مرگ کرت کوبین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

جسد کرت کوبین رهبر گروه موسیقی نیروانا حدود ساعت ۸:۴۰ بامداد[۱] ۸ آوریل ۱۹۹۴(سه روز پس از مرگش) در گُلخانهٔ بالای گاراژ خانه‌اش در مجاورت دریاچهٔ واشنگتن[۲]، توسط برقکاری به نام «گَری اسمیت» که برای نصب تجهیزات ایمنی به منزل کوبین رفته‌بود یافت شد.[۳] به‌خاطر این‌که صورت جسد متلاشی شده‌بود پلیس سیاتل پس از انگشت‌نگاری از آن اعلام کرد که جنازه متعلق به کرت کوبین است.[۴] شواهد موجود حکایت از خودکشی به‌وسیلهٔ شات‌گان داشت و با وجود آن‌که در اسناد رسمی علت مرگ کوبین، خودکشی اعلام شد[۵] اما عده‌ای معتقد بودند که وی به قتل رسیده و کورتنی لاو در ماجرای مرگ او نقش داشته‌است.[۶]

ابهام در علت مرگ[ویرایش]

در خون کرت کوبین مقدار دویست بیست و پنج میلی گرم هرویین یافت شد که مشخصا از طریق سرنگ و در دو دست او تزریق شده و جای سوزن نیز قابل رویت بود. از نظر بسیاری، باور این مسئله مشکل بود که کرت مقدار زیادی هرویین مصرف کند بعد لوله شاتگان را در دهان خود بگذارد و سپس شلیک کند. به نظر آنها اگر کرت می‌خواست خودکشی کند می‌توانست به هرویین بسنده کند. ایان هالپرین یکی از نویسندگان کتاب عشق و مرگ: قتل کرت کوبین در ۱۰امین سالکرد مرگ کوبین و طی گفتگویی با شبکهٔ سی‌بی‌اس فرضیهٔ خودکشی را مردود شمرد و گفت: میزان هروئینی که در بدن کوبین یافت شده برابر ۳ مرتبه تزریق دوز کُشنده از آن ماده‌است. نوع خط پنج سطر پایانی وصیت‌نامه با هیچ‌کدام از دست‌نوشته‌های کوبین مطابقت ندارد و او در هیچ‌جایی از متن آن وصیت‌نامهٔ کذایی به کلمهٔ «خودکشی» اشاره‌ای نکرده‌است.[۷]

تام گرنت کارآگاه خصوصی که مدتی قبل از مرگ کوبین و برای یافتن او، توسط لاو استخدام شده‌بود در گفتگویی با شبکهٔ اِم‌اِس‌اِن‌بی‌سی گفت که او به کورتنی لاو مشکوک بوده و تصورش بر این بوده که لاو در مورد آن جریان، چیزهایی بیش از آن‌چه ابراز می‌کرده می‌دانسته‌است. در ساعت ۲:۱۵ بامداد بارانی ۷ آوریل ۱۹۹۴ گرنت به‌همراه لاو و یکی از دوستان کوبین برای تجسس به خانهٔ کوبین رفتند. گرنت تمام مراحل جستجو را روی یک نوار کاست ثبت کرد و آن‌ها پس از آن‌که چیزی نیافتند تصمیم به مراجعت گرفتند. در زمان بازگشت لاو از آن‌دو خواست که برگردند و ببینند که آیا شاتگانی که کوبین به‌تازگی خریده‌بود داخل کمد هست یا نه. آن‌ها مجدداً به خانه بازگشتند و هیچ اثری از اسلحه و یا کوبین نیافتند. این ماجرا یک‌روز قبل از آن اتفاق افتاد که خبر مرگ کوبین منتشر شود.[۸]

گرنت براین باور بود که میزان هروئینی که در بدن کوبین یافت شد به‌اندازه‌ای بوده که عملاً او را از کشیدن ماشهٔ اسلحه ناتوان می‌کرده و این‌کار توسط شخص دیگری انجام شده‌است.[۹]

پانویس[ویرایش]

  1. Steven Goldsmith, Dan Raley and Jane Hadley. «COBAIN'S SUICIDE NOTE ENDED WITH `I LOVE YOU'»(انگلیسی)‎. وب‌گاه رسمی روزنامهٔ آنلاین Seattle Post-Intelligencer، ۹ آوریل ۱۹۹۴. بازبینی‌شده در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۹. 
  2. Sam Leith. «Kurt Cobain: self-hating icon of the inarticulate generation»(انگلیسی)‎. وب‌گاه رسمی روزنامهٔ دیلی تلگراف، ۱۰ آوریل ۲۰۰۴. بازبینی‌شده در ۱۶ دسامبر ۲۰۰۹. 
  3. James Montgomery. «Kurt Cobain: The Death Of The Scruffy Noble»(انگلیسی)‎. وب‌گاه رسمی وی‌اِچ‌وان، ۸ آوریل ۲۰۰۹. بازبینی‌شده در ۱۶ دسامبر ۲۰۰۹. 
  4. Michael Martin. Kurt Cobain. چاپ اول. Capstone press، ۲۰۰۵. ص.۴. ISBN 0-7368-2700-5. 
  5. انگلیسی. «تصویر گواهی فوت صادر شده برای کوبین». وب‌گاه sshep.com. بازبینی‌شده در ژانویه ۲۰۰۹. 
  6. «Kurt Cobain Biography»(انگلیسی)‎. وب‌گاه biography.com. بازبینی‌شده در ۱۵ دسامبر ۲۰۰۹. 
  7. Tatiana Morales. «‏Kurt Cobain: Not A Suicide?‎»(انگلیسی)‎. وب‌گاه رسمی سی‌بی‌اس نیوز، ۶ آوریل ۲۰۰۴. بازبینی‌شده در ۱۵ دسامبر ۲۰۰۹. 
  8. Matt Lauer. «‏More questions in Kurt Cobain death?‎»(انگلیسی)‎. وب‌گاه رسمی msnbc. بازبینی‌شده در ۱۵ دسامبر ۲۰۰۹. 
  9. «Cashing in on a rock icon: Bigger than Elvis, the lucrative legacy of Kurt Cobain»(انگلیسی)‎. وب‌گاه رسمی ایندیپندنت، ۲۶ اکتبر ۲۰۰۶. بازبینی‌شده در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۹. 

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ مرگ کرت کوبین موجود است.