استپاناکرت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
استپاناکرت
خان‌کندی

Ստեփանակերտ
Xankəndi

وارارآکن (۱۸۴۷–۱۸۷۴)
از بالا چپ:دورنمای وسیع از Renaissance Squareتانک T-72 یادبودی از جنگ قره‌باغ • دانشگاه آرتساخمرکز خرید استپاناکرت • افق مریی استپاناکرتدورنمای وسیع استپاناکرت
از بالا چپ:
دورنمای وسیع از Renaissance Square
تانک T-72 یادبودی از جنگ قره‌باغ • دانشگاه آرتساخ
مرکز خرید استپاناکرت • افق مریی استپاناکرت
دورنمای وسیع استپاناکرت
نشان رسمی استپاناکرتخان‌کندی
نشان
استپاناکرتخان‌کندی در جمهوری قره‌باغ قرار گرفته‌است
استپاناکرتخان‌کندی
استپاناکرت
خان‌کندی
مختصات: ۰۹°۴۰′ شمالی ۴۴°۳۰′ شرقی / ۹.۶۶۷° شمالی ۴۴.۵۰۰° شرقی / 9.667; 44.500مختصات: ۰۹°۴۰′ شمالی ۴۴°۳۰′ شرقی / ۹.۶۶۷° شمالی ۴۴.۵۰۰° شرقی / 9.667; 44.500
کشور دفاکتو بخشی از  جمهوری قره‌باغ
دوژور بخشی از  جمهوری آذربایجان
استان استپاناکرت
بنیانگذاری ۲۰۰۰ پیش از میلاد
City status ۱۹۲۳
حکومت
 • شهردار سورن گریگوریان
مساحت
 • کل ۲۲۷ کیلومتر مربع (۸۸ مایل مربع)
ارتفاع ۸۱۳ متر (۲٬۶۶۷ پا)
جمعیت (۲۰۱۰)
 • جمعیت ۵۲٬۳۱۰
 • تراکم ۲۳۰/کیلومتر مربع (۶۰۰/پا)
پیش‌شماره(های) تلفن (۹) ۴۷ ۳۷۴


اِستِپاناکِرت (به ارمنی: Ստեփանակերտ) یا خانکَندی (به ترکی آذربایجانی: Xankəndi) مرکز جمهوری قره باغ است. با توجه به منابع قرون وسطا ارمنی تا سال ۱۸۴۷م «وارارآکن» (به معنی چشمه روان و جوشان) نام داشت.[۱][۲] از سال ۱۸۴۷ میلادی تا سال ۱۹۲۰ میلادی نام شهر به خانکَندی تغییر نام یافت. در نهایت از سال ۱۹۲۳ میلادی نام این شهر به اِستِپاناکِرت که از نام استپان شاهومیان گرفته است تغییر کرد.

جمعیت شهر در سال ۱۹۸۹میلادی، ۵۶٬۷۰۵ نفر بوده است؛ که ۸۵ درصد جمعیت ارمنی بودند. در سال ۱۹۸۰م در این منطقه ۵۱ روستا وجود داشت که از این میان ۴۶ روستای آن ارمنی بوده است.[۳]

نام[ویرایش]

«استپان» اشاره به استپان شاهومیان دارد. پسوند «_اکرت» (-akert) که از زبانهای ایرانی قبل از اسلام وارد زبان ارمنی شده معادل پسوند «_گرد» یا «_جرد» است[۴] که در انتهای نام شهرها می آمده است.

منابع[ویرایش]

  1. (Armenian) Mkrtchyan, Shahen. «Ստեփանակերտ» [Stepanakert]. Armenian Soviet Encyclopedia. Yerevan: Armenian Academy of Sciences, 1985, vol. xi, pp. 124-125.
  2. Hewsen, Robert H. (2001). Armenia: A Historical Atlas. Chicago: University of Chicago Press. p. 265. ISBN 0-226-33228-4.
  3. http://www.armeniapedia.org/images/4/46/Karabakh-census-1-1.pdf
  4. Rüdiger Schmitt (December 15, 1986), "ARMENIA AND IRAN iv. Iranian influences in Armenian Language",[۱] in Encyclopaedia Iranica