نظریه‌های توطئه فرود بر ماه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فضانوردان باز آلدرین و نیل آرمسترانگ در حال آموزش دیدن برای فرود بر روی ماه. مدعیان نظریه بر این باورند که فیلم فرود بر روی کره ماه در جایی شبیه به این مکان گرفته شده‌است.

ادعای جعلی بودن فرود بر ماه (به انگلیسی : Moon Hoax) ادعایی است که بیان میکند همه یا برخی از سری ماموریتهایی که در بین سالهای ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۲ میلادی به عنوان پروژه آپولو شناخته میشوند وجود خارجی ندارند و ساختگی هستند. حتی بر طبق برخی از این ادعاها ناسا متهم شده بود که همه فیلم‌های فرود بر روی ماه و همینطور سنگهایی که منسوب به کره ماه است ساختگی هستند. برخی از مخالفان در مورد صحت وجود ایستگاه فضایی نیز تردید داشتند.[۱]
این تئوری از تردیدها، رصدها و فرضیه هایی نشات گرفته است که در طول ماموریتهای آپولو ارائه شده بودند. منشاء نظریه جعلی بودن فرود بر خاک ماه در کتاب ویلیام چارلز کایسینگ نویسنده آمریکایی مطرح شده‌است. این نویسنده در کتاب خود با عنوان ما هرگز به ماه نرفتیم که در سال ۱۹۷۶ منتشر کرد این تئوری را ارائه کرد. همچنین اندرو چاکین در کتابی با عنوان یک بشر روی ماه که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد بر این باور است که در زمان ماموریت آپولو ۸ در دسامبر ۱۹۶۸ نیز این انگاره‌های جعلی بودن این ماموریت عنوان شد.[۲]

‎با اینکه مدارک و شواهد زیادی از طرف گروه ثالث (که نه از طرف ناسا یا دولت آمریکا پشتیبانی شده باشند و نه گروه معتقد به تئوری توطئه یعنی گروه دوم) دال بر فرود ناسا بر ماه ارائه شده اند ولی همچنان نظرسنجی نشان میدهد که بین ۶ تا ۲۰٪از آمریکاییها و ۲۸٪ از مردم روسیه باور دارند که فرود بر سطح ماه ساختگی است.

پیدایش[ویرایش]

‎اولین کتابی که در این زمینه منتشر شده، کتاب ما هرگز به ماه نرفتیم: کلاهبرداری سی میلیارد دلاری آمریکایی نوشته بیل کیسینگ است. این کتاب در سال ۱۹۷۴ منتشر شد یعنی دو سال پس از اتمام ماموریت های سفینه های آپولو. ادعاهایی نیز مبنی بر ساخت فیلمهای فرود بر روی ماه توسط استنلی کوبریک، بر اساس نوشته‌های آرتور سی کلارک و با پشتیبانی کمپانی والت دیزنی مطرح شد.

باور عمومی[ویرایش]

‎باورهایی در سطح جامعه از تئوری توطئه فرود بر ماه دفاع میکنند. شبکه ABC نیوز ادعا کرده است که تئوری توطئه فرود بر ماه بطور فعالانه در مدارس کوبا و هرجایی که معلم‌های کوبایی فرستاده‌شوند تدریس می‌شود. طبق نظرسنجی که در سال ۱۹۹۹ انجام شد، ۶٪ از پرسش‌شوندگان فرود ماه را ساختگی دانسته و ۵٪ نیز نظر خاصی در این زمینه نداشته‌اند. ظاهراً بعد از پخش برنامه تلویزیونی تئوری توطئه: آیا ما در ماه فرود آمدیم؟ آمار این افراد تا ۲۰٪ نیز افزایش پیدا کرده‌است. این برنامه را ۱۵ میلیون بیننده تماشا کردند.

انگیزه ها و علل[ویرایش]

مسابقه فضایی ‎کسانی که ادعا میکنند فرود بر سطح ماه ساختگی بوده، سه انگیزه اصلی دولت آمریکا و ناسا را در این راستا مطرح میکنند و آنها را دلیل اصلی میدانند. ‎مسابقه فضایی برنده شدن در مسابقه فضایی که بین آمریکا و شوروی سابق در جریان بود برای دولت آمریکا حیاتی بود. فرود بر سطح ماه پروژه ای هزینه بر و پرخطر بود و به گفته جان اف کندی آمریکا این ماموریت را انتخاب کرد برای اینکه کار دشواری بود. اصلی ترین دلیل این مسابقه جنگ سرد بود.

