سوسیالیسم علمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سوسیالیسم علمی بر این مبنا استوار است که کلیه جریانات اجتماعی از جمله جریانات اقتصادی تحت تأثیر قانونمندی‌های علمی و طبیعی و جبری می‌باشد که خارج از وجود انسان است. بنیان گذاران سوسیالیسم علمی را باید در درجه اول ربرتوس و لاسال دانست.

قانون کاهش نسبت دستمزد[ویرایش]

کارل ربرتوس قانون کاهش نسبت دستمزد را ارائه می‌کند. او اعتقاد داردکه همیشه نسبت دستمزد کارگران به سود کارفرمایان در حال کاهش است. زیرا از طرفی با پیشرفت تکنیک کارایی سرمایه افزایش پیدا می‌کند و از طرفی دیگر به دلیل وجود رقابت در بازار کار نیروی انسانی و قانون عرضه و تقاضا و مازاد عرضه دستمزد کارگر همیشه در حداقل قرار می‌گیرد؛ بنابراین نسبت دستمزد کارگران به سود کارفرمایان و در نتیجه قدرت خرید ایشان همیشه در حال کاهش است. در همین ارتباط وی مالکیت دولت بر زمین و سرمایه را پیشنهاد می‌نماید. در زمینه بررسی علل بحران اقتصادی ربرتوس نظریه کمبود مصرف را ارائه می‌دهد. بر اساس این نظریه کارگران که قشر عظیمی از جامعه را در بر می‌گیرند به علت حاکمیت قانون کاهش نسبت دستمزد قادر به مصرف کالاهایی که تولید می‌شوند نمی‌باشند و از سویی دیگر با سود زیادی که نصیب کارفرمایان می‌شود عدم تعادل اقتصادی تشدید شده و بحران اقتصادی بوجود می‌آید.

بررسی قانون دستمزد ریکاردو[ویرایش]

فردیناند لاسال محور بررسی‌های اقتصادی خویش را بر قانون دستمزد ریکاردو متمرکز نموده. او مؤسس اتحادیه کارگری آلمان است و معتقد است بهبود در وضع معیشتی کارگران را می‌توان از طریق ایجاد حکومت کارگری به وجود آورد.

نظریه پایه‌گذاران سوسیالیسم علمی[ویرایش]

مطابق نظر پایه‌گذاران سوسیالیسم علمی، که بر روی جوامع صنعتی و بخصوص جامعه انگلیس برای تحلیل ترکیب آن مطالعه می‌کردند مستعمرات مترقی به هر حال روزی مستقل می‌شوند. اما رشد و بلوغ آنها نمی‌توانست چیزی جز نتیجه طبیعی پیروزی سوسیالیست‌ها در اروپا باشد. تنها پس از انقلاب پیروزمندانه در کشورهای صنعتی است که پرولتاریای انگلیس، فرانسه و جاهای دیگر کفالت‌های خلق‌های مستعمرات را بعهده گرفته و ایشان را به آزادی کامل رهنمون خواهد شد. انگلس به نوبه خود هیچ ابائی نداشت که این منطق را تا آخرین حد بیش رانده و در نامه‌ای به کائوتسکی در سال ۱۸۸۲ تصویر نماید که چگونه پرولتاریای پیروز از طرف خلق‌های مستقل مستعمرات مورد حمله قرار خواهد گرفت. (السمان ۱۳۵۷: ۱۱۹)

منابع[ویرایش]

  • نظامهای اقتصادی دکتر حسین نمازی. شرکت سهامی انتشارچاپ سوم ویرایش جدید ۱۳۸۴
  • آندره پی یتر. مارکس و مارکسیسم. ترجمه شجاع الدین ضیاییان.انتشارات دانشگاه تهران چاپ پنجم۱۳۵۸
  • السمان، علی؛ روریاروئی مسلک‌ها و جنبش‌های سیاسی در خاورمیانه عربی تا سال ۱۹۶۷؛ ترجمه حمید نوحی؛ تهران؛ انتشارات قلم ۱۳۵۷ ص۱۱۹