رئوبن
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 طوایف اسرائیل |
|---|
|
|
|
|
رئوبن یا رئوبین یا رؤبین (عبری:רְאוּבֵן به معنی «او بینوایی مرا دیده است») نخستزادهٔ یعقوب از لیه[۱] بود. هنگامی که پسران یعقوب برای مرگ یوسف نقشه کشیدند، رئوبن که پسر بزرگتر بود، مخالفت کرد. پسران یعقوب در غیاب رئوبن، یوسف را به اسماعیلیان فروختند و رئوبن از این کار ایشان ناخرسند بود.[۲] رئوبن به همراه برادرانش در جستجوی غذا به مصر رفت و خشونت یوسف با ایشان را به عنوان داوری گناهانشان پذیرفت.[۳] او پیغام یوسف را در موردن بردن بنیامین به مصر، به یعقوب رسانید و گفت حاضر است پسرانش را گرو بگذارد تا وقتی که بنیامین را سالم برگرداند.[۴] زمانی که یعقوب به مصر هجرت کرد، رئوبن چهار پسر به نامهای حنوک، فلو، حصرون و کرمی داشت.[۵] رئوبن در سن ۱۳۵ سالگی مُرد و در فلسطین به خاک سپرده شد.[۶]
پانویس [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، ۱۳۷۹، ISBN 964-331-068-X
- یاردون سیز. دانشنامه کتاب مقدس. ترجمهٔ بهرام محمدیان. چاپ سوم. تهران: روز نو، ۱۳۸۰. ۱۹۱۲.
- جیمز هاکس. قاموس کتاب مقدس. ترجمهٔ عبدالله شیبانی. چاپ سوم. تهران: اساطیر، ۱۳۷۵. ۱۱۴.
