اوستیای جنوبی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۴۲°۱۴′ شمالی ۴۳°۵۸′ شرقی / ۴۲.۲۳۳°شمالی ۴۳.۹۶۷°شرقی / 42.233; 43.967

جمهوری اوستیای جنوبی
Хуссар Ирыстон
اوستیای جنوبی
پرچم
سرود ملیسرود ملی اوستیای جنوبی
پایتخت تسخینوالی
۴۳°۵۸′ شمالی ۴۲°۱۴′ شرقی / ۴۳.۹۶۷°شمالی ۴۲.۲۳۳°شرقی / 43.967; 42.233
زبان رسمی آسی و روسی و گرجی
نوع حکومت نظام نیمه‌ریاستی
نام حاکمان 
 • رئیس جمهور
 • نخست وزیر

آناتولی بی بیوف
دومنتی کولومبگوو 
موارد منجر به تشکیل
از گرجستان
۲۸ نوامبر ۱۹۹۱
شناخته شده از ۲۸ اوت ۲۰۰۸
مساحت
 -  مساحت ۳٬۹۰۰کیلومتر مربع (ام)
 -  آب‌ها (٪) جزئی
جمعیت
 -  سرشماری (سال ۲۰۱۵) ۵۳٬۵۳۲[۱] 
 -  تراکم جمعیت ۱۳‎/km۲‏ 
واحد پول روبل روسیه (RUB)
منطقه زمانی MSK (ساعت جهانی+۳)

اوسِتیای جنوبی، (اوستی: Хуссар Ирыстон) تلفظ: خوسّآر ایرِئستون، (به گرجی: სამხრეთ ოსეთი) تلفظ: سامخرِت اُسِتی، (به روسی: Южная Осетия) تلفظ: یوژنآیآ اُسِتیآ یک سرزمین مورد مناقشه و دولتی ست که به طور محدود مورد شناسایی قرار گرفته‌است.

پس از جنگ اوستیای جنوبی در سال ۲۰۰۸ میلادی، نیروهای اوستیایی و روسی کنترل کامل این سرزمین را عملاً در دست گرفتند. تاکنون کشورهای روسیه، ونزوئلا، نیکاراگوئه، نائورو و تووالو، سرزمین اوستیای جنوبی را به عنوان یک کشور مستقل به رسمیت شناخته‌اند.

تاریخ[ویرایش]

Soviet Caucasus map.svg
Ossetia-map.png

سرزمین اوستی شامل دو بخش شمالی و جنوبی است. اوستی جنوبی در خاک گرجستان و اوستیای شمالی-آلانیا در خاک روسیه به صورت جمهوری‌های خودمختار قرار دارند. در سده‌های چهارم تا اول پیش از میلاد سکاها و سرمت‌ها با آلان‌ها پیوند حاصل کردند. در سدهٔ سیزدهم میلادی گروه کثیری از مردم این سرزمین به دست مغولان و تاتارها کشته شدند. در سدهٔ ۱۵ تا ۱۸ میلادی تشکیل قومی مجدد از آنها آغاز شد.[۲] گرجی‌ها مردم اوستی را آوس و روس‌ها آنان را یَس (یاس) می‌نامیدند. پس از پایان هجوم مغولان، مردم ساکن در اوستی جنوبی زیر سلطهٔ اشراف و ملاکان گرجی قرار گرفتند. در سال ۱۷۷۴ میلادی روس‌ها بر سرزمین اوستی مسلط شدند. سال ۱۸۰۱ میلادی جنوب اوستی به همراه گرجستان به تحت‌الحمایگی روسیه درآمد. در نیمه نخست سدهٔ ۱۹ میلادی طی سال‌های ۱۸۰۴، ۱۸۱۰، ۱۸۳۰، ۱۸۴۰ و ۱۸۵۰ مردم این سرزمین علیه روسیه قیام کردند و سر به شورش برداشتند. پس از انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ مردم اوستی از اطاعت روسیه سر باز زدند، ولی سرکوب شدند. سرانجام سرزمین اوستی به دو قسمت تجزیه شد بخش شمالی آن جزء روسیه شد و بخش جنوبی آن به صورت جزیی از گرجستان درآمد.[۲] اوستیای جنوبی در ۱۹۲۲ میلادی به صورت یک استان خودمختار درآمد.

