فضاپیمای آتلانتیس
- برای دیگر کاربردهای آتلانتیس به آتلانتیس (ابهامزدایی) مراجعه شود.
| فضاپیمای آتلانتیس Space Shuttle Atlantis |
|
|---|---|
 |
|
| فضاپیمای آتلانتیس پس از فرود | |
| ویژگیهای فضاپیمای آتلانتیس | |
| کد مدارگرد: | او وی ۱۰۳ |
| کشور سازنده : | آمریکا |
| تاریخ اولین پرتاب: | ۳ اکتبر ۱۹۸۵ |
| تعداد سرنشین: | ۷-۹ نفر |
| تاریخ بازنشستگی: | ۲۰۱۰ |
| وضعیت عملیاتی: | غیرفعال |
| جرم: | ۷۷ تن |
| ارتفاع عمومی مدار: | متغیر |
| تعداد روز در مدار: | ۲۸۲ (درمجموع) |
| مسافت پیموده شده: | ۱۷۶۷۱۷۰۰۶ کیلو متر |
فضاپیمای آتلانتیس (به انگلیسی: Space Shuttle Atlantis) نام یکی از فضاپیماهای در حال استفاده سازمان هوانوردی و فضایی ملی آمریکا (ناسا) است که ماموریت ارسال فضانوردان و قطعات فنی ایستگاه بینالمللی فضایی را به عهده دارد.[۱] این فضاپیما چندی پیش برای تعمیر تلسکوپ فضایی هابل به فضا رفت.
محتویات |
[ویرایش] آخرین مأموریت و بازنشستگی
آخرین مأموریت شاتل فضایی آتلانتیس روز جمعه،(8 ژوئن 2011) 17 تیر 1390 مرکز فضایی کندی را به قصد ایستگاه بین المللی فضایی ترک گفت و در صبح پنج شنبه ،( 21 ژوئیه ، 2011 )31 تیر 1390 ساعت 12:49 دقیقه به وقت محلی در پایگاه نیروی هوایی ادواردز در صحرای موهاوی در جنوب شرقی کالیفرنیا به زمین نشست، آتلانتیس در 307 روز فضاپیمایی خود نزدیک به 126 میلیون مایل در طی 33 پرواز طی کرده استت. آتلانتیس، مدارگرد چهارم ساخته شده است
ماموریت دو هفته ای شاتل به فضا در مجموع سفری پردردسر بود. آتلانتیس طی این ماموریت شش روز را در کنار ایستگاه بین المللی گذراند.
بخش اعظم این شش روز از سوی فضانوردان صرف تلاش برای راه اندازی مجدد کامپیوترهای از کار افتاده ایستگاه که سیستم های زیستی آن را کنترل می کنند شد.
فضانوردان همچنین مجبور شدند یک پیاده روی فضایی برای تعمیر بخشی از پوشش ضدحرارتی شاتل انجام دهند. در این ماموریت در مجموع سه پیاده روی فضایی به خارج از ایستگاه انجام شد.
مأموريت اصلی آتلانتيس نصب واحد جديدی از باتری های خورشيدی در ايستگاه بين المللی فضايی و جايگزينی یک فضانورد، سونيتا ويليامز، با فضانوردی دیگر، کلی آندرسن، که هر دو آمریکایی هستند بود.
خانم ويليامز با بيش از شش ماه حضور در ايستگاه بين المللی فضايی رکوردار طولانی ترين حضور فضانوردان زن در فضا شده است.
هفت خدمه آتلانتيس همچنين در دوره حضور خود در ايستگاه بين المللی فضايی عمليات مقدماتی نصب واحد جديدی از تاسيسات اين ايستگاه به نام واحد کلمبوس را به اتمام رساندند.
