برنامه تلویزیونی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

برنامه تلویزیونی به محتوای پخش شده از طریق تلویزیون گفته می‌شود. این محتوای کلی می‌تواند تنها در یک برنامه ارایه شود و پایان یابد و یا به صورت مجموعه‌ای از برنامه‌ها از تلویزیون پخش گردد.

میزگرد تلویزیونی گفت و گو، سیمای خراسان رضوی

مراحل تولید[ویرایش]

  1. ایده ی اولیه: بررسی این که چگونه می‌توان موضوعی را به صورت دلخواه گسترش و نشان داد و مواد و مطالب برنامه را در کجا می‌توان یافت. در این مرحله هم‌چنین اطلاعاتی درمورد شیوهٔ استفاده از مطالب (از نگاه حقوق اجرایی، تالیف و ...) جمع‌آوری می‌شود و هزینه‌های برنامه ارزیابی می‌گردد. علاوه بر این عوامل مورد نیاز هم درنظر گرفته می‌شوند.
  2. پژوهش: در این مرحله اطلاعات لازم جمع‌آوری می‌گردد.
  3. تهیهٔ متن: این متن اولیه، عناوین فرعی برنامه، شیوهٔ کلی اجرای برنامه و گفت‌وگوها، گزارشها و تفسیرها را مشخص می‌کند.
  4. بررسی و ارزیابی: متن اولیه جهت تنظیم ارتباطات و مرتب کردن موضوع‌ها، صحنهها و ردیف اجرای برنامه مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. هم‌چنین مدت زمان احتمالی برنامه، دکور یا محل تصویربرداری لازم، مواد و مطالب کمکی لازم که از منابع تصویری دیگر باید تامین شود در این مرحله بررسی می شود.
  5. طراحی و برنامه‌ریزی اولیه: کارگردان در دیدار و تبادل نظر با عوامل اصلی تیم تولید قالب پیشنهادی برنامه را ارزیابی می‌کند.
  6. متن نهایی: احتمالا متن بازنگری شده تهیه می‌گردد و در مورد روش و نحوه تولید، اطلاعات نهایی در متن گنجانده می‌گردد. فهرست کردن نام شرکت‌کنندگان و برای برنامه‌های داستانی که نیاز به بازیگر دارد، انتخاب بازیگران؛ در این مرحله صورت می‌گیرد.
  7. جلسات هماهنگی/برنامه‌ریزی‌های فنی تولید: در این مرحله پس از ادای توضیحات کارگردان پیرامون تمام برنامه، کارشناسان نظرات خود را بیان می‌کنند. تیم تولید، طراحی و ارزیابی عملیات فنی را آغاز می‌کند.
  8. اقدام برای عقد قراردادها و آغاز رسمی کار: به دنبال این هماهنگی‌ها و پس از تایید مسئولان، کارشناسان آغاز به استخدام با افراد لازم می‌کنند.
  9. آماده‌سازی متن برای تمرین: تصویرنامه با تمام جزئیات اجرای برنامه و حرکات دوربین‌ها آماده می‌شود، ترفندها و جلوه‌های مخصوص تصویری لازم تعیین می‌گردد. در برنامه‌های نمایشی، راهنمایی‌های بیش‌تری در مورد زمان و مکان اجرای صحنه داده می‌شود ( ازجمله نور روز، عصر، اتاق نشیمن و ...)برای سامان دادن به روال عمومی تولید، تمرینات اولیه برای آشنایی گروه با برنامه انجام می‌گردد.
اتاق فرمان در یک برنامۀ تلویزیونی
  1. تمرینات ابتدایی در سالن تمرین: در این مرحله، به طور معمول تمرین بازیگران، شرکت کنندگان در برنامه، خط گفتار، حرکات صحنه و توافق‌های اساسی برای برابری حرکات بازیگران با وسایل فنی، در سالن تمرین و قبل از رفتن به استودیو انجام می‌گیرد.
  2. تهیهٔ تصویرنامه برای تمرین: این نوشته متنی است که به طور کامل آماده شده و با افزودن جزئیات اضافی به متن تمرینی به دست می‌آید. همچنین تمام جزئیات فنی لازم را دربرمی‌گیرد.
  3. بررسی‌ها و ملاحظات فنی: در جلسهٔ تمرین نهایی و پیش از ورود به استودیو، کارشناسان و متخصصان فنی (ازجمله تصویربرداران و عوامل نور و صدا و ...) برای آشنا شدن با حرکات مجریان و بازیگران و نحوهٔ اجرای حرکات، کنترل و رفع مشکلات احتمالی، در محل تمرین حاضر می‌شوند.
  4. آماده سازی استودیو: صحنه‌پردازی و صحنه‌آرایی، نورپردازی، چیدن وسایل و آماده سازی دوربین‌ها و لوازم صدابرداری و کنترل دستگاه‌های ضبط و پخش در این مرحله انجام می‌شود.
  5. تمرین با دوربین: در این مرحله تمرین عوامل برنامه درحضور دوربین فیلم‌برداری انجام می‌گیرد و کارگردان راهنمایی‌های لازم را انجام می‌دهد.
  6. ضبط: برنامه ضبط می‌گردد که این کار ممکن است در بخش‌های کوتاه یا به طور کامل در یک برداشت انجام شود. در برنامه‌های زندهٔ تلویزیونی، علاوه بر ضبط برنامه، پخش هم‌زمان آن نیز صورت می‌گیرد.
  7. تدوین تصاویر کپی شده: کارگردان و تدوین‌گر، تمام نسخه‌های برنامهٔ ضبط شده را برای شناسایی نماهای مختلف مورد نیاز آن نگاه می‌کنند. سپس با گزارش‌های منشی صحنه، کارگردان درمورد انتخاب نماهای مناسب، ردیف کردن نماها و آماده‌سازی انواع جلوه‌های لازم، تصمیم می‌گیرد.
  8. تدوین تصاویر اصلی: بر اساس رمزهای تعیین شده و نسخهٔ تدوین شدهٔ اولیه، نماهای مختلف از یک یا چند نوار، به طور مرتب و پشت‌سرهم، با کیفیت بالا روی نوار اصلی برای فرستادن به واحد پخش، ضبط می‌گردد. هنگام تهیهٔ این نسخه، هر نوع اصلاح در تصویر (از نظر رنگ) و صدا (از نظر ایجاد طنین لازم و ضروری) صورت می‌گیرد. هم‌چنین دراین مرحله است که عناوین، آثار صوتی ویژه، موسیقی زمینه، تمهیدات و جلوه‌های تصویری و غیره به نوار افزوده می‌شود.
  9. بازبینی پایانی: نوار کامل‌شدهٔ برنامه بازبینی و کنترل می‌شود و اگر بدون اشکال بود، تایید می‌گردد. در این مرحله زمان پخش برنامه به توافق و تصویب می‌سد و نوار روند مراحل پخش را آغاز می‌کند.
  10. انتقال: از نوار تولید شده، یک یا دو نسخهٔ کامل برای بایگانی و پخش تهیه می‌گردد.
  • در برنامه‌های ساده تر، این مراحل گوناگون تولید، خلاصه یا حذف می‌گردد. برای مثال در یک مصاحبهٔ سادهٔ تلویزیونی مراحل ۲ و ۶ و ۹ و ۱۰ و ۱۲ و ۱۶ ضروری نیست.[۱]

