بلگراد

بلگراد

Београд
Beograd
بلگراد Београд; Beograd
شهر
	پرچم مهر
	بلگراد
	مختصات: ۴۴°۴۹′۱۴″ شمالی ۲۰°۲۷′۴۴″ شرقی / ۴۴٫۸۲۰۵۶°شمالی ۲۰٫۴۶۲۲۲°شرقی
کشور	صربستان
شهرستان‌ها	۱۷
ناحیه	شهر بلگراد
تأسیس	۲۷۹ (پیش از میلاد)
حکومت
• شهردار	دراگان دیلاس
مساحت
• شهر	۳۵۹٫۹۶ کیلومتر مربع (۱۳۸٫۹۸ مایل مربع)
• کلان‌شهری	۳۲۲۲٫۶۸ کیلومتر مربع (۱۲۴۴٫۲۸ مایل مربع)
ارتفاع	۳۸۴ متر (۱۲۶۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۹)
• شهر	۱۲۱۳۰۰۰
• تراکم	۳۴۰۰/کیلومتر مربع (۸۷۰۰/مایل مربع)
• کلان‌شهری	۱۶۷۰۰۰۰
منطقهٔ زمانی	یوتی‌سی ۱ + (CET)
• تابستانی (DST)	یوتی‌سی ۲+ (CEST)
کد پستی	۱۱۰۰۰
کد منطقه	۱۱ ۳۸۱
وبگاه	www.beograd.rs

بِلگراد (به صربی: Београд / Beograd) پایتخت و بزرگ‌ترین شهر در کشور صربستان است. بلگراد به معنی شهر سفید است.

تاریخچه

بلگراد در سال ۱۵۲۱ بدست نیروهای عثمانی اشغال و از آن تاریخ تا سال ۱۸۴۱ ضمیمه آن امپراتوری بود. در این سال بلگراد در خلال نبردهای عثمانی و اتریش از ممالک عثمانی جدا شد و به امپراتوری اتریش-مجارستان پیوست. پس از فروپاشی امپراتوری اخیر در سال ۱۹۱۸ تا ۲۰۰۳ بلگراد پایتخت یوگسلاوی بود.

جغرافیا

این شهر که در حد فاصل رودخانه‌های دانوب و رود ساوا قرار گرفته بیش از ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ نفر سکنه دارد که با احتساب محدوده حومه شهر جمعیت آن به بیش از دو میلیون می‌رسد و از این‌رو بلگراد یکی از بزرگ‌ترین شهرهای جنوب شرق اروپاست.

شهر بلگراد حدود ۳٫۶ درصد از مساحت خاک صربستان را شامل می‌شود و ۱۵ درصد از جمعیت این کشور در بلگراد ساکن هستند.

مردم

بیشتر ساکنان شهر اقوام صرب هستند که پیشینییان آن‌ها در ابتدای قرن ششم میلادی در این نقطه ساکن شده‌بودند.

مذهب

تنها مسجد بجا مانده در شهر بلگراد مسجد بایراکلی نام دارد؛ و بزرگ‌ترین کلیسای این شهر کلیسای سنت ساوا است.^{^{[نیازمند منبع]}}

شهرهای خواهر خوانده

منابع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Belgrade». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۶ ژانویه ۲۰۰۸.

ن ب و پایتخت‌های حکومت‌ها و قلمروهای اروپا
پایتخت‌های قلمروی وابسته و فهرست کشورهای با رسمیت محدود به صورت خمیده نمایش داده شده‌اند.
اروپای غربی	آمستردام، هلند^۱ آندورا لا ولا، آندورا برن، سوئیس بروکسل، بلژیک^۲ دوگلاس، جزیره من (بریتانیا) دوبلین، جمهوری ایرلند لندن، بریتانیا لوکزامبورگ، لوکزامبورگ پاریس، فرانسه سن هلیه، جرزی (بریتانیا) سن پتر پورت، گرنزی (بریتانیا)
اروپای شمالی	کپنهاگ، دانمارک هلسینکی، فنلاند لانگیربین، سوالبارد (نروژ) ماریهام، جزایر الند (فنلاند) نوک، گرینلند (دانمارک) الونکین‌بین، یان ماین (نروژ) اسلو، نروژ ریکیاویک، ایسلند استکهلم، سوئد توشهاون، جزایر فارو (دانمارک)
اروپای مرکزی	برلین، آلمان براتیسلاوا، اسلواکی بوداپست، مجارستان لیوبلیانا، اسلوونی پراگ، جمهوری چک فادوتس، لیختن‌اشتاین وین، اتریش ورشو، لهستان
اروپای جنوبی	آنکارا، ترکیه^۳ آتن، یونان بلگراد، صربستان بخارست، رومانی جبل طارق، جبل طارق (بریتانیا) لیسبون، پرتغال مادرید، اسپانیا موناکو-ویل، موناکو نیکوزیا، قبرس^۴ لفکوشای شمالی، جمهوری ترک قبرس شمالی^{۴، ۵} پودگوریتسا، مونته‌نگرو پریشتینا، جمهوری کوزوو^۵ رم، ایتالیا سان مارینو، سان مارینو سارایوو، بوسنی و هرزگوین اسکوپیه، جمهوری مقدونیه صوفیه، بلغارستان تیرانا، آلبانی والتا، مالت واتیکان سیتی، واتیکان زاگرب، کرواسی
اروپای شرقی	آستانه، قزاقستان^۳ باکو، جمهوری آذربایجان^۳ کیشیناو، مولداوی کی‌یف، اوکراین مینسک، بلاروس مسکو، روسیه^۳ ریگا، لتونی استپاناکرت، جمهوری آرتساخ^{۴، ۵} سوخومی، آبخاز^{۳، ۵} تالین، استونی تفلیس، گرجستان^۳ تیراسپل، ترانس‌نیستریا^۵ تسخینوالی، اوستیای جنوبی^{۳، ۵} ویلنیوس، لیتوانی ایروان، ارمنستان^۴
^۱ همچنین پایتخت پادشاهی هلند ^۲ همچنین پایتخت اتحادیه اروپا؛ کرسی‌های نهادی اتحادیه اروپا و بروکسل و اتحادیه اروپا را ببینید. ^۳ کشور فراقاره‌ای ^۴ کاملاً در آسیای غربی اما روابط سیاسی‌اجتماعی با اروپا دارد ^۵ کشور با رسمیت محدود

ن ب و ناحیه‌های صربستان
استان خودمختار وویوودینا	ناحیه بانات مرکزی ناحیه باچکای شمالی ناحیه بانات شمالی ناحیه باچکای جنوبی ناحیه بانات جنوبی ناحیه سرم ناحیه باچکای غربی
بلگراد	بلگراد
شومادئیا و صربستان غربی	ناحیه کولوبارا ناحیه ماچوا ناحیه موراویتسا ناحیه پوموراولیه ناحیه راسینا ناحیه راشکا ناحیه شومادئیا ناحیه زلاتیبور
صربستان جنوبی و شرقی	ناحیه بور ناحیه برانیچوو ناحیه یوبلانیکا ناحیه نیشاوا ناحیه پچینیا ناحیه پیروت ناحیه پودوناولیه ناحیه توپلیکا ناحیه زایچار
استان خودمختار کوزوو و متوهیا^۱	ناحیه کوزوو ناحیه کوزوو-پوموراولیه ناحیه کوسووسکا میترویتسا صربستان ناحیه پج ناحیه پرازیرن صربستان
^۱ سرزمین کوزوو محل مناقشه میان جمهوری کوزوو و جمهوری صربستان است. جمهوری کوزوو در ۱۷ فوریه ۲۰۰۸ به طور یک‌جانبه اعلان استقلال کرد اما صربستان همچنان آن را جزئی از خاک خود تلقی می‌نماید. دو کشور در سال ۲۰۱۳ در پی توافق بروکسل اقدام به عادی‌سازی روابط نمودند. ۱۱۳ کشور از ۱۹۳ کشور عضو سازمان ملل متحد، کوزوو را به عنوان کشوری مستقل به رسمیت شناخته‌اند و ۱۰ کشور از اقدام خود بازگشته‌اند.