سوسیالیسم عربی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو


سوسیالیسم عربی (عربی: الاشتراكية العربية‎) یک ایدئولوژی سیاسی حاصل ادغام پان عربیسم و سوسیالیسم است. این ایدئولوژی از سنت گسترده تر سوسیالیسم در جهان عرب متمایز می شود. اصطلاح سوسیالیسم عربی نخستین بار توسط میشل عفلق بنیانگذار اصلی بعثیسم و حزب عربی سوسیالیستی بعث ابداع شد تا با استفاده از آن نسخه ایدئولوژی سوسیالیستی خود را از جنبش بین‌المللی سوسیالیستی متمایز کند.

پیشینه[ویرایش]

میشل عفلق از بیانگذاران حزب بعث و اندیشه بعثی اصطلاح سوسیالیسم عربی را ابداع کرد. سوسیالیسم از اصول محوری و مهم در اندیشه بعثی بود و موضوع در شعار حزب «وحدت، آزادی، سوسیالیسم» برجسته شده بود. با این وجود کاربرد اصطلاح سوسیالیسم عربی توسط عفلق کاربرد معمول و متداول سوسیالیسم را ندارد و نسخه پیشنهادی وی ترکیبی از سوسیالیسم و ناسیونالیسم عربی است. در بیانیه ای که عفلق در 1946 منتشر کرده بیان می کند که «ناسیونالیست های عرب سوسیالست هستند»، از این رو «ناسازگاری، تضاد یا درگیری میان ناسیونالیست ها و سوسیالیست ها وجود ندارد». سوسیالیسم برای پروژه وحدت و آزادی جهان عرب سودمند است و به همین دلیل وی معتقد بود که مبارزه برای اتحاد و آزادی عرب همانند مبارزه برای سوسیالیسم است، و در واقع این دو، دو روی یک سکه هستند. هدف جنبش آزادی بخش عربی مبارزه با امپریالیسم، اعتراض به طبقات مسلط، و مبارزه برای عدالت اجتماعی است.[۱] وی همچنین معتقد بود که مسئله سیاسی اقتصادی از موضوعات مهم زندگی ما است، اما این موضوع با موضوع بزرگتر و مهم تر ناسیونالیسم ارتباط دارد و «ما سوسیالیسم را برای خدمت به ناسیونالیسم می خواهیم».[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. John، The Baath Party: a History from its Origins to 1966 (2nd ed.). Devlin. Hoover Institute Press، 1975. 32. 
  2. Devlin، John. The Baath Party: a History from its Origins to 1966 (2nd ed.). Hoover Institute Press، 1975. 33.