واحد کلمبوس ايستگاه بين المللی فضايی بخش اصلی تعهد يک صد ميليون دلاری سازمان فضايی اروپا به آی اس اس است و قرار است تا پايان سال ۲۰۰۷ به اين ايستگاه ملحق شود. ،.[۲] این پرواز مداری در واقع آخرین سفر شاتلهای فضایی می باشد و بدین ترتیب پرونده شاتلهای فضایی ایالات متحده آمریکا برای همیشه بسته خواهد شد. کد آخرین مأموریت فضایی شاتل آتلانتیس استیاس-۱۳۵ است. کریستوفر فرگوسن به عنوان فرمانده ناو فضایی، داگلاس هارلی به عنوان خلبان و ساندرا مگنوس و رکس والهیم دو فضانورد دیگر این مأموریت خواهند بود و بدینسان آخرین پرواز فضایی آتلانتیس از نظر تعداد فضانورد نیز به یک استثناء تبدیل خواهد شد. شاتلهای فضایی معمولاً به همراه ۷ فضانورد راهی مدار زمین میشوند. [۳]
[ویرایش] فهرست پروازها
| # | تاریخ پرتاب | تعیین | سکوی پرتاب | محل پرتاب | مدت | فاصله[۴] | یادداشت |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ۱ | ۳ اکتبر ۱۹۸۵ | استیاس-۵۱-جی | ۳۹ای | ادوارد ایافبی | ۴ روز، ۱ ساعت, ۴۴ دقیقه، ۳۸ ثانیه | ۱٬۶۸۲٬۶۴۱ مایل (۲٬۷۰۷٬۹۴۸ km) | اولین ماموریت آتلانتیس |
| ۲ | ۲۶ نوامبر ۱۹۸۵ | STS-۶۱-B | ۳۹ای | ادوارد ایافبی | ۶ روز، ۲۱ ساعت، ۴ دقیقه، ۴۹ ثانیه | ۲٬۴۶۶٬۹۵۶ مایل (۳٬۹۷۰٬۱۸۱ km) | |
| ۳ | ۲ دسامبر ۱۹۸۸ | استیاس-۲۷ | ۳۹بی | ادوارد ایافبی | ۴ روز، ۹ ساعت، ۵ دقیقه، ۳۷ ثانیه | ۱٬۸۱۲٬۰۷۵ مایل (۲٬۹۱۶٬۲۵۲ km) | یک ماهواره را فرستاد. در این ماموریت کمی آسیب دید.[۵] |
| ۴ | ۴ مه ۱۹۸۹ | استیاس-۳۰ | ۳۹بی | ادوارد ایافبی | ۴ روز، ۰ ساعت، ۵۶ دقیقه، ۲۸ ثانیه | ۱٬۴۷۷٬۵۰۰ مایل (۲٬۳۷۷٬۸۰۰ km) | فضاپیمای ماگلان را برای کاوش زهره فرستاد |
| ۵ | ۱۸ اکتبر ۱۹۸۹ | استیاس-۳۴ | ۳۹بی | ادوارد ایافبی | ۴ روز، ۲۳ ساعت، ۳۹ دقیقه، ۲۰ ثانیه | ۱٬۸۰۰٬۰۰۰ مایل (۲٬۹۰۰٬۰۰۰ km) | فضاپیمای گالیله را برای کاوش مشتری فرستاد |
