شارلاتان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شارلاتان(به فرانسوی:charlatan) به کسی که با زبان خوش، مردم را فریب دهد می‌گویند. کلمه‌ای است که ریشه در زبان ایتالیایی دارد (= Ciarlatano). در معنای شارلاتان صفات حقه بازی، شیادی، شید، چرب‌زبانی و دروغگویی نهفته.

ریشه لغت[ویرایش]

شارلاتان ترکیب یا مخلوطی است از دو کلمه ایتالیایی.
۱) در قرون وسطی «Cerretani»ها (مردم شهرک «Cerreto di Spoleto») بسیار بدنام بودند. معروف بود این مردم دوره گردی کرده و با تردستی و شیرین‌کاری سر مردم شهرهای دیگر کلاه می‌گذارند.
۲) «ciarlare» واژه ایتالیایی معادل "خوش زبانی" با بار منفی یا "چرب‌زبانی" و "زر زنی" است.
نتیجه ذوب این دو کلمه در زبان ایتالیایی کلمه «ciarlatano» را پدید آورده.

در دهه ۱۶۱۰ میلادی فرانسوی‌ها کلمه ایتالیایی «ciarlatano» را با املاء فرانسوی «Charlatan» در اروپای مرکزی رایج کردند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]