فضاپیمای آتلانتیس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
برای دیگر کاربردهای آتلانتیس به آتلانتیس (ابهام‌زدایی) مراجعه شود.
فضاپیمای آتلانتیس
Space Shuttle Atlantis
Atlantis.jpg
فضاپیمای آتلانتیس پس از فرود
ویژگی‌های فضاپیمای آتلانتیس
کد مدارگرد: او وی ۱۰۳
کشور سازنده : آمریکا
تاریخ اولین پرتاب: ۳ اکتبر ۱۹۸۵
تعداد سرنشین: ۷-۹ نفر
تاریخ بازنشستگی: ۲۰۱۰
وضعیت عملیاتی: غیرفعال
جرم: ۷۷ تن
ارتفاع عمومی مدار: متغیر
تعداد روز در مدار: ۲۸۲ (درمجموع)
مسافت پیموده شده: ۱۷۶۷۱۷۰۰۶ کیلو متر

فضاپیمای آتلانتیس (به انگلیسی: Space Shuttle Atlantis) نام یکی از فضاپیماهای سازمان هوانوردی و فضایی ملی آمریکا (ناسا) بود که ماموریت ارسال فضانوردان و قطعات فنی ایستگاه بین‌المللی فضایی را به عهده داشت.[۱] این فضاپیما در یکی از ماموریتهایش برای تعمیر تلسکوپ فضایی هابل به فضا رفت.

آخرین مأموریت و بازنشستگی[ویرایش]

آخرین مأموریت شاتل فضایی آتلانتیس روز جمعه،(۸ ژوئن ۲۰۱۱) ۱۷ تیر ۱۳۹۰ مرکز فضایی کندی را به قصد ایستگاه بین المللی فضایی ترک گفت و در صبح پنج شنبه،(۲۱ ژوئیه، ۲۰۱۱)۳۱ تیر ۱۳۹۰ ساعت ۱۲:۴۹ دقیقه به وقت محلی در پایگاه نیروی هوایی ادواردز در صحرای موهاوی در جنوب شرقی کالیفرنیا به زمین نشست، آتلانتیس در ۳۰۷ روز فضاپیمایی خود نزدیک به ۱۲۶ میلیون مایل در طی ۳۳ پرواز طی کرده استت. آتلانتیس، مدارگرد چهارم ساخته شده‌است

ماموریت دو هفته‌ای شاتل به فضا در مجموع سفری پردردسر بود. آتلانتیس طی این ماموریت شش روز را در کنار ایستگاه بین المللی گذراند.

بخش اعظم این شش روز از سوی فضانوردان صرف تلاش برای راه اندازی مجدد کامپیوترهای از کار افتاده ایستگاه که سیستم‌های زیستی آن را کنترل می‌کنند شد.

فضانوردان همچنین مجبور شدند یک پیاده روی فضایی برای تعمیر بخشی از پوشش ضدحرارتی شاتل انجام دهند. در این ماموریت در مجموع سه پیاده روی فضایی به خارج از ایستگاه انجام شد.

مأموریت اصلی آتلانتیس نصب واحد جدیدی از باتری‌های خورشیدی در ایستگاه بین المللی فضایی و جایگزینی یک فضانورد، سونیتا ویلیامز، با فضانوردی دیگر، کلی آندرسن، که هر دو آمریکایی هستند بود.

خانم ویلیامز با بیش از شش ماه حضور در ایستگاه بین المللی فضایی رکوردار طولانی ترین حضور فضانوردان زن در فضا شده‌است.

هفت خدمه آتلانتیس همچنین در دوره حضور خود در ایستگاه بین المللی فضایی عملیات مقدماتی نصب واحد جدیدی از تاسیسات این ایستگاه به نام واحد کلمبوس را به اتمام رساندند.

واحد کلمبوس ایستگاه بین المللی فضایی بخش اصلی تعهد یک صد میلیون دلاری سازمان فضایی اروپا به آی اس اس است و قرار است تا پایان سال ۲۰۰۷ به این ایستگاه ملحق شود. ،.[۲] این پرواز مداری در واقع آخرین سفر شاتل‌های فضایی می‌باشد و بدین ترتیب پرونده شاتل‌های فضایی ایالات متحده آمریکا برای همیشه بسته خواهد شد. کد آخرین مأموریت فضایی شاتل آتلانتیس اس‌تی‌اس-۱۳۵ است. کریستوفر فرگوسن به عنوان فرمانده ناو فضایی، داگلاس هارلی به عنوان خلبان و ساندرا مگنوس و رکس والهیم دو فضانورد دیگر این مأموریت خواهند بود و بدینسان آخرین پرواز فضایی آتلانتیس از نظر تعداد فضانورد نیز به یک استثناء تبدیل خواهد شد. شاتل‌های فضایی معمولاً به همراه ۷ فضانورد راهی مدار زمین می‌شوند.[۳]

فهرست پروازها[ویرایش]

# تاریخ پرتاب تعیین سکوی پرتاب محل پرتاب مدت فاصله[۴] یادداشت
۱ ۳ اکتبر ۱۹۸۵ اس‌تی‌اس-۵۱-جی ۳۹ای ادوارد ای‌اف‌بی ۴ روز، ۱ ساعت, ۴۴ دقیقه، ۳۸ ثانیه ۱٬۶۸۲٬۶۴۱ مایل (۲٬۷۰۷٬۹۴۸ کیلومتر) اولین ماموریت آتلانتیس
۲ ۲۶ نوامبر ۱۹۸۵ STS-۶۱-B ۳۹ای ادوارد ای‌اف‌بی ۶ روز، ۲۱ ساعت، ۴ دقیقه، ۴۹ ثانیه ۲٬۴۶۶٬۹۵۶ مایل (۳٬۹۷۰٬۱۸۱ کیلومتر)
۳ ۲ دسامبر ۱۹۸۸ اس‌تی‌اس-۲۷ ۳۹بی ادوارد ای‌اف‌بی ۴ روز، ۹ ساعت، ۵ دقیقه، ۳۷ ثانیه ۱٬۸۱۲٬۰۷۵ مایل (۲٬۹۱۶٬۲۵۲ کیلومتر) یک ماهواره را فرستاد. در این ماموریت کمی آسیب دید.[۵]
۴ ۴ مه ۱۹۸۹ اس‌تی‌اس-۳۰ ۳۹بی ادوارد ای‌اف‌بی ۴ روز، ۰ ساعت، ۵۶ دقیقه، ۲۸ ثانیه ۱٬۴۷۷٬۵۰۰ مایل (۲٬۳۷۷٬۸۰۰ کیلومتر) فضاپیمای ماگلان را برای کاوش زهره فرستاد
۵ ۱۸ اکتبر ۱۹۸۹ اس‌تی‌اس-۳۴ ۳۹بی ادوارد ای‌اف‌بی ۴ روز، ۲۳ ساعت، ۳۹ دقیقه، ۲۰ ثانیه ۱٬۸۰۰٬۰۰۰ مایل (۲٬۹۰۰٬۰۰۰ کیلومتر) فضاپیمای گالیله را برای کاوش مشتری فرستاد
۶ ۲۸ فوریه ۱۹۸۹ اس‌تی‌اس-۳۶ ۳۹ای ادوارد ای‌اف‌بی ۴ روز، ۱۰ ساعت، ۱۸ دقیقه، ۲۲ ثانیه ۱٬۸۳۷٬۹۶۲ مایل (۲٬۹۵۷٬۹۱۳ کیلومتر) این ماموریت به وزارت دفاع اختصاص داشت و یک ماهواره جاسوسی پرتاب کرد.
۷ ۱۵ نوامبر ۱۹۹۰ اس‌تی‌اس-۳۸ ۳۹ای کااس‌سی ۴ روز، ۲۱ ساعت، ۵۴ دقیقه، ۳۱ ثانیه ۲٬۰۴۵٬۰۵۶ مایل (۳٬۲۹۱٬۱۹۹ کیلومتر) ماموریت به وزارت دفاع اختصاص داشت و یک ماهواره جاسوسی پرتاب کرد.
۸ ۵ آوریل ۱۹۹۱ اس‌تی‌اس-۳۷ ۳۹ بی ادوارد ای‌اف‌بی ۵ روز، ۲۳ ساعت، ۳۲ دقیقه، ۴۴ ثانیه ۲٬۴۸۷٬۰۷۵ مایل (۴٬۰۰۲٬۵۵۹ کیلومتر) رصدخانه پرتوی گامای کامپتون را به مدار برد.
۹ ۲ اوت ۱۹۹۱ اس‌تی‌اس-۴۳ ۳۹ای کااس‌سی ۸ روز، ۲۱ ساعت، ۲۱ دقیقه، ۲۵ ثانیه ۳٬۷۰۰٬۴۰۰ مایل (۵٬۹۵۵٬۲۰۰ کیلومتر) یک ماهواره را به مدار برد
۱۰ ۲۴ نوامبر ۱۹۹۱ اس‌تی‌اس-۴۴ ۳۹ای ادوارد ای‌اف‌بی ۶ روز، ۲۲ ساعت، ۵۰ دقیقه، ۴۴ ثانیه ۲٬۸۹۰٬۰۶۷ مایل (۴٬۶۵۱٬۱۱۲ کیلومتر) ماموریت به وزارت دفاع اختصاص داشت. یک ماهواره را به مدار برد
