فرضیه برخورد بزرگ

فرضیه برخورد بزرگ فرضیه ای است که چگونگی تشکیل شدن ماه را توضیح می‌دهد. این فرضیه بیان می‌کند که پس از سرد شدن منظومه خورشیدی، در دوران بمباران سنگین، زمین هیچ قمری نداشت. اما در مدار زمین سیاره‌ای در ابعاد مریخ وجود داشت که در یکی از نقاط لاگرانژی زمین قرار داشت. پس از چند میلیون سال، این سیاره که امروزه به آن تئا می‌گویند از وضعیت پایدار خود خارج شد و با زمین برخورد کرد. در نتیجه بخشی از زمین به صورت گوی مذابی از آن جدا شد و پس از انجماد و گذراندن مراحلی، ماه امروزی را تشکیل داد.

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ فرضیه برخورد بزرگ موجود است.