رادیو تلسکوپ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
رادیوتلسکوپ ۶۴ متری پارکس در استرالیا

رادیو تلسکوپ نوعی آنتن رادیویی است که در اخترشناسی رادیویی به منظور پیدا کردن و جمع آوری اطلاعات از ماهواره‌ها و کاوشگرهای فضایی و هر گونه منبع رادیویی در فضا استفاده می‌شود.

این نوع تلسکوپ‌ها با تلسکوپ‌های نوری متفاوت اند چون فقط می‌توانند از منابع رادیویی اطلاعات بگیرند.

رادیو تلسکوپ‌ها دارای دیش‌های بزرگی هستند که به صورت تکی یا چند تایی کار می‌کنند و معمولاً برای جلوگیری از تداخل امواج الکترومغناطیسی منتشر شده از تلویزیون و رادیو و رادار و...در مکان‌های خالی از جمعیت واقع شده‌اند این دقیقاً مانند تلسکوپ‌های نوری است که باید از آلودگی نوری پرهیزکند.

رادیو تلسکوپ برای مطالعه رخدادهای رادیویی از ستاره ها، کهکشان‌ها اخترنماها، و سایر اشیا فضایی استفاده می‌شود در طول موجی بین ۱۰ متر (۳۰ مگاهرتز) و ۱ متر (۳۰۰ مگاهرتز) در طول موج‌های بلند تر مانند ۲۰ سانتیمتر(۱٫۵ گیگاهرتز) بی قاعدگی‌ها در طبقه یونسفر زمین باعث خمیدگی امواج ورودی می‌شود، به این پدیده جرقه زدن می‌گویند که قابل قیاس با چشمک زدن ستارگان در طول موج مرئی می‌شود جذب امواج کهکشانی توسط لایه یونسفر با افزایش طول موج افزایش می‌یابد تا جایی که طول موج‌ها ی بالاتر از ۱۰ متر با رادیو تلسکوپ‌های زمینی قابل دریافت نیستند.

رادیو تلسکوپ‌های اولیه[ویرایش]

اولین رادیو تلسکوپ ربر در سال ۱۹۳۷.

اولین آنتن رادیویی استفاده شده برای تشخیص منابع رادیویی نجومی توسط کارل گوته یانسکی یکی از مهندسان آزمایشگاه تلفن بل در سال ۱۹۳۱ ساخته شد.جان اسکای شغل خود را به شناسایی منابع ایستا که توانایی مداخله با سرویس رادیویی تلفن را دارند اختصاص داد.آنتن جان اسکای برای دریافت سیکنال‌های رادیویی موج کوتاه در یک بسامد ۲۰٫۵ MHz (طول موجی تقریباً ۱۴٫۶ m) طراحی شده بود. آن نصب شده بود در یک صفحه گردون که اجازه می‌داد تابه هر سمتی بچرخد، و چرخ و فلک جان اسکای نام گرفت.آن دارای ضخامتی تقریباً ۱۰۰ فوت(۳۰ متر)و ۲۰فوت (۶ متر)ارتفاع بود و بوسیله مجموعهای از چهار چرخ چرخش و هدایت می‌شد در دریافت منابع رادیویی مزاحم (ایستا) و می‌توانست با دقت اشاره کند.بخشی کوچک امواج از یک طرف آنتن با سامانه خودکار و کاغذ آنالوگ ذخیره می‌شدند.بعد از ثبت سیگنال ها از همه مسیرها در چندین ماه، جان اسکای عاقبت آنها را به سه نوع ایستا دسته بندی کرد:نزدیک بوسیله توفان همراه بااذرخش وصاعقه، دور توفان همراه با آذرخش و یک صدای ضعیف هیس از منبعی ناشناخته.

ساختار رادیوتلسکوپ[ویرایش]

رادیوتلسکوپها همانند دستگاه‌های رادیویی معمولی که در تمام منازل یافت می‌شود، کار می‌کنند. اما میان این دو وسیله، دو تفاوت عمده وجود دارد. اول امواجی که رادیوتلسکوپها مجبور به آشکار سازی آنها هستند، بسیار ضعیف بوده و دوم رادیوتلسکوپها باید تمام سیگنالهای دریافتی را برای آنالیزهای بعدی ذخیره نمایند. از نظر ساختمانی، یک رادیوتلسکوپ را می‌توان به هشت قسمت اصلی و مهم زیر تقسیم‌بندی نمود:[۱]

  1. آنتن
  2. پیش تقویت کننده یا آمپلی‌فایر اولیه
  3. مخلوط کننده
  4. نوسان ساز
  5. تقویت کننده موج متوسط یا آی‌اِف
  6. آشکارساز مجذوری
  7. تقویت کننده DC
  8. ابزار ضبط اطلاعات

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ساختار فنی رادیوتلسكوپها، توسط: شهرام یزدان‌پناه در: وب‌گاه دانش فضایی، بازدید: ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۰

[۱] [۲]

پیوند به بیرون[ویرایش]