اچ‌بی‌او

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تلویزیون اچ‌بی‌او
HBO logo.svg
راه‌اندازی‌شده ۸ نوامبر، ۱۹۷۲
متعلق به تایم لایف (۱۹۷۲-۱۹۹۰)،برادران وارنر (تاکنون-۱۹۹۰)
قالب تصویر SDTV، HD
شعار این HBO است
کشور ایالات متحده آمریکا
زبان انگلیسی
گسترهٔ پخش ایالات متحده آمریکا
دفترهای مرکزی نیویورک
پیشتر نامیده می‌شد The Green Channel
کانال(های) خواهر Cinemax
وب‌گاه http://www.hbo.com/

اچ‌بی‌او (به انگلیسی: HBO؛ مخفف Home Box Office) یکی از بزرگترین پخش‌کننده‌های شبکه‌های تلویزیونی کابلی در آمریکایی است که زیرمجموعهٔ شرکت برادران وارنر وابسته به باکس آفیس خانگی است.

اچ‌بی‌او از ژانویه ۲۰۱۲ برنامه‌های خود را برای ۲۹ میلیون مشترک در آمریکا پخش می‌کند؛ که در مارس ۲۰۱۲ این تعداد به ۳۳٬۲۰۰٬۰۰۰ افزایش یافته که آمار گویای این است که اچ‌بی‌او دومین شبکه بزرگ کابلی در آمریکا است. اچ‌بی‌او علاوه بر پخش در ایالات متحده در حداقل ۱۵۰ کشور دنیا قابل مشاهده است. برنامه‌های اچ‌بی‌او شامل نمایش‌های واقعی فیلم و سریال برنامه‌های مستند پخش مسابقات بوکس و گاهی مواقع پخش برنامه‌های کمدی و همچنین کنسرت‌های ویژه‌ای را نیز پخش می‌کند.

تاریخچه[ویرایش]

توسعه و راه‌اندازی

در سال ۱۹۶۵ چارلز دولان که در توسعه کابل فعال بود موفق به ساخت یک سیستم کابلی در منهتن نیویورک شد. سیستم او با نام " کابل استرلینگ منهتن " بعنوان اولین سیستم کابل زیرزمینی در آمریکا تبدیل شد. در این سیستم بجای استفاده از سیستم کابلی مکالمات تلفنی را بااستفاده از انتن‌های ماکروویو انتقال داده می‌شد اما از آنجا که ساختمان‌های بلند نیویورک مانع انتقال سیگنال‌های تلویزیونی می‌شدند کابل‌های استرلینگ بصورت زیرزمینی در منهتن ایجاد شد. در همین سال شرکت تایم لایف ۲۰ درصد از شرکت دولان را خرید. دولان پیشنهاد خود را برای ایجاد شبکه"The Green Channel" به مدیریت تایم لایف ارائه داد و اگرچه در آن زمان پخش ماهواره‌ای اقدامی غیرعملی به نظر می‌رسید اما سرانجام در تاریخ ۸ نوامبر سال ۱۹۷۲ شبکه "The Green Channel" با تغییر به "Home Box Office" برنامه‌های خود را بااستفاده از سیگنال آنتن‌های ماکروویو پخش کرد.

اچ‌بی‌او در آغاز به نمایش فیلم و گاهی اوقات برنامه یک مفهوم بزرگ را با حضور ستارگانی چون پل نیومن و هنری فوندا پخش می‌کرد. اچ‌بی‌او همچنین رویدادهای ورزشی را پوشش می‌داد که می‌توان به پخش مسابقات هاکی ان اچ ال که در مدیسون اسکوئر گاردن میان دو تیم نیویورک رنجرز و ونکوور کانوکس برگزار شد اشاره کرد.

کابل استرلینگ منهتن نتوانست در این مدت سود زیادی کسب کند زیرا این شرکت فقط به ۲۰٬۰۰۰ نفر از مشترکان واقع در منهتن خدمات ارائه می‌کرد شرکت تایم لایف شریک رسانه‌ای دولان توانست ۸۰ درصد کنترل شرکت استرلینگ را بدست آورد تایم لایف نام استرلینگ را به تلویزیون کابلی منهتن تغییر داد و در مارس ۱۹۷۳ کنترل اچ‌بی‌او را بدست گرفت.

جرالد لوین بعنوان رئیس و مدیر ارشد اجرایی اچ‌بی‌او جایگزین دولان شد. در سپتامبر ۱۹۷۳ تایم لایف حق مالکیت دریافت پرداخت مشترکان در ازای مشاهد اچ‌بی‌او را بدست آورد اچ‌بی‌او خیلی زود توانست سریعترین رشد را در بین سرویس‌های شبکه‌های کابلی آمریکا پیدا کند اما پس از مدتی به دلیل افزایش نرخ پرداخت و پخش برنامه‌های تکرای مشترکان از دیدن اچ‌بی‌او منصرف می‌شدند اما اچ‌بی‌او در تلاش بود تا بینندگان از دست رفته خود را بازیافته و سود خود را افزایش دهد به همین منظور اولین ایده خود را در لارنس ماساچوست عملی کرد که طی آن بینندگان می‌توانستند بطور رایگان شبکه را از طریق کانال ۳ تماشا کنند پس از یکماه سرویس به کانال۶ منتقل شد و بعد از شش ماه سرویس بطور کامل قطع شد. این اقدام باعث شد تا اچ‌بی‌او مجدداً تعدادی از بینندگان خود را بازیابد و این اقدام در دیگر شبکه‌ها هم تکرار شد.

توسعه ملی و نواوری (۱۹۷۵–۱۹۹۶)[ویرایش]

از سی سپتامبر ۱۹۷۵ اچ‌بی‌او اولین شبکه تلویزیونی کابلی بود که از طریق ماهواره هنگام نمایش تریلر در مانیل و مسابقه بوکس بین محمدعلی کلی و جو فریزر پخش شد.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]