شبه مستند
شبه مستند یا مستند ساختگی گونهای فیلم یا برنامه تلویزیونی است که در آن رویدادها بهصورت ساختگی اما در قالب مستند و غیرداستانی ارائه میشود. این ژانر با بهکارگیری عناصر و صحنههای غیرواقعی، اما با ظاهر مستند واقعی، به بیان و تحلیل مسائل و رویدادهای مورد نظر کارگردان میپردازد. به همین دلیل به این گونه، مستند دروغین یا مستند دروغگو نیز گفته میشود. در زبان انگلیسی واژه جدید Mockumentary که ترکیبی از دو واژه mock (ساختگی، دروغین) و documentary (مستند) است، برای این گونه برگزیده شدهاست.
گونه ماکیومنتری میتواند دارای ساختار دراماتیک، طنز و یا طنز تلخ نیز باشد. معمولاً برای ساختن مستندهای تاریخی نیز از این گونه استفاده میشود.[۱]
اگرچه این ژانر در بهرهگیری از عناصری همچون پیرنگ ساختگی، واقعنمایی، بازیگر، تصاویر بایگانی و برخی موارد دیگر با ژانر مستند داستانی (Docufiction) همانندی دارد، اما با آن متفاوت است.
نمونههایی از فیلمهای شبهمستند [ویرایش]
- جنگ دنیاها (اورسن ولز، ۱۹۳۸)
- بمب (پتر وتکینز، ۱۹۶۵)
- پارک مجازات (پتر وتکینز، ۱۹۷۱)
- آدمخوار هولوکوست (روجرو دئوداتو، ۱۹۸۰)
- زلیگ (وودی آلن، ۱۹۸۳)
- اسناد ممنوع (ژان تدی فیلیپ، ۱۹۸۹)
- به نزدیک شما رسیدهاست (رمی بل وو، آندره بونزل، و بنوآ پوئل وورد، ۱۹۹۲)
- پرونده ب (بنوآ پیترز، ۱۹۹۵)
- نقره فراموششده (پیتر جکسون، کوستا بوتزد، ۱۹۹۶)
- لوگوی هاردکور (نوئل بیکر، ۱۹۹۶)
- طرح بلرِ جادوگر (دانیل میریک، ادواردو سانچز، ۱۹۹۹)
- چهارفصل اسپیگول (کریستین فیلیبر، ۱۹۹۹)
- هماهنگها و ناهماهنگها (وودی آلن، ۱۹۹۹)
- عملیات ماه (ویلیام کارل، ۲۰۰۲)
- آخرین جنگیر (2010)
پانویس [ویرایش]
- ↑ «مستند دروغین یا Mockumentary» (فارسی). سینما فردا. بازبینیشده در ۷ آبان ۱۳۸۸.
منبع [ویرایش]
مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Faux documentaire»، ویکیپدیای فرانسوی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۶ اکتبر ۲۰۰۹).