| ۶ | ۲۸ فوریه ۱۹۸۹ | استیاس-۳۶ | ۳۹ای | ادوارد ایافبی | ۴ روز، ۱۰ ساعت، ۱۸ دقیقه، ۲۲ ثانیه | ۱٬۸۳۷٬۹۶۲ مایل (۲٬۹۵۷٬۹۱۳ km) | این ماموریت به وزارت دفاع اختصاص داشت و یک ماهواره جاسوسی پرتاب کرد. |
| ۷ | ۱۵ نوامبر ۱۹۹۰ | استیاس-۳۸ | ۳۹ای | کااسسی | ۴ روز، ۲۱ ساعت، ۵۴ دقیقه، ۳۱ ثانیه | ۲٬۰۴۵٬۰۵۶ مایل (۳٬۲۹۱٬۱۹۹ km) | ماموریت به وزارت دفاع اختصاص داشت و یک ماهواره جاسوسی پرتاب کرد. |
| ۸ | ۵ آوریل ۱۹۹۱ | استیاس-۳۷ | ۳۹ بی | ادوارد ایافبی | ۵ روز، ۲۳ ساعت، ۳۲ دقیقه، ۴۴ ثانیه | ۲٬۴۸۷٬۰۷۵ مایل (۴٬۰۰۲٬۵۵۹ km) | رصدخانه پرتوی گامای کامپتون را به مدار برد. |
| ۹ | ۲ اوت ۱۹۹۱ | استیاس-۴۳ | ۳۹ای | کااسسی | ۸ روز، ۲۱ ساعت، ۲۱ دقیقه، ۲۵ ثانیه | ۳٬۷۰۰٬۴۰۰ مایل (۵٬۹۵۵٬۲۰۰ km) | یک ماهواره را به مدار برد |
| ۱۰ | ۲۴ نوامبر ۱۹۹۱ | استیاس-۴۴ | ۳۹ای | ادوارد ایافبی | ۶ روز، ۲۲ ساعت، ۵۰ دقیقه، ۴۴ ثانیه | ۲٬۸۹۰٬۰۶۷ مایل (۴٬۶۵۱٬۱۱۲ km) | ماموریت به وزارت دفاع اختصاص داشت. یک ماهواره را به مدار برد |
| ۱۱ | ۲۴ مارس ۱۹۹۲ | استیاس-۴۵ | ۳۹ای | کااسسی | ۸ روز، ۲۲ ساعت، ۹ دقیقه ۲۸ ثانیه | ۳٬۲۷۴٬۹۴۶ مایل (۵٬۲۷۰٬۵۱۵ km) | اطلس-۱ را به مدار برد |
| ۱۲ | ۳۱ ژوئیه ۱۹۹۲ | استیاس-۴۶ | ۳۹ای | کااسسی | ۷ روز، ۲۳ ساعت، ۱۵ دقیقه، ۳ ثانیه | ۳٬۳۲۱٬۰۰۷ مایل (۵٬۳۴۴٬۶۴۳ km) | دو ماهواره برده شد اولی متعلق به همکاری ناسا و آژانس فضایی ایتالیا بود که ناموفق ماند و دومی متعلق به آژانس فضایی اروپا بود |
| ۱۳ | ۳ نوامبر ۱۹۹۴ | استیاس-۶۶ | ۳۹بی | ادوارد ایافبی | ۱۰ روز، ۲۲ ساعت، ۳۴ دقیقه، ۲ ثانیه | ۴٬۵۵۴٬۷۹۱ مایل (۷٬۳۳۰٬۲۲۶ km) | اطلس-۳ را به فضا برد. |
| ۱۴ | ۲۹ ژوئن ۱۹۹۵ | استیاس-۷۱ | ۳۹ای | کااسسی | ۹ روز، ۱۹ ساعت، ۲۲ دقیقه، ۱۷ ثانیه | ۴٬۱۰۰٬۰۰۰ مایل (۶٬۶۰۰٬۰۰۰ km) | اولین اتصال شاتل و ایستگاه فضایی میر که در آن دو فضانورد را برد و سه فضانورد را برگرداند . |