ستیزه گرجستان-اوستیا[ویرایش]

ستیزه گرجستان-اوستیا در سال ۱۹۸۹ میلادی نمو پیدا کرد. در سال ۱۹۹۱ میلادی و اعلام استقلال گرجستان از اتحاد جماهیر شوروی، ساکنان این منطقه حاکمیت گرجستان را نپذیرفتند و استقلال جمهوری اوستیای جنوبی را اعلام کردند.[۳]

جنگ اوستیای جنوبی ۲۰۰۸[ویرایش]

تک‌تیراندازان گرجی در اوستیای جنوبی

جنگ در اوستیای جنوبی در اوت ۲۰۰۸ پس از روزها نبرد سنگین میان نیروهای گرجی و استقلال‌طلبان اوستیای جنوبی و آبخازیا آغاز شد. پس از مدتی قوای روس به کمک نیروهای اوستیای جنوبی شتافتند. پس از جنگ اوستیای جنوبی ۲۰۰۸ روسیه در ۲۶ اوت ۲۰۰۸ و نیکاراگوئه در ۳ سپتامبر ۲۰۰۸ استقلال این کشور را به رسمیت شناختند. اما اعضای ناتو، اتحادیه اروپا و اکثر کشورهای دیگر آن را بخشی از گرجستان می‌دانند.[۴][۵][۶][۷][۸] البته مقامات گرجی اوستیای جنوبی را یک سرزمین اشغال شده توسط روس‌ها می‌دانند[۹] و شایعاتی در مورد پیوستن احتمالی این سرزمین به فدراسیون روسیه وجود دارد.[۱۰]

تغییر نام این جمهوری، به جمهوری «آلانیا»[ویرایش]

همه‌پرسی تغییر نام این جمهوری، به جمهوری «آلانیا» در ۹ آوریل ۲۰۱۷ میلادی و همزمان با ششمین دوره انتخابات ریاست جمهوری این سرزمین، برگزار شد.[۱۱] نتایج این همه‌پرسی نشان داد که بیش از ۷۸ درصد مردم این سرزمین، به نام «آلانیا» برای این جمهوری رأی داده‌اند. همزمان با این همه‌پرسی ششمین دوره انتخابات ریاست جمهوری این منطقه نیز برگزار شد که آناتولی بی بیوف، رئیس مجلس این منطقه با کسب ۵۷٫۹۸ درصد از آرا به ریاست جمهوری رسید.[۱۲]

جغرافیا[ویرایش]

مساحت اوستیای جنوبی ۳۹۰۰ کیلومتر مربع است. این سرزمین شامل ۴ بخش، یک شهر و ۴ شهرک است. مرکز آن شهر تسخینوالی است.

جمعیت و مردم[ویرایش]

جمعیت اوستیای جنوبی در ۱۹۷۸ میلادی ۱۰۳ هزار نفر بوده‌است. ۶۶٫۵ ٪ جمعیت این استان اوستیایی، ۲۸٫۳ ٪ گرجی و ۶٫۱ ٪ روس هستند.

جمعیت اوستیای جنوبی براساس برآورد سال ۲۰۰۰ حدود ۵۰ هزار نفر بوده و برآوردی نشان می‌دهد که در سال ۲۰۰۷ حدود ۴۵ هزار اوستی و ۱۷٬۵۰۰ گرجی در این جمهوری زندگی می‌کنند.[۱۳] این در حالی‌ست که در سرشماری سال ۱۹۸۹ شوروی ۹۹ هزار نفر (۶۶٪ مردم اوستی، ۲۹٪ گرجی، ۲٫۱٪ روسی، ۱٫۲٪ ارمنی، ۰٫۹٪ یهودی و ۴٫۸٪ از اقوام دیگر) و در سرشماری سال ۱۹۳۹ بیش از ۱۰۶ هزار نفر (۶۸٫۱٪ مردم اوستی، ۲۵٫۹٪ گرجی، ۲٪ روسی، ۱٫۹٪ یهودی، ۱٫۴٪ ارمنی و ۰٫۷٪ از اقوام دیگر) در این ناحیه می‌زیستند.

بیشتر مردم اوستی مسیحی و گروه قابل ملاحظه‌ای از آنان مسلمان هستند.[۲]

مردم اوستی به سبب تعلق به اقوام آریایی خود را ایرونی می‌نامند که مشابه نام ایران است. اوستی‌ها از بازماندگان اقوام آریایی سکا و سرمت و نیز آلانها هستند. سکاها در تاریخ همان قوم تور یا توران اساطیری و سرمت‌ها همان بازماندگان سرم اسطوره‌ای هستند که در نوشته‌های متأخر به صورت سلم آمده‌است. از دیدگاه زبان‌شناسی زبان مردم اوستی از شاخه زبان‌های ایرانی شناخته شده‌است. تشکیل این قوم را مربوط به سده‌های هفتم و هشتم پیش از میلاد دانسته‌اند.[۲] نام بومی آسی برای اوستیا یعنی ایریستان نیز به معنای ایرانستان (سرزمین ایرانیان) است. نام آلان نیز خود شکلی از نام ایران (آریائیان) است.[۱۴]

