نوردهی درازمدت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نوردهی دراز مدت باعث کشیده شدن نور چراغ‌ اتومبیل‌ها شده است. نورهای قرمز چراغ‌های عقب و نورهای سفید چراغهای جلو.

نوردهی طولانی در عکاسی برای ثبت تصویر از عناصری که بازتاب کمتری داشته و در تاریکی قرار دارند مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این نوع عکاسی شاتر زمان درازی را باز بوده و نور وارد دوربین شده و سطح حساس عکاسی را ثبت کامل یک عکسبرداری تحت تاثیر قرار می‌دهد. در این حالت عناصر ثابت بصورت مات و عناصر در حال حرکت کشیده و محو ثبت می‌شوند.

نوردهی طولانی در روز[ویرایش]

در نور روز بخاطر کمیت نور، نوردهی طولانی در حد چند دهم ثانیه و آن هم با بستن حداکثری درجا دیافراکم ممکن است. اگر نودهی‌های بیش از این نیاز باشد، باید برای کاهش نور ورودی به دوربین از فیلترهای کاهنده نور (ND) استفاده شود.

ابزار[ویرایش]

سه‌پایه
دکلانشور(بیشتر برای دوربینهای آنالوگ کاربرد دارد)

ریموت کنترل

دکلانشور یا سیم آزاد کننده شاتر

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • عباسی، اسماعیل. فرهنگ عکاسی. چاپ چهارم. تهران: سروش، ۱۳۸۵. شابک ‎۹۶۴-۳۷۶-۴۱۰-۹. 
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Long-exposure photography»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۶ خرداد ۱۳۹۱ خورشیدی).