| ۱۵ | ۱۲ نوامبر ۱۹۹۵ | استیاس-۷۴ | ۳۹ای | کااسسی | ۸ روز، ۴ ساعت، ۳۱ دقیقه، ۴۲ ثانیه | ۳٬۴۰۰٬۰۰۰ مایل (۵٬۵۰۰٬۰۰۰ km) | آب، تجهیزات و لوازم را برای آپگرید ایستگاه فضایی میر به فضا برد. |
| ۱۶ | ۲۲ مارس ۱۹۹۶ | استیاس-۷۶ | ۳۹بی | ادوارد ایافبی | ۹ روز، ۵ ساعت، ۱۶ دقیقه، ۴۸ ثانیه | ۳٬۸۰۰٬۰۰۰ مایل (۶٬۱۰۰٬۰۰۰ km) | |
| ۱۷ | ۱۶ سپتامبر ۱۹۹۶ | استیاس-۷۹ | ۳۹ای | کااسسی | ۱۰ روز، ۳ ساعت، ۱۹ دقیقه، ۲۸ ثانیه | ۳٬۹۰۰٬۰۰۰ مایل (۶٬۳۰۰٬۰۰۰ km) | |
| ۱۸ | ۱۲ ژانویه ۱۹۹۷ | استیاس-۸۱ | ۳۹بی | کااسسی | ۱۰ روز، ۴ ساعت، ۵۶ دقیقه، ۳۰ ثانیه | ۳٬۹۰۰٬۰۰۰ مایل (۶٬۳۰۰٬۰۰۰ km) | |
| ۱۹ | ۱۵ مه ۱۹۹۷ | استیاس-۸۴ | ۳۹ای | کااسسی | ۹ روز، ۵ ساعت، ۲۰ دقیقه، ۴۷ ثانیه | ۳٬۶۰۰٬۰۰۰ مایل (۵٬۸۰۰٬۰۰۰ km) | |
| ۲۰ | ۲۵ سپتامبر ۱۹۹۷ | استیاس-۸۶ | ۳۹ای | کااسسی | ۱۰ روز، ۱۹ ساعت، ۲۲ دقیقه، ۱۲ ثانیه | ۴٬۲۲۵٬۰۰۰ مایل (۶٬۷۹۹٬۰۰۰ km) | |
| ۲۱ | ۱۹ مه ۲۰۰۰ | استیاس-۱۰۱ | ۳۹ای | کااسسی | ۹ روز، ۲۱ ساعت، ۱۰ دقیقه، ۱۰ ثانیه | ۵٬۰۷۶٬۲۸۱ مایل (۸٬۱۶۹٬۴۸۲ km) | |
| ۲۲ | ۸ سپتامبر ۲۰۰۰ | استیاس-۱۰۶ | ۳۹بی | کااسسی | ۱۱ روز، ۱۹ ساعت، ۱۲ دقیقه، ۱۵ ثانیه | ۴٬۹۱۹٬۲۴۳ مایل (۷٬۹۱۶٬۷۵۴ km) | |
| ۲۳ | ۷ فوریه ۲۰۰۱ | استیاس-۹۸ | ۳۹ای | ادوارد ایافبی | ۱۲ روز، ۲۱ ساعت، ۲۱ دقیقه | ۵٬۳۶۹٬۵۷۶ مایل (۸٬۶۴۱٬۴۹۵ km) | |
| ۲۴ | ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۱ | استیاس-۱۰۴ | ۳۹بی | کااسسی | ۱۲ روز، ۱۸ ساعت، ۳۶ دقیقه، ۳۹ ثانیه | ۵٬۳۰۹٬۴۲۹ مایل (۸٬۵۴۴٬۶۹۸ km) | |
| ۲۵ | ۸ آوریل ۲۰۰۲ | استیاس-۱۱۰ | ۳۹بی | کااسسی | ۱۰ روز، ۱۹ ساعت، ۴۳ دقیقه، ۴۸ ثانیه | ۴٬۵۲۵٬۲۹۹ مایل (۷٬۲۸۲٬۷۶۳ km) | |
| ۲۶ | ۷ اکتبر ۲۰۰۲ | استیاس-۱۱۲ | ۳۹بی | کااسسی | ۱۰ روز، ۱۹ ساعت، ۵۸ دقیقه، ۴۴ ثانیه | ۴٬۵۱۳٬۰۱۵ مایل (۷٬۲۶۲٬۹۹۴ km) | |