عوامل[ویرایش]

برای ساخت یک برنامهٔ تلویزیونی افراد مختلفی مشارکت دارند که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:

  • کارگردان
  • تهیه کننده: سازمان دهنده، تامین‌کنندهٔ مالی و سرپرست برنامه از ابتدا تا انتها
  • پژوهشگر: تحقیقات مربوط به موضوع را انجام می‌دهد
  • نویسنده: متن برنامه را تهیه می‌کند
  • مدیر فیلمبرداری: مسئولیت هماهنگی عوامل و گروه فیلمبرداری و نورپردازی را برعهده دارد
  • صدابردار: کیفیت صدا را کنترل می‌کند و به وسیله گروه صدا برداری همراهی می‌شود
  • طراح صحنه و لباس: طراح صحنه به طراحی دکور برنامه و یا طراحی صحنه‌ای که قرار است فیلمبرداری شود می‌پردازد. علاوه بر این، در تولید برنامه‌های بزرگ تلویزیونی، لباس‌های مورد نیاز مجریان، بازیگران یا... را یا از انبار اجاره می‌کنند و یا پس از طراحی توسط طراح لباس طبق نیازهای برنامه، آن را می‌دوزند.

نقش صدا[ویرایش]

در برنامهٔ تلویزیونی، صدا تنها همراهی کنندهٔ تصویر نیست، بلکه قدرت و توانمندی تاثیرگذاری را از طریق موسیقی یا جلوه‌های صوتی، به تصویر می‌بخشد.

  • توصیف تصویر
  • تفسیر و تشریح تصویر
  • بهبود معنای تصویر
  • قدرت بخشیدن به مفهوم تصویر
  • غنا بخشیدن به جذبهٔ تصویر

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]