آپولو ۱۱

آپولو ۱۱
نشان ماموریت
ویژگی‌های ماموریت
نام ماموریت:	آپولو ۱۱
دستاورد:	نخستین انسان‌ها روی ماه
نام فضاپیما:	فضاپیمای آپولو
گردونهٔ فرمان:	CM-107 (کلمبیا)
گردونهٔ سرویس:	SM-107
گردونهٔ ماه‌نشین	LM-5 (عقاب)
پرتابه:	ساترن ۵
تعداد سرنشین:	۳
پرتاب از:	پایگاه فضایی کندی، ایالت فلوریدا
تاریخ پرتاب:	۲۵ تیر ۱۳۴۸ (۱۶ ژوئیه ۱۹۶۹)
فرود بر ماه:	۲۹ تیر ۱۳۴۸ در دریای آسایش
مدت راهپیمایی بر ماه:	۲ ساعت و ۳۱ دقیقه و ۴۰ ثانیه
مدت توقف روی ماه:	۲۱ ساعت و ۳۶ دقیقه و ۲۰ ثانیه
حجم نمونه‌‌های جمع‌آوری شده از ماه:	۲۱٫۵۵ کیلوگرم
فرود:	۲ مرداد ۱۳۴۸
تاریخ فرود:	{{{تاریخ_فرود}}}
طول ماموریت:	۸ روز و ۳ ساعت و ۱۸ دقیقه و ۳۵ ثانیه
تعداد گردش در مدار ماه:	۳۰
طول پرواز در مدار ماه:	۵۹ ساعت و ۳۰ دقیقه و ۲۵٫۷۹ ثانیه
جِرم:	گردونه‌های فرمان و سرویس: ۳۰٬۳۲۰ کیلوگرم گردونه ماه‌نورد: ۱۶٬۴۴۸ کیلوگرم
عکس رسمی
از راست به چپ: ادوین آلدرین، مایکل کالینز و نیل آرمسترانگ
ماموریت‌های وابسته
ماموریت قبلی ماموریت بعدی آپولو ۱۰ آپولو ۱۲

آپولو ۱۱ (به انگلیسی: Apollo 11) ماموریتی از مأموریت‌های پروژهٔ آپولو است که منجر به اولین فرود انسان بر روی کره ماه شد. این ماموریت‌ها توسط سازمان فضایی ایالات متحده آمریکا، ناسا، سازماندهی شده بودند. در ماموریت آپولو ۱۱ سه فضانورد به نام‌های نیل آرمسترانگ، باز آلدرین و مایکل کالینز شرکت داشتند که نیل آرمسترانگ و باز آلدرین بر روی کره ماه پیاده شدند.

آپولو ۱۱ نخستین فضاپیمای حامل انسان بود که بر سطح ماه فرود آمد. آپولو ۱۱، پنجمین فضاپیما از مجموعهٔ آپولو می‌باشد و سومین فضاپیمای حامل انسان است که به سمت ماه پرتاب شده‌است. این فضاپیما در تاریخ ۱۶ ژوئیه ۱۹۶۹ به سمت ماه پرتاب شد. چهار روز بعد از پرتاب در ۲۰ ژوئیه در حالی که کالینز در سفینهٔ اصلی، که به دور مدار ماه می‌چرخید، باقی‌مانده بود، آرمسترانگ و آلدرین با ماه‌نشین به سطح ماه رفتند.

این پرواز به پروژهٔ «ارسال انسان به ماه و بازگرداندن سالم او به زمین تا پایان دههٔ ۱۹۶۰» را که از برنامه‌های جان اف کندی بود، جامهٔ عمل پوشانید.

مأموریت آپولو ۱۱

نیل آرمسترانگ و باز آلدرین توانستند در ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۹ به عنوان اولین انسان‌ها بر روی کرهٔ ماه فرود بیایند و در آن قدم بزنند. با این مأموریت، راه برای فتح کرهٔ ماه توسط سایر سفینه‌ها باز شد. آپولو ۱۱ در ساعت ۱۳:۳۲:۰۰ شانزدهم ژوئیه ۱۹۶۹ از پایگاه فضایی کندی واقع در فلوریدا توسط موشک ساترن ۵ به فضا پرتاب شد. چهار روز بعد در ساعت ۲۰:۱۷:۴۰ سفینه بر روی ماه نشست. اما به محض آن‌که آپولو ۱۱ روی سطح ماه فرود آمد، قبل از همه چیز، فضانوردها سفینه را آمادهٔ ترک ماه کردند زیرا برای آن‌ها مشخص نبود که چه اتفاقی ممکن بود در آن‌جا رخ بدهد.