| ۲۷ | ۹ سپتامبر ۲۰۰۶ | استیاس-۱۱۵ | ۳۹بی | کااسسی | ۱۱ روز، ۱۹ ساعت، ۶ دقیقه، ۳۵ ثانیه | ۴٬۹۱۰٬۲۸۸ مایل (۷٬۹۰۲٬۳۴۳ km) | |
| ۲۸ | ۸ ژوئن ۲۰۰۷ | استیاس-۱۱۷ | ۳۹ای | ادوارد ایافبی | ۱۳ روز، ۲۰ ساعت، ۱۲ دقیقه، ۴۴ ثانیه | ۵٬۸۰۹٬۳۶۳ مایل (۹٬۳۴۹٬۲۶۳ km) | |
| ۲۹ | ۷ فوریه ۲۰۰۸ | استیاس-۱۲۲ | ۳۹ای | کااسسی | ۱۲ روز، ۱۸ ساعت، ۲۱ دقیقه، ۵۰ ثانیه | ۵٬۲۹۶٬۸۴۲ مایل (۸٬۵۲۴٬۴۴۱ km) | |
| ۳۰ | ۱۱ مه ۲۰۰۹ | استیاس-۱۲۵ | ۳۹ای | ادوارد ایافبی | ۱۲ روز، ۲۱ ساعت، ۳۷ دقیقه، ۹ ثانیه | ۵٬۲۷۶٬۰۰۰ مایل (۸٬۴۹۱٬۰۰۰ km) | |
| ۳۱ | ۱۶ نوامبر ۲۰۰۹ | استیاس-۱۲۹ | ۳۹ای | کااسسی | ۱۰ روز، ۱۹ ساعت، ۱۶ دقیقه، ۱۳ ثانیه | ۴٬۴۹۰٬۱۳۸ مایل (۷٬۲۲۶٬۱۷۷ km) | |
| ۳۲ | ۱۴ مه ۲۰۱۰ | استیاس-۱۳۲ | ۳۹ای | کااسسی | ۱۱ روز، ۱۸ ساعت، ۲۹ دقیقه، ۰۹ ثانیه | ۴٬۸۷۹٬۹۷۸ مایل (۷٬۸۵۳٬۵۶۳ km) | |
| ۳۳ | ۸ ژوئیه ۲۰۱۱ | استیاس-۱۳۵ | ۳۹ای | کااسسی | ۱۳ روز | آخرین ماموریت |
[ویرایش] جُستارهای وابسته
- ایستگاه بینالمللی فضایی
- ایستگاه فضایی میر
- فضاپیمای کلمبیا (آمریکا)
- فضاپیمای چلنجر (آمریکا)
- فضاپیمای اندور (آمریکا)
- فضاپیمای دیسکاوری (آمریکا)
- فضاپیمای سایوز (روسیه)
[ویرایش] منابع
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ فضاپیمای آتلانتیس موجود است. |
- ↑ Shuttle Orbiter Atlantis (OV-104)
- ↑ رادیو دانش فضایی: پرواز آتلانتیس به پایان شاتلهای فضایی، از وبگاه دانش فضایی، بازدید: ۱۸ تیر ۱۳۹۰
- ↑ آخرین فضانوردان شاتل فضایی، از وبگاه دانش فضایی، بازدید: ۸ تیر ۱۳۹۰
- ↑ NASA (May ۲۰۱۰). "Space Shuttle Mission STS-۱۳۲ Press Kit". http://www.nasa.gov/pdf/451029main_sts132_press_kit.pdf.
- ↑ William Harwood (27 March ۲۰۰۹). "Legendary commander tells story of shuttle's close call". Spaceflight Now. http://www.spaceflightnow.com/shuttle/sts119/090327sts27/. Retrieved 25 July ۲۰۱۰..
|
|||||||||
