ماکائو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: ۲۲°۱۰′ شمالی ۱۱۳°۳۳′ شرقی / ۲۲٫۱۶۷°شمالی ۱۱۳٫۵۵۰°شرقی / 22.167; 113.550

Região Administrativa Especial de Macau
da República Popular da China
ماکائو بخش خودمختار ناحیه‌ای جمهوری خلق چین
نشان ملی
سرود ملیMarch of the Volunteers

پایتختماکائو
۲°۲۰′ شمالی ۱°۴۰′ شرقی / ۲٫۳۳۳°شمالی ۱٫۶۶۷°شرقی / 2.333; 1.667
زبان رسمی چینی و پرتغالی
نوع حکومت بخش خودمختار
نام حاکمان 

ادموند هو هائو وه 
موارد منجر به تشکیل
پرتغال
انتقال حاکمیت به چین
۱ دسامبر ۱۸۸۷
۲۰ دسامبر ۱۹۹۹
مساحت
 -  مساحت ۱۱۵٫۳کیلومتر مربع (۲۳۵)
 -  آب‌ها (٪) ۷۳٫۷
جمعیت
 -  سرشماری ۶۵۰٬۹۰۰ 
 -  تراکم جمعیت ۲۱٬۴۱۱‎/km۲‏ (۱ام)
واحد پول پاتاکای ماکانز (MOP)
منطقه زمانی MST (ساعت جهانی+۸)
دامنه اینترنتی .mo
پیش‌شماره تلفنی +۸۵۳

ماکائو شبه جزیره‌ای در دریای جنوبی چین است که تا سال ۱۹۹۹ میلادی مستعمرهٔ پرتغال بود ولی اکنون بخشی از خاک جمهوری خلق چین محسوب می‌شود.

این منطقه که به صورت خودمختار اداره می‌شود دارای ۶۵۰٬۹۰۰ نفر جمعیت و ۱۱۵٫۳ کیلومتر مربع وسعت است.

تاریخ[ویرایش]

ماکائو در سال ۱۵۵۷ میلادی مستعمره پرتغال شد. در ۱۳ آوریل ۱۹۸۷ پرتغال و چین مذاکرات را در مورد وضعیت ماکائو آغاز کردند، سرانجام در ۲۰ دسامبر ۱۹۹۹ پرتغال با بازپیوستن ماکائو به چین مشروط به تبدیل ماکائو به یک منطقهٔ اداری، تجاری و بازرگانی و الزام چین مبنی بر اعطای خودمختاری اقتصادی و اجتماعی به ماکائو به مدت ۵۰ سال، موافقت کرد.[۱] فرهنگ ماکائو نیز آمیزه‌ای از فرهنگ چینی و پرتغالی است.

سیاست[ویرایش]

در انتخابات ۲۹ اوت ۲۰۰۴ میلادی که در ماکائو برگزار شد، ادموند هو، به عنوان رئیس دولت ماکائو انتخاب شد.

جغرافیا[ویرایش]

Macau-CIA WFB Map.png

جزیره کوچکی در نزدیکی شهر جوخای واقع در جنوب چین و در مجاورت هنگ کنگ است که از ۶ مایل مربع مساحت و ۴۵۰ هزار نفر جمعیت برخوردار است.

ماکائو (Macau) در جنوب شرق آسیا، جنوب چین و استان گوانگ دونگ واقع است، مرکز مامائو، شهر ماکائو با ۱۲۰ هزار نفر جمعیت است. مساحت ماکائو ۱۶ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۴۵۷ هزار نفر است. ماکائو نیز مانند هنگ کنگ از بنادر آزاد اداری - تجاری چین محسوب شده و مستقل نیست و با نام (Special Administrative Region) شناخته می‌شود.

مردم[ویرایش]

نژاد ۹۵ ٪ ماکائویی‌ها چینی و ۱ ٪ نیز دورگهٔ چینی و پرتغالی است. دین ۵۰ ٪ مردم ماکائو بودایی، ۱۵ ٪ کاتولیک و ۳۵ ٪ جمعیت نیز بی‌دین هستند. کانتونی زبان اکثریت مردم ماکائو است، هوکین و ماندارین و تا حدودی پرتغالی نیز رواج دارد.

