دروازه محمدیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دروازه محمدیه
نام دروازه محمدیه
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان استان تهران
شهرستان تهران
اطلاعات اثر
نام‌های دیگر دروازه نو، پاقاپوق، میدان اعدام
کاربری دروازه تاریخی
اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت ۱۰۹۶
تاریخ ثبت ملی ۱۵ شهریور ۱۳۵۴

میدان محمدیه یا پاقاپق یا دروازه نو یکی از پنج میدان مهمی بود که در تهران دوران قاجار ساخته شد. این میدان که بعدها به میدان اعدام و سپس مجدداً محمدیه تغییر نام یافت در جنوب تهران و خارج از شهر قرار داشت و محل اعدام مجرمین بود.

تاریخچه نامگذاری[ویرایش]

در میان این میدان تپه‌ای خاکی قرار داشت که بر روی آن ستون گرد آجری کوتاهی راساخته بودند. بر روی این ستون قاپوق قرار داده می‌شد و مجرمان را در آن سر می‌بریدند و مردم در پای آن اجتماع می‌کردند. همین امر سبب شده بود تا آنرا پاقاپق بنامند.

در آخرین سال پادشاهی محمد شاه قاجار و به سال ۱۲۶۳ قمری، دروازه‌ای در پاقاپوق طهران ساخته شد، که بعدها دروازه نو یا دروازه محمدیه خوانده شد. این دروازه که در جنوب محله بازار تهران واقع است، تنها دروازه ایست که همچنان پابرجاست. بر بدنه آن شیر طلائی به چشم می‌خورد.

پس از مشروطیت سربریدن عملی وحشیانه محسوب شد. به همین دلیل به جای آن تپهٔ خاکی که به مرور زمان تخریب شده بود و قاپق میان میدان، تختگاهی دیواردار ساخته شد که بر رویش تیرک چوبی و طناب دار نصب نمودند و عمل سربریدن جای خود را به اعدام با طناب دار داد. با تغییر شیوهٔ اعدام، نام میدان نیز از «پاقاپق» به «اعدام» تغییر یافت.

بعدتر محل نمایش عمومی اعدام از این میدان به باغ‌شاه منتقل شد. با برچیده شدن چوبه‌دار از میان میدان اعدام، نام آن نیز به میدان محمدیه تغییر یافت.

پاقاپق در ابتدا در جنوب و خارج از شهر تهران قرار داشت ولی با گسترش شهر، این میدان نیز در داخل منطقه شهری تهران قرار گرفت. میدان محمدیهٔ کنونی در تقاطع خیابان‌های خیام و مولوی قرار داشته و در جنوب به خیابان شوش می‌رسد.

منابع[ویرایش]