌هابرنده جایزه گیوم آپولینر (۱۹۷۴)
امضا

لئوپولد سدار سنگور (فرانسوی: Léopold Sédar Senghor; زاده ۹ اکتبر ۱۹۰۶ در جوآل - درگذشته ۲۰ دسامبر ۲۰۰۱ در نورماندی، فرانسه) شاعر سیاهپوست سنگالی و فیلسوف، مدافع حقوق بشر در آفریقا، پدر استقلال و نخستین رئیس جمهور سنگال است.

وی در دانشگاه سوربن درس خواند و در پاریس با آمه سزر شاعر و سیاستمدار و سایر روشنفکران و شعرای سیاه پوست ناحیه کارائیب آشنا شد.

سگور سال‌ها از برحسته‌ترین روشنفکران و رهبران آفریقای غربی بوده و مدت‌ها به تدریس اشتغال داشته است.

زندگینامه[ویرایش]

Leopold Sedar Senghor (1987) by Erling Mandelmann.jpg

در سال ۱۹۰۶ در سنگال دیده به جهان گشود و تحصیلاتش را در مدرسه مذهبی کاتولیک در داکار و کالج لیبرمان به پایان رساند و در سال ۱۹۲۸ برای تحصیلات عالی به پاریس رفت.

وی در دبیرستان لوئی لوگران و دانشگاه سوربن به فراگیری فلسفه و ادبیات پرداخت و در سال ۱۹۳۵ به درجه استادی دستور زبان دانشگاه فرانسه رسید.

وی دراین دوره با نام‌آوران و افراد سرشناس چون ژرژ پمپیدو آشنا شد که این دوستی‌ها، سرآغاز برای رسیدن به موفقیت‌های آینده شاعر جوان محسوب می‌شود. او علاقه زیادی به فراگیری و خواندن کتاب‌های نویسندگان و شعرای بزرگی چون مارسل پروست، ژان پل سارتر، پل کلودل، سن-ژان پرس، آندره برتون، و پل الوار داشت. او شاعر سوررآلیست بود که با استفاده از فضاهای خاص فرانسوی-آفریقایی موسیقاری، سنتی و اسطوره‌ای باعث خلق آثاری نو سخت پیچیده گردید.

سیاست[ویرایش]

در سال ۱۹۶۰ به عنوان رئیس جمهور، جمهوری مستقل سنگال منصوب شد. سنگور پس از ۲۰ سال رئیس جمهوری به طور داوطلبانه از مقامش کنار رفت.

درگذشت[ویرایش]

سنگور در ۲۰ دسامبر ۲۰۰۱ در سن ۹۵ سالگی، در منزل خود در نورماندی، واقع در جنوب فرانسه درگذشت.

جوایز[ویرایش]

در سال ۱۹۷۴ برنده جایزه گیوم آپولینر شد

منابع[ویرایش]