امامه

امامه بالا (علیا) بخشی از روستای امامه، روستایی واقع در شمال تهران نرسیده به فشم است. روستای امامه در بخش رودبار قصران از توابع شمیران در دامنه جنوبی البرز مرکزی شامل دو آبادی جداگانه به نامهای امامه بالا و امامه پایین است.

هم اکنون جمعیت امامه حدود ۳۴۱ خانوار است که ۱۵۰ خانوار بصورت دائم ساکن هستند و شغل اصلی آنها باغداری است.

دیدنی‌ها

از جاهای دیدنی امامه بالا می‌توان پیرهمزه (پیرمزه)، ده پشت و گُورَک و دارکیا، لوح‌های سنگی ما قبل تاریخ و باغ تنگه دنبال و لتومند و سولدارسی و لب تخته و سَرگُور و بُزگاهرِه وقلعه مازیار (قلا) که قدمت ان مربوط به دو هزار سال پیش می‌باشد را نام برد. روستای امامه دارای دو امامزاده به نامهای شاهزاده حسین)وامامزاده نور می‌باشد. همچنین مزار شهدای زیادی همچون ابراهیم افراسیابی مهدی بیسادی فرهاد امینایی و ... در امامزاده نور واقع در امامه پایین قرار دارد که سبب متبرک شدن بیشتر آن روستا میشود.

جاذبه‌های طبیعی

این روستا دارای باغ‌های میوه فراوان است که به دلیل وجود خاک حاصلخیز و دارا بودن منابع نسبتاً خوب آب رونق فراوانی دارد. از جاذبه‌های دیگر این روستا میتوان به چشم اندازهای بی نظیر آن در فصول مختلف سال به ویژه درفصلهای بهار و تابستان اشاره کرد. همچنین این روستا با در اختیار داشتن رودخانه‌های زیبا و مراکز تفریحی در کنار رودخانه هر ساله شماری از گردشگران ایرانی وحتی خارجی را به این روستای زیبا سوق میدهد.

معماری قدیمی

قلعه امامه با توجه به شواهد موجود، از قلعه‌های مستحکم منطقه‌است که در ساخت آن از سنگ لاشه، ملات و گچ سنتی استفاده شده و قدمت آن حداقل به هزارو سیصد سال می‌رسد. در کتابهای تاریخی آمده‌است که پیشینه تاریخی این قلعه مربوط به قرن سوم هجری می‌باشد و متعلق به یک حکمران محلی به نام مازیار بوده‌است. امروزه بجز یک برج اصلی که بخش عمده آن نیز تخریب شده‌است و خرابه‌هایی از چند اتاق و دیوارهای مربوط به آن چیزی از آن باقی نمانده‌است.

بناهای قدیمی و تاریخی این روستا دارای سقف مسطح چوبی و خانه‌های اعیانی آن دارای اجزای مختلف خانه‌های ایرانی شامل هشتی و در ورودی زیباست که در حال حاضر فقط چند مورد در با تزئینات گل‌میخ و کوبه‌های زنانه و مردانه از آن باقی مانده‌است. هم اکنون روستای امامه بسیار وسیع شده و در اکثر باغهای اطراف آن خانه‌های جدید ویلایی احداث شده‌است که هیچ هماهنگی با معماری گذشته این منطقه ندارد.

منابع

کتاب امامه و انیس‌الدوله نوشته دکتر ابوالقاسم تفضلی.