اقتصاد[ویرایش]

تمام کالاهای مورد نیاز مردم باید از طریق تونل‌هایی که در دل کوهستان‌های غرب قفقاز کشیده شده‌اند به این ناحیه منتقل شود. بهای اجناس بسیار بالا، بیکاری شدید و فساد مالی و اداری گسترده است.[۱۵] مقامات اوستیای جنوبی در حال برنامه‌ریزی برای بهبود امور مالی با افزایش تولید داخلی از آرد و در نتیجه کاهش نیاز به واردات آرد هستند. برای این منظور، زمین‌های زیر کشت گندم از ۱۳۰ هکتار در سال ۲۰۰۸ به ۱۵۰۰ هکتار افزایش یافته‌است. برداشت گندم در سال ۲۰۰۸ به ۲۵۰۰ تن گندم انتظار می‌رفت. وزارت کشاورزی اوستیای جنوبی نیز اقدام به واردات تراکتور در سال ۲۰۰۸ میلادی کرده و انتظار تحویل ماشین آلات کشاورزی در سال ۲۰۰۹ را دارد.

در ژوئن ۲۰۱۰ میلادی اعلام شد که مجموع هزینه‌های بازسازی اوستیای جنوبی كه از سال ۲۰۰۸ میلادی آغاز شده‌است، به بیش از ۲۶ میلیارد روبل می‌رسد. حمايت از بودجه اوستیای جنوبی و همچنین سرمایه‌گذاری در بازسازی مجموعه‌های این جمهوری و ساخت مجموعه‌های جدید توسط روسیه ادامه دارد.[۱۶]

اقتصاد این کشور در حال حاضر بسیار وابسته به بودجه از روسیه است که موجب تقویت اقتصاد آن از ۲۰۰۸ شده‌است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. population census 2015
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ عنایت الله، رضا. «گرجستان». مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز ۴. تهران: مؤسسهٔ چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه، ۱۳۷۲. 
  3. «معاون رییس جمهور اوستیای جنوبی بر گسترش روابط با استان گلستان تاکید کرد». وب‌گاه خبرگزاری جمهوری اسلامی، ۲۴ مه ۲۰۱۵. بازبینی‌شده در ۲۷ اوت ۲۰۱۷. 
  4. CNN, Tensions build as U.S. ship arrives in Georgia, 28 August 2008
  5. West condemns Russia over Georgia, BBC, 26 August 2008
  6. Scheffer ‘Rejects’ Russia’s Move, Civil.ge, 26 August 2008
  7. CoE, PACE Chairs Condemn Russia’s Move, Civil Georgia, 26 August 2008
  8. OSCE Chair Condemns Russia’s Recognition of Abkhazia, S.Ossetia, Civil Georgia, 26 August 2008
  9. Abkhazia, S.Ossetia Formally Declared Occupied Territory. Civil Georgia. 2008-08-28
  10. Halpin, ‎Tony. Kremlin announces that South Ossetia will join 'one united Russian state'. . [News Corp., 2008-08-30. 
  11. «برگزاری انتخابات ریاست جمهوری اوستیای جنوبی و رفراندوم تغییر نام این جمهوری خودخوانده +تصاویر». وب‌گاه خبرگزاری دانشجویان ایران، ۹ آوریل ۲۰۱۷. بازبینی‌شده در ۶ سپتامبر ۲۰۱۷. 
  12. «نام جمهوری اوستیای جنوبی به آلانیا تغییر کرد». وب‌گاه خبرگزاری ایسنا، ۱۲ آوریل ۲۰۱۷. بازبینی‌شده در ۶ سپتامبر ۲۰۱۷. 
  13. The Permanent Committee on Geographical Names for British Official Use. Georgia: a toponymic note concerning South Ossetia
  14. Encyclopaedia Iranica، سرواژهٔ Arya.
  15. نگرانی از تکرار سرنوشت کریمه در کشورهایی با اکثریت روس
  16. «مذاكره پوتين با كوكویتی در خصوص بازسازی اوستیای جنوبی». وب‌گاه خبرگزاری فارس، ۱ ژوئن ۲۰۱۰. بازبینی‌شده در ۲۷ اوت ۲۰۱۷.