بامداد فردای آن روز، یعنی ۲۱ ژوئیه، در ساعت ۰۲:۵۶:۱۵، آرمسترانگ به‌عنوان فرماندهٔ تیم، اولین کسی بود که از سفینه پیاده شد و بلافاصله به ضبط تصاویر پیاده شدن خود - درواقع جای پایش - در ماه مشغول شد. او هنگام قدم گذاشتن بر سطح ماه گفت: «این گامی کوچک برای یک انسان و جهشی بزرگ برای بشریت است.»

	«این گامی کوچک برای یک انسان و جهشی بزرگ برای بشریت است.»
آیا مشکلی با شنیدن این پرونده دارید؟ راهنمای رسانه را ببینید.

پس از آن آلدرین قدم به ماه گذاشت و آن دو مقداری از خاک و سنگ‌های موجود در سطح ماه (حدود ۲۲ کیلوگرم) را به عنوان نمونه، برای آوردن به زمین برداشتند.

موشک ساترن ۵ حامل آپولو ۱۱ چند ثانیه‌ای برای عملیات جداسازی از برج، در ۲۵ تیر ۱۳۴۸ وقت گرفت

نیل آرمسترانگ پیش از گذاشتن پای بر روی ماه، سطح آن را توصیف می‌کند.

باز آلدرین گام‌هایش را بر روی ماه می‌گذارد

A mounted slowscan TV camera shows Neil Armstrong as he climbs down the ladder to surface

باز آلدرین طوری روی ماه برای عکاسی ژست گرفته که به نیل آرمسترانگ اجازه می‌دهد از هر دویشان با استفاده از بازتاب کلاه، عکس بگیرد

نیل آرمسترانگ در ماه‌نشین بر روی یکی از عکس‌هایی که از سطح ماه گرفته کار می‌کند. ناسا عکس 11-40-5886.

جاپای باز آلدرین. این بخشی از پژوهش آزمایش ویژگی‌های سطح ماه بود.

باز آلدرین طوری روی ماه برای عکاسی ژست گرفته که به نیل آرمسترانگ اجازه می‌دهد از هر دویشان با استفاده از بازتاب کلاه، عکس بگیرد

جداشدن «عقاب» برای فرود روی سطح ماه

فضاپیمای آپولو ۱۱ از دو بخش تشکیل شده بود:

• گردونه فرماندهی «کلمبیا» که قرار بود در مداری دور ماه گردش کند. مایکل کالینز مسئولیت هدایت این بخش را به عهده داشت و در طول ماموریت در مدار ماه باقی ماند.
• گردونه ماه‌نشین «عقاب» که شامل کپسول ماه‌نشین و سخت‌افزار مخصوص فرود روی ماه بود. نیل آرمسترانگ و باز آلدرین با این بخش روی ماه فرود آمدند.

دو فضانورد به علت عدم شناخت و محدودیت‌هایی که داشتند، همان روز ساعت ۱۷:۵۴:۰۱ سطح ماه را ترک کرده، پس از اتصال مجدد به بخش فرمان «کلمبیا» به سمت زمین برگشتند. فضانوردها در مجموع حدود ۲۱ ساعت و نیم روی سطح ماه بودند. آزمایش‌هایی که بعداً روی نمونهٔ سنگ‌های آورده شده انجام شد، نشان داد که این سنگ‌ها عمری بیش از ۷٫۳ میلیارد سال زمینی دارند.

فضانوردان علاوه بر جمع‌آوری خاک و سنگ از سطح کرهٔ ماه، آزمایش‌هایی را نیز انجام دادند که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• آزمایش‌های مقاومت مصالح، برای شناخت بیشتر خصوصیات فیزیکی مواد سطح کرهٔ ماه
• جمع‌آوری مقداری از بادهایی که در سطح ماه می‌وزد، برای آزمایش در زمین
• آزمایش‌های زلزله نگاری برای بررسی اعماق سطح کره ماه
• تعیین فاصلهٔ میان ماه و زمین با کمک لیزر
• آزمایش‌هایی روی گرد و غبار سطح ماه

پیوند به بیرون

در مسیر زمان: آپولو ۱۱: بخش یک، بخش دو (به فارسی)

در ویکی‌انبار منابعی در رابطه با آپولو ۱۱ موجود است.