فرانسیسکو گویا
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| فرانسیسکو گویا | ||
|---|---|---|
|
سلف پرتره در سال ۱۷۹۵
|
||
| اطلاعات کلی | ||
| زادروز | ۱۳ مارس، ۱۷۴۶ فوئندتودوس , ساراگوسا , اسپانیا |
|
| درگذشت | ۱۶ آوریل، ۱۸۲۸ بوردو , فرانسه |
|
| ملیت | ||
| آثار برجسته | سوم ماه می ۱۸۰۸ | |
| زمینه فعالیت | نقاش | |
فرانسیسکو گویا (به اسپانیایی: Francisco Goya) (۱۳ مارس، ۱۷۴۶ - ۱۶ آوریل، ۱۸۲۸) نقاش اسپانیایی بود.
فرانسیسکو گویا از آخرین باماندگان نسل استادان کهنه کار*[۱] اروپایی (لقبی که به نقاشان اروپایی پیش از قرن نوزدهم اطلاق میشد) و از پیشگامان دوران پیش از مدرنیسم است که فلسفه ذهنی و تکنیک به کار رفته در آثارش، سالها بعد مورد استفاده نقاشان بزرگی چون ادوار مانه و پابلو پیکاسو قرار گرفت. وی بعد از یک تب شدید در سال ۱۷۹۲ کر شد و این باعث درونگرایی و کنارهگیری او گردید.
از آثار او میتوان به سوم ماه می ۱۸۰۸ ، ماجای برهنه و غول اشاره کرد.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] نگارخانه
|
نقاشی غول |
|||
[ویرایش] پانویس
- ↑ The Old Masters
[ویرایش] منابع
- Wikipedia contributors, «Francisco Goya», Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Francisco_Goya&oldid=198024010 (accessed March ۱۴, ۲۰۰۸),
- «Professor Antonio Pereles», Fundetel Spanish Art Magazine, http://eeweems.com/goya/fundetel.html, (accessed March ۱۴, ۲۰۰۸).
[ویرایش] پیوند به بیرون
| در ویکیانبار منابعی در رابطه با موجود است. |
| این نوشتار دربارهٔ افراد خُرد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |