فریدریش دانیل ارنست اشلایرماخر (به آلمانی: Friedrich Daniel Ernst Schleiermacher) (۲۱ نوامبر ۱۷۶۸ – ۱۲ فوریه ۱۸۳۴) فیلسوف و متأله پروتستان آلمانی بود. وی را پیشگام هرمنوتیک مدرن میدانند. بهدلیل تأثیر بهسزایاش بر اندیشهٔ متأخر مسیحی، او را پدر الهیات مدرن پروتستان میدانند.
فریدریش دانیل ارنست اشلایرماخر
زندگینامه [ویرایش]
اشلایرماخر بههمراه هومبولت از بنیانگذاران دانشگاه برلین (۱۸۰۸-۱۸۱۰) بود. او تا پایان عمر در این دانشگاه به تدریش پرداخت. او مترجم کلاسیک افلاطون به زبان آلمانی بود. او یکی از برجستهترین اعضای حلقهٔ اولیهٔ رمانتیک بین سالهای ۱۷۹۶ تا ۱۸۰۶ بود.[۱]
فردریش شلایماخر (1834-1768)، پدر هرمنوتیک، تردیدهایی بس جدی پیرامون عینی بودن متن انجیلی وارد می کند که سبب آغاز فرایند ویراین منبع سنت مذهبی( به عنوان یک منبع بدون خطا و تفسیری طابق به نعل) در سیر اندیشه غرب گردید. اما مسئولیت تکمیل این وظیفه به عهده فردریش نیچه (1844-1900 )، متفکر اصلی پسامدرنیسم، افتاد و با این نظریه آغاز شد که زبان توان انتقال حقیقت غایی را دارا نیست. او این اندیشه را پیش کشید که هر آنچه برای ما مانده است، صرفا ً تفسیر است. [۲]
- ↑ Sherratt: 2006, p. 58
- ↑ موج چهارم – رامین جهانبگلو- ترجمه ی منصور گودرزی- نشر نی- چاپ چهارم 1384- ص 49-50
- Sherratt, Yvonne (2006)، Continental Philosophy of Social Science: Hermeneutics, Genealogy and Critical Theory from Ancient Greece to the Twenty-First Century, Cambridge UP.