۱۱ ۲۴ مارس ۱۹۹۲ اس‌تی‌اس-۴۵ ۳۹ای کااس‌سی ۸ روز، ۲۲ ساعت، ۹ دقیقه ۲۸ ثانیه ۳٬۲۷۴٬۹۴۶ مایل (۵٬۲۷۰٬۵۱۵ کیلومتر) اطلس-۱ را به مدار برد
۱۲ ۳۱ ژوئیه ۱۹۹۲ اس‌تی‌اس-۴۶ ۳۹ای کااس‌سی ۷ روز، ۲۳ ساعت، ۱۵ دقیقه، ۳ ثانیه ۳٬۳۲۱٬۰۰۷ مایل (۵٬۳۴۴٬۶۴۳ کیلومتر) دو ماهواره برده شد اولی متعلق به همکاری ناسا و آژانس فضایی ایتالیا بود که ناموفق ماند و دومی متعلق به آژانس فضایی اروپا بود
۱۳ ۳ نوامبر ۱۹۹۴ اس‌تی‌اس-۶۶ ۳۹بی ادوارد ای‌اف‌بی ۱۰ روز، ۲۲ ساعت، ۳۴ دقیقه، ۲ ثانیه ۴٬۵۵۴٬۷۹۱ مایل (۷٬۳۳۰٬۲۲۶ کیلومتر) اطلس-۳ را به فضا برد.
۱۴ ۲۹ ژوئن ۱۹۹۵ اس‌تی‌اس-۷۱ ۳۹ای کااس‌سی ۹ روز، ۱۹ ساعت، ۲۲ دقیقه، ۱۷ ثانیه ۴٬۱۰۰٬۰۰۰ مایل (۶٬۶۰۰٬۰۰۰ کیلومتر) اولین اتصال شاتل و ایستگاه فضایی میر که در آن دو فضانورد را برد و سه فضانورد را برگرداند.
۱۵ ۱۲ نوامبر ۱۹۹۵ اس‌تی‌اس-۷۴ ۳۹ای کااس‌سی ۸ روز، ۴ ساعت، ۳۱ دقیقه، ۴۲ ثانیه ۳٬۴۰۰٬۰۰۰ مایل (۵٬۵۰۰٬۰۰۰ کیلومتر) آب، تجهیزات و لوازم را برای آپگرید ایستگاه فضایی میر به فضا برد.
۱۶ ۲۲ مارس ۱۹۹۶ اس‌تی‌اس-۷۶ ۳۹بی ادوارد ای‌اف‌بی ۹ روز، ۵ ساعت، ۱۶ دقیقه، ۴۸ ثانیه ۳٬۸۰۰٬۰۰۰ مایل (۶٬۱۰۰٬۰۰۰ کیلومتر)
۱۷ ۱۶ سپتامبر ۱۹۹۶ اس‌تی‌اس-۷۹ ۳۹ای کااس‌سی ۱۰ روز، ۳ ساعت، ۱۹ دقیقه، ۲۸ ثانیه ۳٬۹۰۰٬۰۰۰ مایل (۶٬۳۰۰٬۰۰۰ کیلومتر)
۱۸ ۱۲ ژانویه ۱۹۹۷ اس‌تی‌اس-۸۱ ۳۹بی کااس‌سی ۱۰ روز، ۴ ساعت، ۵۶ دقیقه، ۳۰ ثانیه ۳٬۹۰۰٬۰۰۰ مایل (۶٬۳۰۰٬۰۰۰ کیلومتر)
۱۹ ۱۵ مه ۱۹۹۷ اس‌تی‌اس-۸۴ ۳۹ای کااس‌سی ۹ روز، ۵ ساعت، ۲۰ دقیقه، ۴۷ ثانیه ۳٬۶۰۰٬۰۰۰ مایل (۵٬۸۰۰٬۰۰۰ کیلومتر)
۲۰ ۲۵ سپتامبر ۱۹۹۷ اس‌تی‌اس-۸۶ ۳۹ای کااس‌سی ۱۰ روز، ۱۹ ساعت، ۲۲ دقیقه، ۱۲ ثانیه ۴٬۲۲۵٬۰۰۰ مایل (۶٬۷۹۹٬۰۰۰ کیلومتر)
۲۱ ۱۹ مه ۲۰۰۰ اس‌تی‌اس-۱۰۱ ۳۹ای کااس‌سی ۹ روز، ۲۱ ساعت، ۱۰ دقیقه، ۱۰ ثانیه ۵٬۰۷۶٬۲۸۱ مایل (۸٬۱۶۹٬۴۸۲ کیلومتر)
۲۲ ۸ سپتامبر ۲۰۰۰ اس‌تی‌اس-۱۰۶ ۳۹بی کااس‌سی ۱۱ روز، ۱۹ ساعت، ۱۲ دقیقه، ۱۵ ثانیه ۴٬۹۱۹٬۲۴۳ مایل (۷٬۹۱۶٬۷۵۴ کیلومتر)
۲۳ ۷ فوریه ۲۰۰۱ اس‌تی‌اس-۹۸ ۳۹ای ادوارد ای‌اف‌بی ۱۲ روز، ۲۱ ساعت، ۲۱ دقیقه ۵٬۳۶۹٬۵۷۶ مایل (۸٬۶۴۱٬۴۹۵ کیلومتر)
۲۴ ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۱ اس‌تی‌اس-۱۰۴ ۳۹بی کااس‌سی ۱۲ روز، ۱۸ ساعت، ۳۶ دقیقه، ۳۹ ثانیه ۵٬۳۰۹٬۴۲۹ مایل (۸٬۵۴۴٬۶۹۸ کیلومتر)
۲۵ ۸ آوریل ۲۰۰۲ اس‌تی‌اس-۱۱۰ ۳۹بی کااس‌سی ۱۰ روز، ۱۹ ساعت، ۴۳ دقیقه، ۴۸ ثانیه ۴٬۵۲۵٬۲۹۹ مایل (۷٬۲۸۲٬۷۶۳ کیلومتر)
۲۶ ۷ اکتبر ۲۰۰۲ اس‌تی‌اس-۱۱۲ ۳۹بی کااس‌سی ۱۰ روز، ۱۹ ساعت، ۵۸ دقیقه، ۴۴ ثانیه ۴٬۵۱۳٬۰۱۵ مایل (۷٬۲۶۲٬۹۹۴ کیلومتر)
۲۷ ۹ سپتامبر ۲۰۰۶ اس‌تی‌اس-۱۱۵ ۳۹بی کااس‌سی ۱۱ روز، ۱۹ ساعت، ۶ دقیقه، ۳۵ ثانیه ۴٬۹۱۰٬۲۸۸ مایل (۷٬۹۰۲٬۳۴۳ کیلومتر)
۲۸ ۸ ژوئن ۲۰۰۷ اس‌تی‌اس-۱۱۷ ۳۹ای ادوارد ای‌اف‌بی ۱۳ روز، ۲۰ ساعت، ۱۲ دقیقه، ۴۴ ثانیه ۵٬۸۰۹٬۳۶۳ مایل (۹٬۳۴۹٬۲۶۳ کیلومتر)
۲۹ ۷ فوریه ۲۰۰۸ اس‌تی‌اس-۱۲۲ ۳۹ای کااس‌سی ۱۲ روز، ۱۸ ساعت، ۲۱ دقیقه، ۵۰ ثانیه ۵٬۲۹۶٬۸۴۲ مایل (۸٬۵۲۴٬۴۴۱ کیلومتر)
۳۰ ۱۱ مه ۲۰۰۹ اس‌تی‌اس-۱۲۵ ۳۹ای ادوارد ای‌اف‌بی ۱۲ روز، ۲۱ ساعت، ۳۷ دقیقه، ۹ ثانیه ۵٬۲۷۶٬۰۰۰ مایل (۸٬۴۹۱٬۰۰۰ کیلومتر)
۳۱ ۱۶ نوامبر ۲۰۰۹ اس‌تی‌اس-۱۲۹ ۳۹ای کااس‌سی ۱۰ روز، ۱۹ ساعت، ۱۶ دقیقه، ۱۳ ثانیه ۴٬۴۹۰٬۱۳۸ مایل (۷٬۲۲۶٬۱۷۷ کیلومتر)
۳۲ ۱۴ مه ۲۰۱۰ اس‌تی‌اس-۱۳۲ ۳۹ای کااس‌سی ۱۱ روز، ۱۸ ساعت، ۲۹ دقیقه، ۰۹ ثانیه ۴٬۸۷۹٬۹۷۸ مایل (۷٬۸۵۳٬۵۶۳ کیلومتر)
۳۳ ۸ ژوئیه ۲۰۱۱ اس‌تی‌اس-۱۳۵ ۳۹ای کااس‌سی ۱۳ روز آخرین ماموریت

جستارهای وابسته[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

سرنشینان آتلانتیس در ماموریت STS-112
لحظه پرتاب شاتل آتلانتیس در ماموریت STS-132

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ فضاپیمای آتلانتیس موجود است.