مسائل مالی ‎گفته میشود که هدف ناسا از جعل کردن فرود بر سطح ماه، ادامه دریافت کمک‌های مالی بوده است. ناسا موفق به دریافت ۳۰ میلیارد دلار برای اجرای این پروژه شد. بیل کیسینگ ادعا میکند که این پول بعنوان حق‌السکوت به افراد زیادی پرداخت شده است. از آنجایی که بسیاری از افراد باور دارند که فرود بشر بر روی ماه در آن روزگار امکان پذیر نبوده، این پروژه ساختگی و جعلی برای تحقق بخشیدن ظاهری به قول رییس‌جمهور آمریکا انجام پذیرفته است. قولی که در آن گفته بود: تا قبل از پایان دهه ۶۰ میلادی موفق میشویم.

جنگ ویتنام ‎برخی معتقدند که فرود بر سطح ماه در آن زمان میتوانست به دولت آمریکا کمک کند که افکار عمومی را از جنگ ویتنام منحرف کند.

آزمایش ادعاها[ویرایش]

تئوری‌های زیادی در این زمینه ساختگی بودن فرود بر ماه ارائه شده اند. آنها یا ادعا میکنند که اساساً فرودی صورت نگرفته و کارمندان ناسا و کسانی که درگیر ماجرا بوده اند دروغ می‌گویند یا اینکه فرود صورت گرفته ولی نه به آن صورتی که بما گفته شده است. تمرکز معتقدین به تئوری توطئه بیشتر روی ناهماهنگی سوابق ناسا در ماموریت هایش است. برخی نیز معتقدند که تکنولوژی فرستان بشر به ماه در آن زمان وجود نداشته یا اینکه کمربند وان آلن، شراره خورشیدی، بادهای خورشیدی و پرتوهای کیهانی چنین سفری را غیرممکن می‌سازد. بطور مثال فضانوردان به خاطر وجود تشعشعات ناشی از کمربند تابشی ون آلن هیچ شانسی برای زنده ماندن نداشته‌اند. دو دانشمند به نامهای وینس کالدر و اندرو جانسون از آزمایشگاه ملی آرگون در وبسایت آزمایشگاه پاسخهای جامعی به مدعین تئوری توطئه دادند.

تعداد افرادی که در ماموریت‌ها دخیل بوده اند به عقیده جیمز لانگوسکی پروفسور مهندسی فضایی در دانشگاه پردیو تئوریهای توطئه نمی‌تواند صحت داشته باشد. مهمترین دلیلی که او مطرح میکند تعداد افراد زیادی است که در انجام این ماموریت ها همکاری کرده‌اند. طی ۱۰ سال بیش از ۴۰۰.۰۰۰ هزار نفر درگیر ماموریت ها سفر به ماه بوده‌اند. تقریباً ۱۲ نفر بر سطح ماه فرود آمده‌اند و این تجربه را تکرار کرده‌اند. بعلاوه ۶ نفر دیگه که بعنوان خلبان سفینه ها شاهد این فرود بوده‌اند. و در آخر ۹ فضانورد دیگر که در مدار ماه قرار گرفته‌اند.

صدها هزار نفر از جمله فضانوردان، مهندسان فضایی ناسا، دانشمندان، تکنسین ها و کارمندانی که درگیر این ماموریت ها بوده‌اند (بر فرض ساختگی بودن) باید سکوت کنند و این راز را فاش نکنند. جیمز میگوید فرود به ماه ساده تر از بسته نگه داشتن دهان این همه آدم است. تا به امروز هیچ کسی از دولت آمریکا یا ناسا که به پروژه آپولو مربوط بوده‌اند حرفی از جعلی بودن آن نزده‌اند و این با توجه به تعداد خیلی زیاد افراد امری بعید به نظر می‌رسد. بالاخره یک نفر می‌بایست تا الان قضیه را لو بدهد.

نگارخانه[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  • ^  We Never Went to the Moon: America's Thirty Billion Dollar Swindle

منابع[ویرایش]

  1. A. Popov, «A man on the Moon? What evidence?», Chapter ۲۱: A brilliant epilogue ("Skylab"), ۲۷-Dec-۰۶ (Russian)
  2. «فرود انسان روی ماه؛ از واقعیت تا جعلی بزرگ!»(فارسی). بازبینی‌شده در ۳ اسفند ۱۳۸۸.