ورزش[ویرایش]

ماکائو که از مستعمرات پرتغال به‌شمار می‌رفت در ۲۰ دسامبر ۱۹۹۹ به کشور چین ملحق شد و از آن زمان ماکائو تنها می‌تواند به توانایی‌های خودش برای پیشرفت فوتبال تکیه کند و دیگر مثل گذشته نمی‌تواند بازیکنان پرتغال را الگو قرار دهد و به سبک بازی متمرکز چینی‌ها خو گرفته‌است. فوتبال در ماکائو ورزش جوانی محسوب می‌شود و دیگران از جمله فدراسیون فوتبال ژاپن به این کشور کمک می‌کند و انتصاب ایجی اودا به عنوان مربی و ماساتاکا ایمای به عنوان کمک مربی با کمک آن‌ها میسر شد گرچه آن‌ها تیم را ترک کردند ولی بر سطوح پایه در فوتبال ماکائو تأثیرگذار بودند. در شرایط کنونی علی‌رغم عدم گسترش فوتبال، پیشرفتهایی در فوتبال ماکائو مشاهده می‌شود. آن‌ها در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ دو بازی را با نتیجه مشابه ده بر صفر واگذار کردند ولی دو سال بعد در مقدماتی جام ملت‌های آسیا فقط با سه گل اختلاف باختند. ماکائو تحت رهبری ایمای در مسابقات مقدماتی فوتبال شرق آسیا در فوریه ۲۰۰۳ شرکت کرد و به بهترین نتایج خود دست یافت و در بین پنج تیم سوم شد. دومینگاس چان یکی از بهترین دروازه بانان شرق آسیاست و اکنون در لیگ حرفه‌ای هنگ کنگ بازی می‌کند و این تنها آغازی برای پیشرفت است. در رشته وزنه‌برداری نیز و در بخش زنان ژانگ شائولینگ یکی از بهترین وزنه برداران آسیا است و در مسابقات آسیایی ۲۰۱۱ به مدال طلا دست یافت.

اقتصاد[ویرایش]

کازینوهای ماکائو در کوتای که بی‌شباهت به نواره لاس‌وگاس نیست، واقع شده‌اند.[۲]

۹۰ درصد اقتصاد ماکائو وابسته به درآمد کازینوها و دیگر تفریحات حاشیه‌ای قمار است. قمار چنان در فرهنگ چینی جاافتاده است که تنها در سال ۲۰۱۲ میلادی سود قمارخانه‌های ماکائو مبلغی بالغ بر ۳۸ میلیارد دلار بوده‌است.[۳]

روزانه بسیاری از چین برای آزمایش شانس خود و قمار از چین به ماکائو می‌آیند. لازم به توضیح است که بومیان بالای ۱۸ سال مجاز به استفاده از قمارخانه‌ها هستند و بومیان در سه روز اول سال نو چینی نمی‌توانند قمار کنند

از صادرات ماکائو می‌توان به پوشاک، منسوجات، کفش، اسباب بازی، لوازم الکترونیکی و ماشین آلات اشاره کرد. توریسم نیز از جمله مهم‌ترین صنایع ماکائو محسوب می‌شود.[نیازمند منبع]

جاذبه‌های گردشگری[ویرایش]

نمایی از شهر

اگر چه ماکائو به قمارخانه‌های آن شناخته می‌شود و در آن بسیاری قمارخانه وجود دارد اما ماکائو دارای جاذبه‌های تاریخی هم هست ماکائو دارای کلیساها، معابد، قلعه‌ها و ساختمان‌های قدیمی است که تلفیقی از فرهنگ اروپایی و چینی در کنار یکدیگر است و جاذبه‌ای زیبا را به وجود می‌آورد .

منابع[ویرایش]

  1. Landler, Mark (1999-12-20). "Portugal Lowers Its Flag, Handing Macao to China". The New York Times. Retrieved 2019-04-07.
  2. «House always wins: the dark side of life in Macao's casino economy». The Guardian. ۱۳ اسفند ۱۳۹۵. دریافت‌شده در ۱۳ اسفند ۱۳۹۵.
  3. Billionaire Drops Plan for Casino in Spain, The New York Times